ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Τζ. Κούπερ: «H Ευρώπη πρέπει να συνεχίσει να παράγει τα καύσιμα πετρελαίου που χρησιμοποιεί»

ΧΡΥΣΑ ΛΙΑΓΓΟΥ

«Η Ευρώπη οφείλει να ενθαρρύνει την παραγωγή καυσίμων εντός αυτής, διότι αυτό θα ευνοήσει τις θέσεις εργασίας, την ίδια τη βιομηχανία αλλά και το περιβάλλον», τονίζει στην «Κ» ο κ. Τζον Κούπερ.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

«Θέλουμε να καταστήσουμε σαφές σε όλους με τους οποίους συζητούμε ότι η Ευρώπη θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί καύσιμα πετρελαίου για πολλές δεκαετίες ακόμη και καλό είναι αυτά τα καύσιμα να συνεχίσουν να παράγονται στην Ευρώπη, διότι αυτό θα ευνοήσει τις θέσεις εργασίας, την ίδια τη βιομηχανία αλλά και το περιβάλλον». Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνουν οι ευρωπαϊκές εταιρείες διύλισης στο πλαίσιο της ετήσιας συνόδου του Δ.Σ. του συνδέσμου τους (FuelsEurope), που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα με οικοδεσπότη τα ΕΛΠΕ (ενεργό μέλος του Συνδέσμου) την περασμένη Πέμπτη και ενόψει των συζητήσεων που άνοιξε η ανακοίνωση της Ε.Ε. για τις μεταφορές χαμηλών εκπομπών μετά το 2030. Ο γενικός διευθυντής της FuelsEurope Τζον Κούπερ μίλησε στην «Κ» για τα κρίσιμα θέματα της συνόδου της Αθήνας που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή.

– Ποιες προκλήσεις αντιμετωπίζει ο κλάδος διύλισης στην Ευρώπη;

– Η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζουμε είναι η κλιματική αλλαγή και αυτό έχει δύο σκέλη. Το πρώτο σκέλος αφορά την πίεση που υπάρχει για μείωση των εκπομπών άνθρακα στη βιομηχανία διύλισης και το δεύτερο την πίεση για μείωση των εκπομπών στον τομέα των μεταφορών. Σήμερα η νομοθεσία που αφορά το κλίμα επιφέρει ένα πολύ σημαντικό κόστος στην ευρωπαϊκή βιομηχανία διύλισης. Υπολογίζουμε ότι το κόστος αυτό μέχρι το 2020 θα ανέλθει στο 1,5 ευρώ ανά βαρέλι διυλισμένων προϊόντων. Το κόστος αυτό επιβαρύνει τα διυλιστήρια στην Ευρώπη, αλλά όχι τις εταιρείες που παράγουν καύσιμα εκτός Ευρώπης και στη συνέχεια τα εισάγουν στην ευρωπαϊκή αγορά. Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο από το αυξημένο κόστος ενέργειας που καλούνται να πληρώσουν οι ευρωπαϊκές εταιρείες διύλισης σε σχέση με τους ανταγωνιστές τους και κυρίως το αυξημένο κόστος του ηλεκτρισμού. Ετσι, οι ανταγωνιστές μας σε διεθνές επίπεδο δεν είναι τα κινεζικά διυλιστήρια. Είναι τα διυλιστήρια σε χώρες που έχουν χαμηλό ενεργειακό κόστος, όπως οι χώρες της Μέσης Ανατολής, η Ρωσία και οι ΗΠΑ. Πιστεύουμε, μάλιστα, ότι τα κόστη αυτά θα αυξηθούν ακόμη περισσότερο στο μέλλον και γι’ αυτό έχουμε πάρα πολύ έντονες συζητήσεις με την Ε.Ε.

Πιστεύουμε ότι τα ευρωπαϊκά καύσιμα θα πρέπει να παράγονται στην Ευρώπη, διότι τα οφέλη που απορρέουν από την παραγωγή εντός Ευρώπης είναι πολύ μεγαλύτερα, δεδομένου ότι τηρείται και όλη η ευρωπαϊκή περιβαλλοντική νομοθεσία. Τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τις ευρωπαϊκές εταιρείες διύλισης είναι κατά 35% χαμηλότερες κατά μέσον όρο σε σχέση με τον παγκόσμιο μέσο όρο. Συνεπώς είναι απολύτως λογικό να θέλουμε τα καύσιμα να παράγονται εντός Ευρώπης, όχι μόνο για την επίτευξη των βιομηχανικών στόχων της Ε.Ε., αλλά και για την επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων.

– Η συμφωνία του Παρισιού, ωστόσο, για την κλιματική αλλαγή υποχρεώνει την Ευρώπη να προχωρήσει σε λήψη περαιτέρω μέτρων για τον περιορισμό των εκπομπών άνθρακα.

– Ο ευρωπαϊκός κλάδος διύλισης αναγνωρίζει πόσο μεγάλη είναι η πρόκληση της κλιματικής αλλαγής, την οποία θεωρεί παγκόσμια πρόκληση που απαιτεί παγκόσμια λύση. Πιστεύουμε, όμως, ότι η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να επιτευχθεί αυτός ο στόχος με τον πιο αποδοτικό τρόπο, καθώς το κόστος που θα επιφέρει θα είναι πολύ μεγάλο. Και επίσης πιστεύουμε ότι ακόμη περισσότερα προβλήματα θα ανακύψουν στην προσπάθεια που κάνει η Ευρώπη να βαδίσει πιο μπροστά και πιο γρήγορα σε σχέση με τα υπόλοιπα μέρη του κόσμου.

– Αναφέρεστε προφανώς στους Κανονισμούς για τον περιορισμό των ρύπων και την νέα Ανακοίνωση της Ε.Ε. για τις μεταφορές χαμηλών εκπομπών μετά το 2030.

– Ακριβώς. Δεν είναι δυνατόν, δεν μπορούμε να έχουμε ένα σύστημα το οποίο ενθαρρύνει την παραγωγή προϊόντων, όπως τα καύσιμα και τα λοιπά προϊόντα διύλισης εκτός της Ε.Ε, κάτι που γίνεται σήμερα από τους ισχύοντες Κανονισμούς. Πολλές είναι οι εταιρείες που αποφασίζουν να μεταφέρουν τη δραστηριότητά τους εκτός Ευρώπης και αυτό δεν αφορά μόνο τη βιομηχανία διύλισης. Αφορά και άλλους κλάδους, όπως είναι το τσιμέντο, ο χάλυβας και το αλουμίνιο, οι οποίοι, όπως και ο δικός μας, θα πρέπει να ανταγωνιστούν με προϊόντα που παράγονται εκτός Ε.Ε. και τα οποία δεν είναι υποχρεωμένα να τηρούν τους ευρωπαϊκούς Κανονισμούς.

– Πώς αναμένεται να επηρεάσει την ευρωπαϊκή βιομηχανία διύλισης, η ανακοίνωση για τον τομέα των μεταφορών που δημοσίευσε η Ε.Ε.;

– Επί του παρόντος, η Ευρώπη έχει καθιερώσει μια ενιαία αγορά άνθρακα για τους βιομηχανικούς παίκτες, μέσα από την καθιέρωση του Συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών (ΣΕΔΕ), στην οποία αγορά ο άνθρακας έχει τιμή της τάξης των 5 ευρώ ανά τόνο. Στην πρόσφατη ανακοίνωση της Ε.Ε. για τις μεταφορές υπάρχει ένας σαφής διαχωρισμός από αυτή την τιμή άνθρακα και το Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών από τα μέτρα που προτείνονται για την απεξάρτηση από τον άνθρακα του τομέα των μεταφορών. Αντιθέτως, προτείνουν ένα κόστος άνθρακα το οποίο δεν είναι καθόλου διαφανές, μπορούμε μάλιστα να πούμε ότι είναι κεκαλυμμένο.

– Με βάση αυτές τις προοπτικές ποιο είναι το καλό και το κακό σενάριο για τον κλάδο της διύλισης;

– Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω από το κακό σενάριο. Αυτό έγκειται στον ταχύ και πρώιμο εξηλεκτρισμό των οδικών μεταφορών. Σήμερα, αν κάποιος θέλει να αγοράσει ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο, μπορεί να επωφεληθεί από πολλά κίνητρα και επιδοτήσεις. Ωστόσο, οι αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν ομολογήσει ότι χάνουν περίπου 5.000 ευρώ ανά ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Υπάρχει ανάλυση που παρουσιάστηκε στους FT, η οποία δείχνει ότι η Τέσλα χάνει μεταξύ 4.000 και 14.000 δολ. ανά αυτοκίνητο. Υπάρχουν και πρόσθετα κίνητρα, όπως οι φοροαπαλλαγές που αντιστοιχούν επίσης σε 5.000 ευρώ. Εχουμε κάνει μια ανάλυση που δείχνει ότι το πραγματικό κόστος άνθρακα για να μετατρέψουμε τα οχήματα ντίζελ σε ηλεκτροκίνητα ανέρχεται σε 1.100 ευρώ ο τόνος και η Ευρώπη δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα πετύχει τους στόχους της με τόσο ακριβά μέτρα. Εμείς, επαναλαμβάνω στηρίζουμε τους στόχους που έχει η Ε.Ε. για το κλίμα. Πιστεύουμε όμως ότι υπάρχουν και πιο αποδοτικοί ως προς το κόστος τρόποι για να κινηθεί κανείς.

Ενιαία τιμή άνθρακα για όλους τους κλάδους

– Ποιο είναι το καλό σενάριο για τον κλάδο;

– Το καλό σενάριο προϋποθέτει, και αυτό ζητάμε, να προχωρήσουμε έχοντας ξεκάθαρο κόστος ανά τόνο άνθρακα, το οποίο θα είναι σαφώς διατυπωμένο σε όλα τα μέτρα και τις πολιτικές. Πιστεύουμε ότι τα νέα νομοθετικά μέτρα θα πρέπει να ενθαρρύνουν όλα τα είδη τεχνολογίας και όχι μόνο τα ηλεκτρικά οχήματα. Η αυτοκινητοβιομηχανία δεν θα πρέπει να ωθείται και να της ασκείται πίεση, προκειμένου να χρησιμοποιήσει τεχνολογίες υψηλού, σχεδόν απαγορευτικού κόστους, διότι στη συνέχεια το κόστος αυτό θα το υποστούν οι μεταφορές στην Ευρώπη και οι απλοί πολίτες και στη συνέχεια οι επιχειρήσεις. Η βιομηχανία θα πρέπει επίσης να εξετάσει ποιες είναι οι δυνατότητες για την εισαγωγή νέων υγρών καυσίμων χαμηλού άνθρακα στην αγορά, νέες τεχνολογίες όπως είναι τα εξελιγμένα βιοκαύσιμα. Ενα παράδειγμα τεχνολογίας που θα πρέπει να στηρίξει η Ευρώπη, αλλά δεν το κάνει είναι η δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα, λύση που οδηγεί σε δέκα φορές πιο καλό αποτέλεσμα σε ό,τι αφορά στη μείωση των εκπομπών άνθρακα. Ζητούμε ενιαία τιμή άνθρακα για όλους τους τομείς της οικονομίας και σε όλη τη νομοθεσία.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ