ΚΟΣΜΟΣ

Οι Ελληνες του προέδρου

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΩΚΟΥ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Εκλογές ΗΠΑ 2016

Οι Ελληνοαμερικανοί έχουν μακρά ιστορία ενασχόλησης με την πολιτική στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από τη στενή σχέση τους με τους αντιπροσώπους τους στην Ουάσιγκτον και τις προσπάθειές τους για την προώθηση των εθνικών θεμάτων μέχρι τα fundraisers των υποψηφίων και τη συμμετοχή στις προεκλογικές τους εκστρατείες, φαίνεται ότι όπου υπάρχει Ελληνας υπάρχει και το πολιτικό μικρόβιο. Αυτή η εκλογική αναμέτρηση είναι ιδιαίτερη, καθώς η υποψηφιότητα του Ντόναλντ Τραμπ για την προεδρία αιφνιδίασε το ρεπουμπλικανικό κόμμα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πρόσωπα-κλειδιά ελληνικής καταγωγής που να εμπλέκονται, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, στην εκστρατεία του Τραμπ. Οσο για την υποψήφια Χίλαρι Κλίντον, έχει τόσο πολλούς ισχυρούς Ελληνοαμερικανούς φίλους και συνεργάτες, που στην Ομογένεια τη θεωρούν δικό τους άνθρωπο – σχεδόν όσο και τον Μπαϊντενόπουλο, όπως αυτοαποκαλείται αστειευόμενος ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν...

Ελένη Κουναλάκη
Η «εκπρόσωπος» της Χίλαρι στην Ομογένεια

Πολλοί Ελληνοαμερικανοί χρηματοδοτούν τις εκστρατείες των δύο υποψηφίων, ωστόσο λίγοι είναι εκείνοι που ασχολούνται ενεργά με τις προεκλογικές τους εκστρατείες – και ακόμη λιγότεροι όσοι έχουν πιθανότητες να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην επόμενη αμερικανική κυβέρνηση. Μία από τις εξαιρέσεις είναι η Ελένη Κουναλάκη. H οικογένειά της (είναι κόρη του πολυεκατομμυριούχου Αγγελου Τσακόπουλου) έχει χρηματοδοτήσει αδρά το Δημοκρατικό Κόμμα. Μάλιστα, ακούγεται ότι αυτή τη φορά η Κουναλάκη έχει συγκεντρώσει τα περισσότερα χρήματα για την εκστρατεία της Χίλαρι Κλίντον μεταξύ της ελληνοαμερικανικής κοινότητας. Πέρα από αυτή της τη συνεισφορά, όμως, είναι επίσης εθελοντής σύμβουλος της προεκλογικής εκστρατείας της Χίλαρι Κλίντον για θέματα εξωτερικής πολιτικής, ενώ έχει αναδειχθεί στον βασικό σύνδεσμο της ελληνοαμερικανικής κοινότητας με την υποψήφια του Δημοκρατικού Κόμματος.

Είναι χαρακτηριστικό ένα περιστατικό που εκτυλίχθηκε τον Ιούνιο στο συνέδριο των Κυπρίων ομογενών της ΠΣΕΚΑ. Eνας από τους συμμετέχοντες την προσέγγισε στο τέλος της εκδήλωσης και άρχισε να της αναλύει διεξοδικά το κυπριακό ζήτημα, την τουρκική κατοχή και τα δίκαια αιτήματα του κυπριακού λαού. Αφού τον άκουσε υπομονετικά για αρκετά λεπτά, και καθώς περίμεναν και άλλοι για να της μιλήσουν, του έπιασε τα χέρια και του είπε: «Δεν χρειάζεται να μου τα πεις όλα αυτά, τα γνωρίζω ήδη πολύ καλά. Εδώ ήμουν και πέρυσι, από τη δική σας πλευρά καθόμουν». Βεβαίως, η Κουναλάκη βρίσκεται πλέον και στον ενδότερο κύκλο της Χίλαρι Κλίντον, ενώ παράλληλα διατηρεί στενές σχέσεις με την Ελλάδα, την οποία επισκέφτηκε φέτος το καλοκαίρι οικογενειακώς για διακοπές, αλλά και για επαφές με πολιτικούς, επιχειρηματικούς και δημοσιογραφικούς παράγοντες. Στην Αθήνα, ήταν ομιλήτρια στο Democracy Forum που διοργάνωσε η «Καθημερινή».

Οπως δηλώνει στο «Κ», γνωρίζει τη Χίλαρι Κλίντον από το 1992, όταν ήταν εθελόντρια στο Δημοκρατικό Κόμμα της Καλιφόρνιας. «Αισθάνθηκα από την αρχή να με συνδέει κάτι μαζί της, ήταν το είδος του ανθρώπου που ήθελα κι εγώ να γίνω, τη θαύμαζα και την εκτιμούσα», θυμάται. Αργότερα, βέβαια, συνεργάστηκαν όταν η Κλίντον ήταν υπουργός Εξωτερικών κι εκείνη πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ουγγαρία. Σύμφωνα με την Κουναλάκη, «ήταν η πιο έντονη εμπειρία, να δω πώς δουλεύει από κοντά. Πιστεύω ότι πρέπει να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ λόγω των ικανοτήτων της και της αφοσίωσής της στη χώρα». Οσο για το αν θα συνεργαζόταν σε μια κυβέρνηση Κλίντον, όπως λέει, «έχω εργαστεί μαζί της στο παρελθόν και ήταν εξαιρετικό προνόμιο. Γνωρίζω ότι η κυβέρνησή της θα έχει εξαιρετικά ικανούς ανθρώπους με ισχυρή εμπειρία. Δεν είναι όμως ο καιρός ακόμη να μιλήσουμε γι’ αυτό. Αυτό που σκέφτομαι κάθε μέρα είναι τι μπορώ να κάνω σήμερα για να τη βοηθήσω να νικήσει».

Τζον Ποντέστα
Ο μαραθωνοδρόμος των Δημοκρατικών

Ο διευθυντής της προεκλογικής εκστρατείας της Χίλαρι Κλίντον έχει ελληνική καταγωγή από τη μητέρα του και ιταλική από τον πατέρα του. Ως προσωπάρχης του Λευκού Οίκου επί Μπιλ Κλίντον και σύμβουλος του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, είναι ίσως ο Ελληνοαμερικανός με τη μεγαλύτερη πολιτική επιρροή στην Ουάσιγκτον. Οι απόψεις του για την πολιτική βρίσκονται στα αριστερά τόσο της υποψήφιας των Δημοκρατικών όσο και του προέδρου Ομπάμα, προτρέποντας την Κλίντον να αγκαλιάσει κάποιες από τις θέσεις του αντιπάλου της για το χρίσμα Μπέρνι Σάντερς. Το αν θα προσελκύσει και τους προοδευτικούς ψηφοφόρους του, πολλοί από τους οποίους είναι νεότεροι σε ηλικία, μένει να αποδειχθεί. Αν το καταφέρει, η επιτυχία θα μπορεί να αποδοθεί στον Ποντέστα.   

Θα έχει ολοκληρώσει μια μακρά πορεία από την πρώτη εμπλοκή του με την πολιτική το 1972, στην προεδρική εκστρατεία του Τζορτζ Μαγκόβερν, ο οποίος ηττήθηκε σε 49 πολιτείες. Οι New York Times, άλλωστε, τον έχουν αποκαλέσει μαραθωνοδρόμο των Δημοκρατικών, κυριολεκτικά αλλά και μεταφορικά, καθώς του αποδίδεται «η διάσωση της προεδρίας Κλίντον από τα σκάνδαλα και του προέδρου Ομπάμα από την αφάνεια». Ο πρώην λομπίστας είναι παθιασμένος με την προστασία του περιβάλλοντος, ενώ έχει ιδρύσει μία από τις πιο σημαντικές δεξαμενές προοδευτικής σκέψης στην Ουάσιγκτον, το Center for American Progress.

Ο Ποντέστα είναι εξαιρετικός μάγειρας, κάτι που αποδίδει στην Ελληνίδα μητέρα του. Αντιμετωπίζει τη μαγειρική, όπως και ό,τι άλλο κάνει, με προσήλωση, τελειομανία αλλά και χαρακτηριστική άνεση. Αν και ανήκει στο καθολικό δόγμα, συλλέγει ορθόδοξες εικόνες, κάποιες από τις οποίες μέχρι πρότινος στόλιζαν και το γραφείο του στον Λευκό Οίκο. Ομως η πιο εμφανής επιρροή της ελληνο-ιταλικής του καταγωγής είναι το ταμπεραμέντο του. «Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου ήταν αποδεκτό να μαλώνει κανείς στο τραπέζι για τα πολιτικά», έχει πει στο Politico. Οχι μόνο ήταν αποδεκτό, αλλά και το να λέει την άποψή του ήταν βασική αξία της διαπαιδαγώγησής του. Και καθώς επρόκειτο για μια εργατική οικογένεια του Σικάγο, δεν χρειάζονταν τρόποι: «Ηταν ΟΚ να φωνάζεις», θυμάται. Ακόμη παθιάζεται και δεν καταλαβαίνει τον πρόεδρο Ομπάμα που δεν κρατάει κακία. Ο ίδιος μπορεί να γίνει δύσκολος και σαρκαστικός, παραδέχεται – κάτι που επίσης αποδίδει στην καταγωγή του...

Ντένις Μιλ
Ενας αστέρας, σύμβουλος υποδομών

Στις αρχές του περασμένου Ιανουαρίου, ο Ντένις Μιλ υποδεχόταν στo σπίτι του στη Νέα Υόρκη τη Χίλαρι Κλίντον, και μαζί κάποιους από τους Ελληνοαμερικανούς συμπατριώτες του που είχαν να διαθέσουν 2.700 δολάρια έκαστος για ένα δείπνο υποστήριξης της προεκλογικής της εκστρατείας. Εκεί ήταν και ο επικεφαλής της εκστρατείας της Τζον Ποντέστα, ο οποίος μίλησε στους παρευρισκομένους, αλλά και ο λομπίστας Αντι Μάνατος, που παρουσίασε την υποψήφια.

Επιτυχημένος επιχειρηματίας και ένας από τους σταθερούς δωρητές στις εκστρατείες της Χίλαρι Κλίντον, ο 74χρονος Μιλ συμμετέχει επίσης στην ομάδα πολιτικής της για τις υποδομές. Συγκεκριμένα, συμβουλεύει στον σχεδιασμό ενός τεράστιου προγράμματος επενδύσεων σε υποδομές και αστική ανάπτυξη που σκοπεύει να υλοποιήσει η κυρία Κλίντον αν εκλεγεί. Ο ίδιος, εξάλλου, είναι ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της δημοτικής αρχής διαχείρισης του Μπάτερι Παρκ, ενώ στο παρελθόν ήταν μέλος του Δημοκρατικού Εθνικού Συνεδρίου, υποψήφιος αναπληρωτής κυβερνήτης της πολιτείας της Νέας Υόρκης και μέλος της προεκλογικής καμπάνιας του Τζον Κέρι στη Νέα Υόρκη.

Παρά την κερδοφόρα πώληση τριών επιχειρήσεών του στη διάρκεια των ετών, όχι μόνο δεν έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση, αλλά συνεχίζει να επενδύει σε νέες, ενώ έχει ένα τόσο απαιτητικό επαγγελματικό πρόγραμμα, που οι συνεργάτες του πρέπει να κλείσουν ραντεβού για να μιλήσουν μαζί του στο τηλέφωνο. Ούτε όμως κρύβει ή δίνει λογαριασμό για την προσωπική του ζωή, η οποία περιλαμβάνει μέχρι σήμερα δύο γάμους και επτά παιδιά με τρεις διαφορετικές γυναίκες.

Μέλος των «πατριωτών εκατομμυριούχων», ο Μιλ υποστηρίζει δημοσίως την αύξηση του κεφαλαιακού φόρου που προωθεί η Χίλαρι Κλίντον, ενώ ιδιωτικώς εκτιμά ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα είναι τρομακτικός πρόεδρος. Γι’ αυτό, αν και θεωρεί ότι η υποψήφια των Δημοκρατικών θα κερδίσει με διαφορά, δεν εφησυχάζει και τονίζει στο «Κ» τη σημασία και της τελευταίας ψήφου.

Τζορτζ Τζιτζικος
O άνθρωπος της πρώτης γραμμής

Καθ’ όλη την προεκλογική καμπάνια, δίπλα στις φωτογραφίες του Ντόναλντ Τραμπ βλέπει κανείς έναν μαυρισμένο, γεροδεμένο άντρα με γυαλιά. Είναι ο Τζορτζ Τζιτζίκος, διευθυντής επιχειρήσεων της εκστρατείας του και ένας από την αρχική πενταμελή ομάδα που βρίσκεται δίπλα του από την πρώτη στιγμή. Με μότο του το «οπουδήποτε, οποτεδήποτε» ο Ελληνοαμερικανός από τη Φλόριντα έχει αναλάβει να προετοιμάζει το έδαφος για τις συγκεντρώσεις του υποψηφίου των Ρεπουμπλικανών ανά τη χώρα. Η εταιρεία του Telion (όπως «Τέλειον»;) έχει ειδίκευση στη στρατηγική επικοινωνία, διαχείριση κρίσεων, επιχειρήσεις πολιτικής και VIP – και φαίνεται ότι κάνει «τέλεια» δουλειά, καθώς ο εργοδότης του πρόσφατα τον συνεχάρη δημοσίως, μέσω του Facebook.

Στους πελάτες της Telion συγκαταλέγονται οι τρεις προηγούμενοι υποψήφιοι πρόεδροι του ρεπουμπλικανικού κόμματος, ο Λευκός Οίκος επί προεδρίας Τζορτζ Μπους και το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών. Σε εκείνον απευθύνθηκε επίσης η BP μετά το δυστύχημα στην υπεράκτια πλατφόρμα της στον Κόλπο του Μεξικού για να διαχειριστεί την κρίση στην περιοχή. Χωρίς αμφιβολία, ο Τζορτζ Τζιτζίκος έχει κερδίσει τη φήμη του ανθρώπου των ειδικών αποστολών. Το κάνει εντασσόμενος στην οργάνωση των πελατών του και προσφέροντας υπηρεσίες «πρώτης θέσης», όπως υπερηφανεύεται.

Από τη θέση του στην πρώτη γραμμή, ωστόσο, ο Τζιτζίκος έχει βρεθεί επίσης στο επίκεντρο κάποιων θερμών επεισοδίων, καθώς από τις συγκεντρώσεις του Τραμπ δεν λείπουν τα παρατράγουδα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν διστάζει να αναλάβει ο ίδιος δράση, προσεγγίζοντας τους ταραξίες και ζητώντας τους να φύγουν, είτε με το καλό είτε με τη συνδρομή των ανδρών ασφαλείας. Στους εργαζομένους που βοηθούν στην προετοιμασία της εκδήλωσης όμως δείχνει το φιλικό του πρόσωπο, δωρίζοντάς τους καπέλα της εκστρατείας του Τραμπ, ενίοτε σχολιάζοντας ότι ταιριάζουν και με τα χρώματα που φοράνε...

Τζορτζ Παπαδόπουλος
O νεαρός σύμβουλος του Τραμπ

Το όνομα του Τζορτζ Παπαδόπουλου στη λίστα με τους πέντε συμβούλους του Ντόναλντ Τραμπ για θέματα εξωτερικής πολιτικής ξάφνιασε πολλούς στην Ομογένεια, αλλά και την κεντρική πολιτική σκηνή των ΗΠΑ. Και αν κάποιοι Ελληνοαμερικανοί τον γνώριζαν ως γιο του Αντώνη Παπαδόπουλου, του πρώην προέδρου της Παμμακεδονικής Ομοσπονδίας ΗΠΑ, δεν ήταν καθόλου γνωστός στην Ουάσιγκτον.

Σε ηλικία ούτε τριάντα χρόνων –αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο μόλις το 2009– η παρουσία του μεταξύ των συμβούλων του Τραμπ προκάλεσε το ενδιαφέρον της εφημερίδας Washington Post, που σχολίασε σκωπτικά μια αναφορά στο βιογραφικό του: Σύμφωνα με αυτήν, είχε εκπροσωπήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες στo Model UN, ένα πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για νέους ηγέτες. Η εφημερίδα αναζήτησε συστάσεις και για την εργασιακή του εμπειρία, αλλά δεν τις βρήκε, καθώς λίγοι στον κλάδο είχαν ακούσει για τον μόλις μερικών μηνών διευθυντή του τμήματος Διεθνούς Ενέργειας, Νόμου και Ασφάλειας Φυσικών Πόρων στο Κέντρο Διεθνούς Δικηγορίας του Λονδίνου.

Πριν από αυτό και για σχεδόν πέντε χρόνια, όμως, ο Παπαδόπουλος συνεργαζόταν με το συντηρητικό ινστιτούτο Hudson ως σύμβουλος για τα θέματα της ενέργειας. Υπό αυτήν τη θέση διοργάνωσε μία από τις πρώτες ημερίδες για την ενεργειακή συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ. Σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή» έχει δηλώσει ότι το θέμα «θα είναι ύψιστης προτεραιότητας για τις ΗΠΑ» αν ο Τραμπ κερδίσει τις εκλογές. Φαίνεται μάλιστα ότι έχει αναλάβει το ζήτημα της ενεργειακής ασφάλειας, αλλά και ευρύτερα τις σχέσεις με την Ανατολική Μεσόγειο για την εκστρατεία του Ρεπουμπλικανού υποψηφίου, καθώς φέτος το καλοκαίρι ταξίδεψε αρκετά στο Ισραήλ, στην Κύπρο και στην Ελλάδα, συναντώντας μάλιστα μέχρι και τον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Στην ομάδα του Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται πάντως ότι βρέθηκε από... σπόντα, καθώς αρχικά είχε ενταχθεί στο επιτελείο του υποψηφίου για την προεδρία Μπεν Κάρσον. Οταν αυτός αποσύρθηκε υποστηρίζοντας τον Τραμπ, ο Παπαδόπουλος εντάχθηκε στο δυναμικό του. Στον βαθμό που θα του δοθεί η ευκαιρία, ελπίζει να μυήσει τον Τραμπ και στα υπόλοιπα θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος – για τα οποία πάντως μέχρι στιγμής ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών δεν έχει εκφράσει θέση.

Ρινς Πρίμπους
Η δυσκολότερη δουλειά στην Αμερική;

Ο πρόεδρος της Εθνικής Ρεπουμπλικανικής Επιτροπής Ρινς Πρίμπους είδε αυτό που ευχόταν να πραγματοποιείται: «Ελπίζω και προσεύχομαι να κατέβει η Χίλαρι Κλίντον, θα είναι η καλύτερη αντίπαλος διότι θα ενώσει το κόμμα μας», είχε δηλώσει στην «Καθημερινή» σε ανύποπτη στιγμή. Αυτό που σίγουρα δεν ήλπιζε τότε ήταν ότι το κόμμα του θα είχε έναν τόσο διχαστικό υποψήφιο όσο είναι ο Ντόναλντ Τραμπ.   

Η πορεία του ρεπουμπλικανικού κόμματος προς τις εκλογές ήταν τόσο προβληματική, που το περιοδικό Bloomberg Businessweek αναρωτήθηκε σε πρωτοσέλιδό του αν η δουλειά του Πρίμπους είναι η πιο δύσκολη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκ της θέσεώς του, ο 44χρονος Ρεπουμπλικανός κλήθηκε να ενώσει το κόμμα του υπό τον Τραμπ – κάτι που έστω και την τελευταία στιγμή δείχνει να επιτυγχάνει, αφού ακόμη και ο Τεντ Κρουζ συντάχθηκε μαζί του. Ο Πρίμπους είναι ήπιος, γλυκομίλητος και έχει προσπαθήσει να ανοίξει το κόμμα στους νέους, στις γυναίκες και τις μειονότητες – χαρακτηριστικά που έρχονται σε αντίθεση με το στυλ αλλά και κάποιες από τις θέσεις των Ρεπουμπλικανών για την προεδρία. Παρά ταύτα, εκτιμά ότι ο Τραμπ θα προσεγγίσει περισσότερους ψηφοφόρους αυτών των κατηγοριών από τον προηγούμενο υποψήφιο πρόεδρο Μιτ Ρόμνεϊ. Και δεν διστάζει να απειλήσει όσους δεν έχουν ακόμη συνταχθεί με την επιλογή του κόμματος, όπως ο Τζεμπ Μπους και ο Τζον Κέισικ, με κυρώσεις.

Ο Πρίμπους είναι υπερήφανος για την ελληνική καταγωγή που έχει από την πλευρά της μητέρας του. Μάλιστα, εμφανίζεται τακτικά με την οικογένειά του στην ελληνική εκκλησία της Αγίας Σοφίας στην Ουάσιγκτον. Οταν ήταν παιδί, για χρόνια περνούσε τα καλοκαίρια με τους συγγενείς του στην Αθήνα και γνωρίζει αρκετά καλά την πόλη, ενώ τα Ελληνικά του είναι καλύτερα ακόμη και από ομογενείς που ασχολούνται επαγγελματικά με τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις. Παρά τον νευραλγικό του ρόλο, ωστόσο, παραμένει σχετικά άγνωστος στην Ελλάδα.

Σε κάθε περίπτωση, η μεγάλη μάχη για την οποία προετοιμαζόταν τόσα χρόνια ο Πρίμπους, με στόχο να δώσει τον Λευκό Οίκο στους Ρεπουμπλικανούς, πλησιάζει. Μάλλον όμως δεν είχε τον Τραμπ στο μυαλό του όταν έλεγε στην «Καθημερινή» ότι «πρέπει να γίνουμε ένα προεδρικό κόμμα που θα νικήσει σε μια μεγάλη, πολιτισμική αναμέτρηση».  

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ