Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Διαφυγόντα κέρδη και ΕΣΡ

Κύριε διευθυντά
Σύμφωνα με το άρθρο 15 παρ. 2 του Συντάγματος «Ο έλεγχος και η επιβολή των διοικητικών κυρώσεων υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του ΕΣΡ. Ο άμεσος έλεγχος του κράτους, που λαμβάνει και τη μορφή του καθεστώτος της προηγούμενης άδειας, έχει ως σκοπό την αντικειμενική και με ίσους όρους μετάδοση πληροφοριών και ειδήσεων καθώς και προϊόντων του λόγου και της τέχνης, την εξασφάλιση της ποιοτικής στάθμης των προγραμμάτων που επιβάλλουν η κοινωνική αποστολή της ραδιοφωνίας και της τηλεόρασης και η πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας, καθώς και τον σεβασμό της αξίας του ανθρώπου και την προστασία της παιδικής ηλικίας και της νεότητας». Η αρμοδιότητά του ως προς την αδειοδότηση έχει αποσαφηνισθεί με αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ.  Η εγκληματικότητα που συγκλονίζει το πανελλήνιο είναι (μεταξύ πολλών άλλων παραγόντων) αποτέλεσμα αδράνειας και ελλείψεως κυρώσεων στα ΜΜΕ από το ανύπαρκτο ΕΣΡ. Από το 2014 το ΕΣΡ βρίσκεται εν υπνώσει, οπότε υπάρχει πλήρης ασυδοσία στα κανάλια ενώ θα μπορούσε να είχε επιβάλει πρόστιμα εκατομμυρίων ευρώ στις περιπτώσεις μετάδοσης σκηνών βίας και εγκλημάτων. Αντί τα κανάλια να προβάλλουν υψηλά πρότυπα για μίμηση, μεταδίδουν τα κατάπτυστα σίριαλ με βία στις ζώνες υψηλής τηλεθέασης, ενώ τις σοβαρές εκπομπές τις μεταδίδουν μετά τα μεσάνυχτα. Ουδείς έλεγχος των καναλιών και χαμηλή ποιότητα εκπομπών. Το δημόσιο συμφέρον δεν μπορεί να ταυτίζεται με τα κρατικά έσοδα από την είσπραξη του διαγωνισμού, αλλά αφορά τον σεβασμό της αξίας του ανθρώπου και την προστασία της παιδικής ηλικίας και της νεότητας.

Γιωργος Τρανταλιδης - Δικηγόρος

«Υπάρχουν δικασταί εις τας Αθήνας»

Κύριε διευθυντά
Το 1979 γιορτάστηκαν με μεγάλη λαμπρότητα, όπως επεβάλλετο για το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της χώρας μας τα πενήντα χρόνια της λειτουργίας του. Δεσπόζουσα θέση στην εορτή είχε η περιώνυμη φράση «υπάρχουν δικασταί εις τας Αθήνας» την οποία με μεγάλη υπερηφάνεια ανέφερε ο υπουργός της Δικαιοσύνης Γ. Σταμάτης. Ο Ελ. Βενιζέλος ομιλών την 17ην Μαΐου 1929 εις το ΣτΕ και αποτεινόμενος προς τους συμβούλους του ανωτάτου διοικητικού δικαστηρίου της χώρας μας, έλεγε και προέτρεπε τα μέλη του να ακυρώνουν πάσαν παράνομον πράξιν της διοικήσεως.

«Εάν τυχόν ηθέλητε ακυρώσει και την σοβαροτέραν έτι πράξιν της κυβερνήσεως, δεν θα δυσφορήσω, αλλά πρώτος εγώ θα σας συγχαρώ. Διότι θέλω κάθε πολίτης, ακόμη και ο πλέον ανυπεράσπιστος αγρότης εις τας εσχατιάς του κράτους, να δύναται να είπει προς την Διοίκησιν, που τον αδικεί, την φράσιν του μυλωνά του Πότσδαμ: “Υπάρχουν δικασταί εις τας Αθήνας!”»

Η ιστορική φράσις εχρησιμοποιήθη μεν λίαν επικαίρως τότε υπό του Ε. Βενιζέλου, η πνευματική όμως πατρότης ανήκει εις τον ταπεινόν πλην ιστορικόν μυλωνάν του Πότσδαμ.

Το επεισόδιον της αντιδικίας μεταξύ μυλωνά της Πρωσίας και του αυταρχικού Βασιλέως Φρειδερίκου του Β΄ αναφέρει ο μεγάλος νομοδιδάσκαλος και καθηγητής του Διοικητικού Δικαίου Γέλινεκ εις το περισπούδαστον σύγγραμμά του.

Η διένεξις έχει ως εξής:
Ο Βασιλεύς της Πρωσίας ηθέλησε να ανοικοδομήσει μεγαλοπρεπές ανάκτορον –το Σαν Σουσί– κατ’ απομίμησιν των Βερσαλιών. Την ανέγερσιν όμως τούτου ημπόδιζε εις ανεμόμυλος, ο οποίος ευρίσκετο εις την προς ανοικοδόμησιν περιοχήν ανήκον κατά κυριότητα εις τον εκ του Πότσδαμ μυλωνάν. Ο μυλωνάς αντετάσσετο σθεναρώς και ευψύχως εις την παράνομον και αυθαίρετον ενέργειαν του ισχυρού μονάρχου όστις ήθελε την κατεδάφισιν του ανεμομύλου. Ο Βασιλεύς τότε τον ηπείλησε και ο μυλωνάς του απήντησε διά της ιστορικής, κατάστασης έκτοτε φράσεως: «Υπάρχουν δικασταί εις το Βερολίνον!» Ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας και επίτιμος πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας κ. Μ. Στασινόπουλος προλογίζοντας τον τιμητικό τόμο του Συμβουλίου Επικρατείας γράφει: «Η Ιστορία λοιπόν έχει περισώσει αυτή τη φράση του Γερμανού χωρικού, ως σύμβολο της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και της δικαστικής προστασίας των ασθενεστέρων, έναντι των ισχυροτέρων. Και δικαίως, η ιστορία έχει περισώσει αυτό το σύμβολο. Τα σύμβολα φωτίζουν το παρελθόν και διαπαιδαγωγούν για το μέλλον». Το ΣτΕ δεν έπρεπε να το βάλει στα πόδια. Οι κριτικές που ασκουν οι καθηγητές του Συνταγματικού Δικαίου δεν είναι θόρυβος, είναι άσκηση επιστημονικής κριτικής, βασιζόμενης στο Σύνταγμα. Ο ανακριτής Σαρτζετάκης το 1963 όταν πιεζόταν δεν το ’βαλε στα πόδια αλλά ανέκραξε: «Θα υπάρξει Δικαιοσύνη και θα πεθάνει το έγκλημα». Να υπόδειγμα προς μίμηση.

Γ. Σταραντζης - Δικηγόρος

Αλλο το μουσείο και άλλο το... ΕΑΜ

Κύριε διευθυντά
Στο φύλλο της 27ης Σεπτεμβρίου διάβασα το ενδιαφέρον κείμενο της κ. Χριστίνας Σανούδου για την έκθεση που θα γίνει στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αναφορικά με την επέτειο των 150 χρόνων από την ίδρυσή του. Εχει τον τίτλο «Εκθεση με... δώρα γενεθλίων στο ΕΑΜ». Και άλλη φορά έχω δει σε κείμενα της «Καθημερινής» οι συντάκτες της να αποκαλούν το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο ΕΑΜ, χωρίς καν διαχωριστικές τελείες ανάμεσα στα γράμματα για να φαίνεται ότι είναι αρκτικόλεξο. Νομίζω πως είναι μια τελείως λανθασμένη ονομασία διότι στους παλαιότερους η λέξη ΕΑΜ φέρνει τραγικές μνήμες εμφυλίου σπαραγμού. Προφανώς θα σας είναι γνωστό ότι το υπουργείο Πολιτισμού με την υπ’ αρ. 20251/Γ1/15.2.2008 εγκύκλιό του προς τους περιφερειακούς διευθυντές σχολείων κ.λπ. καθιερώνει, στο πλαίσιο της πολιτιστικής συνείδησης και ιστορικής γνώσης, την προσθήκη προσωνυμίας στα σχολεία, αναφερόμενη σε ονόματα προσωπικοτήτων των γραμμάτων και των τεχνών που προσέφεραν αναγνωρισμένες υπηρεσίες στον τόπο και στο έθνος και αποτελούν πρότυπα. Το ίδιο θα πρέπει να ισχύσει και για τα μουσεία. Η δική μου πρόταση θα ήταν να πάρει το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο το όνομα ενός από τα μοναδικά εκθέματά του. Π.χ. Μουσείο «Αγαμέμνων» λόγω του εκθέματος της χρυσής μάσκας του Αγαμέμνονος, ή Μουσείο «Κυριακός Πιττάκης» που είναι ο πρωτοπόρος στη διαμόρφωση της ελληνικής αρχαιολογίας, γραμματέας και πρόεδρος της Αρχαιολογικής Εταιρείας κ.λπ.

Πολλές φορές έχετε δημοσιεύσει επιστολές μου που αναφέρονται στην τεράστια σημασία του αρχαίου πολιτισμού της Λήμνου και σήμερα κάνω την πρόταση να ονομαστεί το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο «Μουσείο Ιωάννης Δημητρίου». Είναι το φτωχόπαιδο της Λήμνου που πλούτισε στην Αίγυπτο και χάρισε την πρώτη οργανωμένη συλλογή των αιγυπτιακών αρχαιοτήτων και 10.000 χρυσά νομίσματα εποχής των Πτολεμαίων στο υπό ίδρυση τότε μουσείο. Ο βασιλεύς Γεώργιος αποδέχθηκε τη δωρεά με το από 4 Αυγ. 1880 Β.Δ. με το οποίο όρισε «η συλλογή να κατατεθεί οριστικώς εν τη ετέρα των αιθουσών της κεντρικής πτέρυγος του ήδη αποπερατωθέντος μουσείου που θα ονομασθεί “αίθουσα αιγυπτιακών αρχαιοτήτων Ιωάννου Δημητρίου του εκ Λήμνου”». Μπορεί ακόμα να ονομασθεί «Μουσείο Βασιλεύς Γεώργιος», αφού επί της βασιλείας του αποπερατώθηκε η κατασκευή του.

Αλεξανδρα Καραβια-Λαμπαδαριδου, Συνταξιούχος συμβολαιογράφος, Αγία Παρασκευή

Περί Παιδείας και Θρησκειολογίας

Kύριε διευθυντά
Σχετικά με την εκτενή δημοσίευση της εφημερίδας σας την 21η ή 22α Σεπτεμβρίου 2016 για το μάθημα των Θρησκευτικών στα σχολεία και τη μετατροπή αυτού σε μάθημα Θρησκειολογίας, από τον υπουργό Παιδείας κ. Φίλη, επιθυμώ να αναφέρω τα ακόλουθα:

1. α) Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Συντάγματος, που είναι αυξημένης τυπικής ισχύος, η επικρατούσα θρησκεία στην Eλλάδα είναι η θρησκεία της Aνατολικής Oρθοδόξου Eκκλησίας του Xριστού.
β) Σύμφωνα με το άρθρο 16 §2 του Συντάγματος, η Παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και της διάπλασής τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες.

2. H ανάπτυξη «της θρησκευτικής συνειδήσεως» του άρ. 16 §2 είναι αρρήκτως συνδεδεμένη με το άρ. 3 του Συντάγματος. Kαμία άλλη συνταγματική ερμηνεία δεν δύναται να δοθεί στο άρ. 16 §2, πλην αυτής της θρησκευτικής συνείδησης, σύμφωνα με το άρ. 3 του Συντάγματος, δηλ. σύμφωνα με τις αρχές της Oρθόδοξης Eκκλησίας του Xριστού.

3. Tα Θρησκευτικά στα σχολεία είναι ομολογιακό και κατηχητικό μάθημα, ενώ η θρησκειολογία είναι απλώς μάθημα γνώσεων και είναι ένα κεφάλαιο σε κάποια τάξη του σχολείου γυμνασίου ή λυκείου.

4. O κ. Φίλης στην απάντηση που έδωσε λέει: «Για αυτονόητο αμοιβαίο σεβασμό των διακριτών θεσμικών ρόλων». Nομικά και Συνταγματικά τηρεί ο κ. Φίλης τις συνταγματικές του υποχρεώσεις; Πώς θα εισηγηθεί στην εκπαίδευση το μάθημα της θρησκειολογίας με υπουργική απόφαση; Προεδρικό Διάταγμα (Π.Δ.); ΄H με νόμο στη Bουλή; Διότι εδώ εμπλέκονται και άλλοι. Γιατί αποφεύγει τις νόμιμες διαδικασίες; Eχει τηρήσει την Eκπαιδευτική Nομοθεσία, για την αλλαγή ή μετατροπή ενός μαθήματος; Eχει καταρτίσει πλήρως το περιεχόμενο του μαθήματος εκάστης τάξεως για τη θρησκειολογία; Eχει νομοθετική κάλυψη από τη Bουλή;

5. Eίναι εξωφρενικό να ομιλεί ο κ. Φίλης για τα νέα πιλοτικά προγράμματα της θρησκειολογίας και τα οποία απέδωσαν καρπούς(!). Σε ποιους απευθύνεται, σε διανοητικώς καθυστερημένους; Για τα άλλα μαθήματα έχει κάνει πιλοτικά προγράμματα; Γιατί τόσο πολύ κόπτεται να αντικαταστήσει τα Θρησκευτικά με τη θρησκειολογία; Tην τραγική κατάσταση στην εκπαίδευση, σε όλες τις βαθμίδες, δεν τη βλέπει;

6. Γνωρίζει ο κ. Φίλης για το περιεχόμενο των Θρησκευτικών στα σχολεία, τον πρώτο λόγο ότι έχει η επίσημη Eκκλησία της Eλλάδος και δεν τον έχει ούτε ο κ. Φίλης, ούτε ο κ. πρωθυπουργός, ούτε κανείς άλλος; ­Eύχομαι το θέμα να μη φθάσει στο ΣτE και να σταματήσουν αμέσως αυτά τα σχέδια του κ. Φίλη, τα οποία υπαγορεύονται από άλλους! Tο μάθημα της θρησκειολογίας δεν πρόκειται να εισαχθεί στην εκπαίδευση, διότι αντιβαίνει στις προαναφερθείσες συνταγματικές επιταγές.

7. Tο τι θα πράξει η επίσημη Eκκλησία της Eλλάδος δεν το γνωρίζω. Πιστεύω με σθένος και δυναμισμό ότι θα το αντιμετωπίσει έχουσα υπόψη της το της Aγίας Γραφής «...και Πύλαι Aδου ου κατισχύσουσι αυτής».

Iωαννης Θ. Xαϊνης - Oμ. καθηγητής E.M. Πολυτεχνείου

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ