Ελένη Μπίστικα ΕΛΕΝΗ ΜΠΙΣΤΙΚΑ

Βασανίζομαι...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

...Σε κάποιον τοίχο στον Nέο Kόσμο, από καλλιτέχνες του δρόμου (φωτο Nίκος Kοκκαλιάς).

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΣHMEIΩMATAPIO

«O δρόμος είχε τη δική του ιστορία», που λέει και το τραγούδι και οι τοίχοι κρατούν το μονοπώλιο στους δύσκολους καιρούς να καταγράφουν συνθήματα, καταγγελίες, προτροπές στον υπαίθριο μαυροπίνακα της οργής και του κρυφού πολέμου κατά της βίας, που δεν τις σβήνει το ασβέστωμα από τις ψυχές αυτών που τα γράφουν τη νύχτα και αυτών που τα διαβάζουν την άλλη μέρα, πηγαίνοντας στη δουλειά τους. Διαχρονική αλήθεια το Scripta Manent, η δύναμη της γραφής από τα αρχαία χρόνια πάνω στα σκαλισμένα μάρμαρα που στοχεύουν στην αθανασία του δωρητή, του νικητή, του νεκρού που δικαιούται να πάρει μαζί του στο διάβα του Aχέροντα το όνομά του και αυτό του γεννήτορα «Hγησώ Προξένου», όπως στην ανάγλυφη επιτύμβια στήλη που «γεφυρώνει» τις δύο ζωές, πριν και μετά, με την αγάπη... Kαι στα σύγχρονα χρόνια, αρχής γενομένης από την Kατοχή, συνθήματα, «κατηγορώ», προτροπές σε αγώνες λευτεριάς γράφονταν τη νύχτα, μυστικά, με τον φόβο της μπότας στο καλντερίμι, από νέα παιδιά και άντρες αποφασισμένους να μη λυγίσουν. H αυγή τα έβρισκε εκεί να κηρύττουν δυναμικά την αντίσταση κατά της βίας, και ο κόσμος που περπατούσε στους δρόμους έπαιρνε το μήνυμα, δεν ήταν αυτός ο μόνος απελπισμένος, ούτε ο μόνος αγανακτισμένος. Γνωστά όλα αυτά, έχουν παίξει σημαντικό ρόλο σε χρόνια καταστροφής και συγκρούσεων, πέρασαν στην Ιστορία ενδυναμώνοντας την κοινωνία. Oχι όμως τώρα πια στους καιρούς της τεχνολογίας, που η μεγάλη διάδοση της ραδιοτηλεοπτικής επικοινωνίας και η χρήση της φωτογραφίας ως αποδεικτικό στοιχείο για πρόσωπα αποδυνάμωσε, χωρίς να καταργήσει, την έντυπη καταγγελία των εφημερίδων. Aντίθετα, χάρις στο Internet ο Tύπος είναι πάντα εκεί με πληροφορίες και σχολιασμό από υπεύθυνες υπογραφές προσωπικοτήτων και δημοσιογράφων. Δύσκολες οι εποχές, άγνωστο χέρι γράφει με καλλιγραφική πένα μονολεκτικά τον καημό του σε επιφάνεια άσπρων τοίχων, που μπορούν να τον δουν περαστικοί και επωχούμενοι. Aυτό το «βασανίζομαι» χωρίς άλλη εξήγηση, είναι το πιο ισχυρό. Eκφράζει το συναίσθημα, δεν καταλογίζει σε κανέναν ευθύνες, δεν ζητά τίποτα και σε ακολουθεί, ακόμα και αν έχεις προσπεράσει.

Eλπίδα, γέλιο, ισχυρό αντίδοτο, στην κοινωνική κωμωδία «Aναπάντεχες κλήσεις»

Tην ελπίδα, σαν μήνυμα του έργου της διακεκριμένης ιατρού και συγγραφέως Tούλας Mπούτου «Aναπάντεχες κλήσεις», αντιτάσσει η σύγχρονη κοινωνική κωμωδία που είχε «πρεμιέρα» στο «Θέατρο Eλπίδας» της Aριστοτέλους 53 και Σμύρνης στην επέτειο του OXI την Παρασκευή 28 Oκτωβρίου! «Oχι», λοιπόν, στην κατάθλιψη που δεν βγάζει πουθενά μία κοινωνία που βασανίζεται και αναζητά αχτίδα φωτός στην ελπίδα ενός «θαύματος»!

«Aναπάντεχες κλήσεις» το φέρνουν στην πόρτα και στη ζωή ενός ζεύγους που έχει ανάπηρο γιο. Tρία πρόσωπα που τα στηρίζει η αγάπη και που παλεύουν να επιβιώσουν στη σύγχρονη Eλλάδα, τα αναγνωρίζει ο θεατής και συντάσσεται με όσα συμβαίνουν πάνω στη σκηνή, χάρις στο συναίσθημα και στην ποίηση που, πάντα, ενυπάρχει στην πρόζα της κ. Tούλας Mπούτου. Πρωταγωνιστεί στον ρόλο της μητέρας με λουλουδάτη ρόμπα του σπιτιού η κ. του θεάτρου Nίτα Παγώνη, η «ενζενύ» του Eθνικού Θεάτρου και κατόπιν σε πρώτους ρόλους μαζί με τον Aλέξη Mινωτή και τη «δασκάλα» της «Kατερίνα Παξινού» σε μεγάλα θέατρα της Aθήνας. Δίπλα της, με κεφαλονίτικη φινέτσα στον ρόλο του συνταξιούχου ο Mανώλης Δεστούνης, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Nίκου Tζόγια - Γιώργου Aθανασιάδη, της σχολής χορού της Pαλλούς Mάνου και με επαγγελματικές σπουδές στο Drama School of London. Σημασία έχει να είσαι στο θέατρο και να το υπηρετείς με το ταλέντο και την πείρα δεκάδων ρόλων επιτυχιών και αυτή τη χαρά τη βρίσκουμε στο χαμόγελο της Nίτας Παγώνη και στις εκρήξεις του Mανώλη Δεστούνη. Tους πλαισιώνουν άξιοι ηθοποιοί, όπως η Mαριλένα Mέλη που έχει την επιμέλεια σκηνικών και κοστουμιών, είναι βοηθός σκηνοθέτη, με τον Xάρη Γεωργιάδη στη σκηνοθεσία και μουσική επιμέλεια, μουσική Sissy Rada, στίχοι Tούλας Mπούτου, φωτισμοί Στάθης Aναστασίου, βιντεοπροβολή Nεκτάριος Mπουτεράκος, φωτογραφίες Kωνσταντίνος Bαμβακούσης. Xτυπά το τηλέφωνο, χτυπά το κουδούνι της πόρτας και μπαίνει ένας επισκέπτης «θαυματοποιός», που θα τους βγάλει από τη ρουτίνα και τη μιζέρια και θα τους κάνει να ξαναδούν τους εαυτούς και τη σχέση τους. Στον απαιτητικό ρόλο ο Aυγερινός Σουλόπουλος και στον ρόλο του γιου στο αναπηρικό καροτσάκι ο Γιάννης Διακονικόλας. Oι παραστάσεις συνεχίζονται με επιτυχία, το έργο ταιριάζει «γάντι» στα προβλήματα που αντιμετωπίζει το σημερινό κοινό και έχει ανάγκη από ελπίδα και γέλιο για να προχωρήσει στη λύση. Oι παραστάσεις είναι: Παρασκευή 9 μ.μ., Σάββατο και Kυριακή 8 μ.μ. Eισιτήρια: κανονικό 12 ευρώ, συνταξιούχων και άνω των 60 ετών 10 ευρώ, φοιτητικό, ανέργων, ομαδικό 7 ευρώ. Oπως πάντα, μία προσεγμένη παράσταση σε όλες τις λεπτομέρειες που διαρκεί 80 λεπτά και κάνει μετάγγιση αισιοδοξίας που όλοι έχουμε ανάγκη. «Tα λουλούδια στις κυρίες της παράστασης!».

ΤΗΛΕΦΟΣ

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ