ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Τα ξένα funds κουράστηκαν να περιμένουν και πλέον απέχουν από την ελληνική αγορά

ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΛΛΟΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Σαν να έχει σβηστεί από τον χάρτη των διεθνών επενδυτών μοιάζει φέτος η ελληνική χρηματιστηριακή αγορά. Οι καθαρές εισροές κεφαλαίων από το εξωτερικό, που ξεπέρασαν τα 3,5 δισ. ευρώ τη διετία 2013-2014 μειώθηκαν στα 606 εκατ. το 2015 και στα 468 εκατ. μέχρι στιγμής φέτος. Τον Σεπτέμβριο, μάλιστα, σημειώθηκαν οι πρώτες καθαρές εκροές. Αν συνυπολογιστεί πως το μεγαλύτερο μέρος των εισροών του 2015 και του 2016 αφορά την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών πέρυσι και την πώληση του 51% του ΟΛΠ φέτος, καθίσταται σαφές πως αγοραστές, απλά, δεν υπάρχουν.

«Κανείς μεγάλος ξένος διαχειριστής δεν ασχολείται αυτή τη στιγμή με την ελληνική αγορά. Κανείς. Εκτός από εκείνους που έχουν αποκτήσει μεγάλες θέσεις σε ελληνικές εισηγμένες είτε κατά την τριετία 2012-2014 είτε κατά την τελευταία ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών» επισημαίνει στην «Κ» fund manager που υπήρξε ιδιαίτερα ενεργός στην Ελλάδα. «Και όσοι έχουν βάλει σημαντικά κεφάλαια στη χώρα ασχολούνται με αυτήν πιο πολύ εξαιτίας της ανησυχίας τους μη χρειαστεί να στηρίξουν με νέο χρήμα τις θέσεις τους παρά για να αναζητήσουν νέες ευκαιρίες» συμπληρώνει. Υπάρχουν ασφαλώς και οι αισιόδοξοι.

Πιστεύουν πως και το θέμα του χρέους, αργά ή γρήγορα, θα λυθεί και η οικονομία θα επανέλθει σε τροχιά ανάκαμψης. Ομως δεν αγοράζουν. Ούτε βιάζονται όπως δείχνουν η πορεία του Γενικού Δείκτη και ο όγκος των συναλλαγών. Την περίοδο 2012-2016 μέσω της ελληνικής κεφαλαιαγοράς αντλήθηκαν κεφάλαια ύψους 52 δισ. ευρώ, υπολογίζει ο διευθύνων σύμβουλος του Χρηματιστηρίου Αθηνών, Σωκράτης Λαζαρίδης. Οι αλλεπάλληλες ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών και οι ομολογιακές εκδόσεις των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και άλλων επιχειρήσεων καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος εξ αυτών.

Σήμερα, οι περισσότερες θέσεις που αποκτήθηκαν με αυτά τα ποσά, αποτιμώνται δραματικά χαμηλότερα. Πολλά λεφτά χάθηκαν από πολύ κόσμο. Και μαζί τους χάθηκαν και πολλές δουλειές διαχειριστών που στελέχωναν τα ελληνικά desk στο εξωτερικό.

Ετσι, «λίγοι είναι εκείνοι που είναι διατεθειμένοι να ξαναπάρουν το ρίσκο και να παίξουν το παιχνίδι της υπομονής που λέγεται Ελλάδα», εξηγεί κορυφαίος Ελληνας αναλυτής με στενές σχέσεις με την ξένη επενδυτική κοινότητα.

Εχοντας αφήσει τη δουλειά του στην Ελλάδα και επιλέξει να εργάζεται πλέον για ξένο επενδυτικό οίκο, μιλά με την άνεση που αυτό συνεπάγεται: «Οι επενδυτές δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, γνωρίζει ο ένας τον άλλον και μοιράζονται συχνά τις εμπειρίες τους και η ελληνική εμπειρία είναι επώδυνη», υπογραμμίζει. Με άλλα λόγια, οι ξένοι «κουράστηκαν να περιμένουν τη μια αξιολόγηση μετά την άλλη και τις ελληνικές κυβερνήσεις να παίζουν κρυφτό με τους δανειστές αλλά και με την πραγματικότητα. Να νομοθετούν και να μην εφαρμόζουν».

«Κουράστηκαν επίσης να περιμένουν την ένταξη στο QE και στη ρύθμιση του χρέους» συμπληρώνει άλλη πηγή. Η πρώτη αξιολόγηση θα τελείωνε κανονικά πέρυσι τέτοια εποχή και το QE ήταν προ των πυλών. Νέες θέσεις κτίστηκαν στα ελληνικά κρατικά ομόλογα υπό αυτή την προσδοκία αλλά φευ. «Οσοι περιμένουν πλέον το QE δεν το αναμένουν για να σπεύσουν να ανεβούν στο ελληνικό τρένο αλλά για να μειώσουν τις θέσεις τους» εκτιμούν ορισμένοι κύκλοι. Ο αριθμός των επενδυτών που θα μπορούσε να τοποθετηθεί μέσω μετοχών ή ομολόγων στην Ελλάδα έχει εξαντληθεί. Οσοι ήταν να κοιτάξουν τη χώρα, την έχουν κοιτάξει και πολλοί έχουν αγοράσει. Αλλά το στοίχημα δεν βγήκε. Τουλάχιστον όχι όπως την περίοδο 2012-2013 στην επανάληψη της οποίας πολλοί προσέβλεπαν.

Και έτσι τώρα η συζήτηση μεταξύ επενδυτών, αναλυτών και χρηματιστών στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη για την Ελλάδα είναι πολύ διαφορετική. Είναι πολιτική. Εκείνοι που έχουν θέσεις στην ελληνική αγορά και εκείνοι που θεωρούν ότι μπορεί να υπάρξει ένα παράθυρο για υπεραξίες δεν κοιτούν θεμελιώδη και ισολογισμούς επιχειρήσεων, λέει με χαρακτηριστική ευθύτητα ένας εξ αυτών. Κοιτούν τις δημοσκοπήσεις και την εξέλιξη της κάθε μιας από αυτές ξεχωριστά, εξηγεί. Ορισμένοι μάλιστα είναι πολύ πιο ενημερωμένοι για τη συμπεριφορά του ελληνικού εκλογικού σώματος απ’ ό,τι οι Ελληνες συνάδελφοί τους.

Τι ψάχνουν ξένοι τραπεζίτες, οργανισμοί και funds στην Αθήνα

Ενα είναι το κρίσιμο στοίχημα για τα ξένα funds που «κυκλοφορούν» στην Αθήνα: πότε θα γίνουν εκλογές. «Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η σημερινή κυβέρνηση δεν κέρδισε την εμπιστοσύνη τους, με ελάχιστες εξαιρέσεις» εκτιμούν ορισμένοι στελέχη τους. Οσοι επέλεξαν να μπουν στις ελληνικές τράπεζες στην περυσινή ανακεφαλαιοποίηση, το έκαναν με την προσδοκία πως οι μεταρρυθμίσεις θα τρέξουν, οι δανειστές θα προχωρήσουν στη ρύθμιση του χρέους και οι τράπεζες θα πάρουν το «πράσινο φως» να τρέξουν τα «κόκκινα» δάνεια. Ενα χρόνο μετά τίποτα από αυτά δεν έχει συμβεί.

Στο μεσοδιάστημα, όμως, κάτι πρέπει να κάνουν. Και πού επικεντρώνονται; Σε χαρτοφυλάκια «κόκκινων» δανείων, τουριστικά ακίνητα και δουλειές επενδυτικής τραπεζικής. Αυτοί είναι οι τρεις από τους πέντε λόγους για τους οποίους επισκέπτονται την Ελλάδα ξένοι τραπεζίτες και επενδυτές. Οι άλλοι δύο είναι οι ιδιωτικοποιήσεις και, παγίως, η ναυτιλία. Ομως μεγάλες δουλειές επενδυτικής τραπεζικής όπως οι ομολογιακές εκδόσεις του 2013 και του 2014 δεν υπάρχουν πια. Και έτσι και τα κλιμάκια των επενδυτικών οίκων που βρίσκονται στην Ελλάδα απαρτίζονται από όλο και πιο junior στελέχη.

Το άνοιγμα της αγοράς «κόκκινων» δανείων συντηρεί εδώ την παρουσία ενός μεγάλου αριθμού Eλλήνων και ξένων στελεχών από τον χρηματοπιστωτικό και τον δικηγορικό τομέα, αλλά οι μεγάλοι private bankers, που τα πρώτα χρόνια της κρίσης συμβούλευαν τα υψηλότερα εισοδηματικά στρώματα, δεν έχουν πια ιδιαίτερο αντικείμενο, πέραν ίσως της επιβεβλημένης περιοδικής επίσκεψης που είθισται να κάνουν στους πελάτες τους. «Συχνά ξεχνάμε στην Ελλάδα πως είμαστε σε μια χώρα με capital controls και παρατεταμένη ύφεση» σημειώνει διευθυντής ελβετικής τράπεζας με αρμοδιότητα τους Ελληνες μεγάλους ιδιώτες πελάτες.

Η κατάσταση αυτή δεν παραξενεύει του παροικούντες την Ιερουσαλήμ της ελληνικής αγοράς ούτε, ασφαλώς, όσους πρόσεξαν τον περιορισμένο αριθμό και ενδιαφέρον των ξένων διαχειριστών κεφαλαίων που συμμετείχαν στα πρόσφατα ελληνικά road show εισηγμένων στο εξωτερικό.

Τα παραπάνω αντικατοπτρίζουν όμως μόνον το εκ του αγγλοσαξονικού κόσμου εκπορευόμενο ενδιαφέρον. Διότι εξ ανατολών τα πράγματα διαφοροποιούνται ίσως στην παρούσα φάση προς το θετικότερον. Ιδιαίτερα εσχάτως, καθώς η ολοκλήρωση της επένδυσης της Cosco στον Πειραιά αλλά και η πώληση του Αστέρα και η προώθηση της αξιοποίησης του Ελληνικού κινητοποιούν αντίστοιχα κινεζικά και αραβικά επενδυτικά κεφάλαια. Μάλιστα, την ερχομένη εβδομάδα η διεθνής διάσκεψη EU-Arab World Summit: Partners for Growth & Development, που γίνεται στην Αθήνα, συγκεντρώνει σημαντικό αριθμό οικονομικών παραγόντων της ευρύτερης περιφέρειας της Eγγύς και Mέσης Aνατολής. Παράλληλα, πυκνώνουν και οι επισκέψεις κινεζικών επιχειρήσεων και τραπεζικών εκπροσώπων με άξονα μεγάλες υποδομές στις οποίες επιδιώκουν να εμπλακούν, όπως το νέο αεροδρόμιο στο Ηράκλειο και ο ΑΔΜΗΕ.

Το τρίτο τραπεζικό «οικοσύστημα» αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι αυτό των παγκόσμιων οργανισμών... Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD), Παγκόσμια Τράπεζα, Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και βέβαια ΔΝΤ είναι τα τέσσερα βασικά ξένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, στελέχη των οποίων πηγαινοέρχονται στην Αθήνα. Σημείο των καιρών ίσως, αλλά για πολλούς πρόκειται για τους οργανισμούς που προστρέχουν στις λιγότερο ανεπτυγμένες, τις χειμαζόμενες οικονομίες, ακόμα και του «Τρίτου κόσμου».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ