ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Η «Αποφοίτηση» (****) του Κριστιάν Μουνγκίου αρχίζει με μια απόπειρα βιασμού, που έρχεται σαν απειλή για να απορρυθμίσει τον κόσμο, πραγματικό και φανταστικό, του πατέρα του θύματος. Αυτός είναι ο πρωταγωνιστής της ταινίας. Ο Κριστιάν Μουνγκίου, ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του ρουμανικού νέου κύματος, τοποθετεί τη δράση σε μια μικρή πόλη της Τρανσυλβανίας.

Η 18χρονη Ελίζα, άριστη μαθήτρια, έχει σχεδόν σίγουρη την υποτροφία ενός βρετανικού πανεπιστημίου. Αν πάει καλά στις απολυτήριες εξετάσεις στην Τρανσυλβανία, κάτι που θεωρείται βέβαιο, θα πετάξει για Λονδίνο. Ενα πρωί δέχεται επίθεση από έναν βιαστή κοντά στο ιδιωτικό σχολείο όπου φοιτά. Η απόπειρα είναι αποτυχημένη, αναστατώνει όμως την κοπέλα. Παράλληλα προκαλεί πανικό στον υπερπροστατευτικό πατέρα της, τον Ρομέο, χειρουργό στο νοσοκομείο της πόλης. Ο Ρομέο, που έχει γίνει εμμονικός με την υποτροφία και τη φυγή της κόρης του στη Δύση, χρησιμοποιεί αθέμιτα μέσα για να εξασφαλίσει αυτό που φαινομενικά αξίζει με το παραπάνω η Ελίζα, το άριστα στο διαγώνισμα.

Η «Αποφοίτηση» είναι μια μικρή ιστορία περί ηθικής από έναν σκηνοθέτη που δεν είναι ηθικολόγος. Σεναριακά συντίθεται από επάλληλους κύκλους διαφθοράς (ρουσφέτια, φακελάκια και αλισβερίσια σε εμάς πολύ γνωστά), που τείνουν να δημιουργήσουν μια εύθραυστη ισορροπία «τρόμου», ενδεικτική του κοινωνικού δράματος που βιώνεται στη σύγχρονη Ρουμανία. Αν ήθελε ο Μουνγκίου να γίνει η ταινία του θρίλερ, θα το επιτύγχανε εύκολα (επί δύο ώρες παίζει σαν ταχυδακτυλουργός με τα είδη). Το «θρίλερ», η αστυνομική έρευνα για τον βιασμό, διαχέεται όμως σε ένα ντοκιμαντερίστικο δράμα για το όνειρο της φυγής (της λύτρωσης) του πατέρα, το οποίο έχει φορτωθεί η κόρη του.

Η «Αποφοίτηση», λέξη συνώνυμη με την επιτυχία, διαγράφει μια παρ’ ολίγον κυκλική τροχιά με την οποία περιγράφεται μια εικόνα της αποτυχίας. Ο κύκλος αφήνεται ανοικτός από τον Μουνγκίου, που κινείται στον αφρό της ηθογραφίας παρατηρώντας με κατανόηση τους ανθρώπους γύρω του. Η «Αποφοίτηση» φαντάζει και σαν μια χαραμάδα για τη ζωή που κυλάει χαοτικά στο εσωτερικό του κύκλου.

Στο «Inferno» (**), από το μπεστ σέλερ του Νταν Μπράουν, ο Ρον Χάουαρντ σκηνοθετεί με νεύρο ένα θρίλερ στο οποίο η συντέλεια του κόσμου αποτρέπεται στο παρά πέντε από τον Ρόμπερτ Λάνγκτον. Ο σούπερ σημειολόγος του Χάρβαντ, όμως, δεν έχει το χιούμορ του Ιντιάνα Τζόουνς ούτε τον δυναμισμό και τη γοητεία του μύθου του Τζέιμς Μποντ. Παρακάμπτοντας τη συνωμοσιολογία του Μπράουν, αυτό είναι το πρόβλημα της καλογυρισμένης ταινίας του Χάουαρντ, που υπογράφει και το ντοκιμαντέρ «The Beatles: Eight Days a Week -The Touring Years (***) για τις περιοδείες των «Σκαθαριών» στις ΗΠΑ και την υστερία που προκάλεσαν στο κοινό τους.

Η «Υπηρέτρια» (***) του Κορεάτη σκηνοθέτη Παρκ Τσαν Γουκ («Old Boy») ανεβάζει τη θερμοκρασία της κινηματογραφικής μας εβδομάδας. Θρίλερ, κομψοτέχνημα σε ό,τι αφορά τις εικόνες του, στο οποίο η γυναίκα εκδικείται τον άνδρα και αποδρά από έναν κόσμο διαστροφής για να ζήσει ομοφυλοφιλικά τον έρωτα. Στην Κορέα της δεκαετίας του ’30, μια όμορφη κλέφτρα στέλνεται από έναν τύπο του υποκόσμου στον πύργο ενός έκφυλου, συλλέκτη βιβλίων και συνεργάτη των Ιαπώνων κατακτητών ως υπηρέτρια.

Το «Ρισάλτο» (***) κυλάει σαν αλλόκοτο όνειρο (η σημερινή Ελλάδα ξυπνάει σε «γύψο» όπως το 1967) σε μια ασπρόμαυρη Αθήνα, στην οποία ο Βασίλης Βαφέας θέλει να ξαναδώσει χρώμα. Αμηχανία στην αρχή, συγκίνηση στο τέλος. Στο ενδιάμεσο ο Νίκος Πουρσανίδης ζει σουρεαλιστικές καταστάσεις ακολουθώντας μια μυστηριώδη γυναίκα. Δημιουργική ανακύκλωση του «Ερωτα του Οδυσσέα» με φόντο το ελληνικό χάος.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ