Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Η Αντιπολεμική Διακήρυξη των Αθηνών

Κύριε διευθυντά
Ενας από τους στόχους της προαγωγής της ψυχικής υγείας είναι και η διαφύλαξη της ειρήνης (Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, 2004). Εξάλλου, οι επιπτώσεις των πολέμων στην ψυχική υγεία των πολιτών είναι περίπου αυτονόητες. Παρά ταύτα οι πόλεμοι συνεχίζονται. Απόδειξη το αιματοκύλισμα που συμβαίνει στο Ιράκ, τη Συρία, την Παλαιστίνη, την Αφρική και τα κύματα προσφύγων που εξακολουθούν να φθάνουν στις ακτές των χωρών-ξενιστών.

Η διεθνής ψυχιατρική κοινότητα έχει πάρει σαφή θέση για τις διαχρονικές και πιθανώς διαγενεακές επιπτώσεις του πολέμου στην ψυχική υγεία των πολιτών. Τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία, η Εταιρεία Προληπτικής Ψυχιατρικής, η Ψυχιατρική Εταιρεία Ανατολικής Ευρώπης και Βαλκανίων και η Σερβική Ψυχιατρική Εταιρεία εκπόνησαν τη «Διακήρυξη των Αθηνών εναντίον του Πολέμου» (www.psych.gr & www.psychiatricprevention.com), όπου εκφράζεται έντονη ανησυχία για τις επιπτώσεις του πολέμου στους εμπλεκομένους πληθυσμούς αλλά και στους πολίτες των χωρών που φιλοξενούν πρόσφυγες.

Πάνω από 100 διεθνείς οργανισμοί προσυπέγραψαν τη διακήρυξη που στη συνέχεια προωθήθηκε στους αρχηγούς κρατών και άλλους αποδέκτες. Ηδη υπήρξε θερμή ανταπόκριση από την Ευρωπαϊκή Ενωση (συνηγορία εκ μέρους του προέδρου της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ).

Μπορεί η διακήρυξή μας να εμποδίσει τον πόλεμο; Πολύ αμφίβολο!  Η φωνή μας δεν είναι τόσο δυνατή! Ωστόσο, πολλές φωνές μαζί ίσως μπορούν. Εμείς, ως λειτουργοί ψυχικής υγείας, θεωρούμε υποχρέωσή μας να επισημάνουμε ότι οι πόλεμοι και οι καταστροφικές επιπτώσεις τους στην ψυχική υγεία συμβάλλουν στη δημιουργία μιας γενιάς πολιτών ευεπίφορης στην ψυχική νόσηση και ότι, αν δεν σταματήσουν οι πόλεμοι, τα προσφυγικά κύματα θα συνεχίζονται, με όλες τις επιπτώσεις για τους πρόσφυγες αλλά και για τις φιλοξενούσες χώρες.

Γεωργιος Ν. Χριστοδουλου - Καθηγητής , επίτιμος πρόεδρος Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, τ. πρόεδρος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ψυχικής Υγείας

Ασυδοσίας και ανομίας γωνία...

Κύριε διευθυντά
Την ωραία εικόνα που έχουν ιδίως οι ξένοι τουρίστες για την χώρα μας τη σπιλώνει και την αμαυρώνει πολλές φορές η ανομία που διαπιστώνεται σε όλες τις εκφάνσεις του καθημερινού βίου και σε όλα τα κοινωνικά επίπεδα. Οταν τον φιλήσυχο και κατά τεκμήριο πολιτισμένο Ελληνα τον καταλαμβάνει ο οίστρος της καταστροφολογίας, του φανατισμού, της απαξίωσης και υποβάθμισης κάθε θεσμού και καθιερωμένης αξίας, αλλάζει ξαφνικά η όψη του τοπίου και εμφανίζει εικόνα τριτοκοσμικής και πρωτόγονης χώρας. Οι επαναστατημένες και εξοργισμένες μειοψηφικές ομάδες πολιτών προβαίνουν σε βάναυσες παράνομες πράξεις, πού λόγω της γενικευμένης ανομίας και ανοχής, παραμένουν συνήθως ατιμώρητες, για να επαναληφθούν με την πρώτη ευκαιρία. Η ασυδοσία ξεκινά τις περισσότερες φορές από τα μαθητικά θρανία, όπου οι νεαροί του έθνους βλαστοί διδάσκονται τη διεκδίκηση μόνον των δικαιωμάτων τους, χωρίς να δίδεται βαρύτητα στις υποχρεώσεις και τα καθήκοντά τους έναντι της πατρίδας. Από εκεί ξεκινούν οι καταλήψεις, οι καταστροφές της σχολικής περιουσίας, οι ρυπάνσεις με αντιαισθητικά γκράφιτι και αναγραφή χυδαίων εκφράσεων, η προκλητική και αυθάδης συμπεριφορά προς τους εκπαιδευτικούς και τα φαινόμενα εκφοβισμού (bullying) κατά συμμαθητών.

Ακόμα χειρότερη είναι η κατάσταση στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, των οποίων η εξωτερική εικόνα είναι αποκρουστική από την αναγραφή συνθημάτων με σπρέι σχεδόν σε όλους τους τοίχους των εκπαιδευτηρίων, την ανάρτηση κουρελιασμένων πανό και τη ρύπανση των εσωτερικών και εξωτερικών χώρων με πάσης φύσεως αντικείμενα. Οι προπηλακίσεις, οι απειλές και ο αποκλεισμός καθηγητών ακόμα και με κτίσιμο των γραφείων τους, οι μακρόχρονες καταλήψεις και η απαγόρευση εισόδου φοιτητών στις σχολές τους είναι πλέον σύνηθες φαινόμενο στα ελληνικά πανεπιστήμια, αφού, εν ονόματι του περιβόητου «ασύλου», η αστυνομία δεν επεμβαίνει, αλλά και όταν κάποτε συλληφθούν κάποιοι ταραξίες για διάπραξη ποινικών αδικημάτων συνήθως παραμένουν ατιμώρητοι. Αλλά κορυφαίο δείγμα ανομίας αποτελεί το επονομαζόμενο «κράτος των Εξαρχείων», φωλιά αναρχικών και εγκληματικών στοιχείων στο κέντρο της πρωτεύουσας, το οποίο είναι απρόσιτο στις αστυνομικές δυνάμεις χρόνια τώρα. Νομίζω ότι αποτελεί πρωτότυπο φαινόμενο παρανομίας παγκοσμίως. Φοβάμαι πως οι χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες που κατέκλυσαν τον τόπο μας, διαπιστώνοντας τη διάχυτη ανομία και ατιμωρησία στον τόπο μας, θα φροντίσουν να μείνουν μόνιμα εδώ και θα αρχίσουν και αυτοί να συμπεριφέρονται παρόμοια προς διεκδίκηση των όποιων δικαιωμάτων τους. Στη χώρα της ανομίας.

Δημητριος Δημηνας - Δικηγόρος, Κατερίνη

Για την «Ελπίδα» και την Κύπρο

Κύριε διευθυντά
Ο Ιούλιος είναι ένας μήνας φορτωμένος με πολλές πικρές αναμνήσεις για την Κύπρο.

Ο φετινός Ιούλιος όμως ξεχώρισε από την αδελφοποίηση των Συλλόγων «Ελπίδα», για παιδιά με καρκίνο, Ελλάδος και Κύπρου.

Η εκδήλωση έγινε στο προεδρικό μέγαρο της Λευκωσίας παρόντων των προέδρων των δύο κρατών, οι οποίοι προσέδωσαν βέβαια θεσμικό κύρος. Οι πραγματικοί πρωταγωνιστές και άξιοι θαυμασμού, όμως, είναι οι ιδιώτες που αφιέρωσαν τη ζωή τους εθελοντικά για το θεάρεστο έργο των αδελφοποιημένων συλλόγων. Με το έργο τους απέδειξαν ότι για να ανθήσει η «Ελπίδα» θέλει όραμα, αυτοπροορισμό και σκληρή δουλειά. Στο περιθώριο της βραχείας παραμονής του στη Λευκωσία, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας ανηγορεύθη επίτιμος δημότης Μόρφου και του παρεδόθη το χρυσό κλειδί της πόλεως. Ομολογουμένως ένιωσα αιφνιδιασμό από τις αντινομίες που περιείχε αυτή η κίνησις. Ο υπ’ αριθμόν ένα πολίτης της Ελλάδος γίνεται, υποτίθεται, αποδέκτης μιας τιμής, αλλά αδυνατεί να επισκεφθεί ελεύθερα αυτήν την πόλη άρα αυτομάτως χρήζεται και εκτοπισμένος πρόσφυγας! Δεν είναι παράδοξο που προέκυψαν αντιδικίες και φιλυποψία μεταξύ των προσφύγων, μήπως με αυτόν τον τρόπο γίνεται απόπειρα να «Μορφοποιηθεί» η κυοφορούμενη λύσις κατ’ αναλογίαν κινήσεως που έγινε παλαιότερα, να «Αμμοχωστοποιηθεί». Ο κ. Παυλόπουλος, βέβαια, στην ομιλία του ετόνισε ότι δεν νοείται λύση χωρίς επιστροφή όλων των Κατεχομένων, φοβούμαι όμως ότι στις ειδήσεις πέρασε το μήνυμα ότι η απόδοση της Μόρφου μπορεί να καθορίσει την ευόδωση των λεγομένων δικοινοτικών συνομιλιών.

Μια άλλη πιθανή παρενέργεια αυτής της πρωτοβουλίας του δημάρχου Μόρφου θα ήταν να αρχίσουν αλυσιδωτές προτάσεις κατεχόμενων πόλεων να χρίσουν επίτιμο δημότη τον κ. Πρόεδρο, μήπως με αυτόν τον τρόπο πάρουν προτεραιότητα για προνομιακή αντιμετώπιση... Δεν πέρασε πολύς καιρός και ήδη διαπιστούται κλιμάκωση των απαιτήσεων της Τουρκίας εις βάρος όχι μόνον της Κύπρου αλλά του ελληνισμού στο σύνολό του. Φαίνεται ότι η διάλυση των ψευδαισθήσεων για «επί θύραις λύσιν» γίνεται από τον υπαίτιο του προβλήματος. Φτάνει να το αντιληφθούν όσοι τρέφουν φρούδες ελπίδες για ευόδωση του διαλόγου κωφών για τη θνησιγενή Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.

Νικος Ερρικου Ιωαννου - Καρδιολόγος

Από τον Κικέρωνα στον Δημάρατο

Κύριε διευθυντά
Περιηγούμενη μια μέρα την πόλη της Κω βρέθηκα στην πλατεία του ιστορικού πλατάνου, όπου και το Διοικητήριο (το επιβλητικότερο κτιριακό συγκρότημα της Ιταλοκρατίας 1912 - 1947) στο οποίο συστεγάζονται διάφορες υπηρεσίες του νησιού, όπως τα Δικαστήρια, η Αστυνομία, το Δασαρχείο κ.ά. Στη δυτική όψη του Δικαστηρίου δεσπόζει η μεγάλη εγχάρακτη επί του τοίχου λατινική επιγραφή: «Legum Omnes Servi Sumus» (= όλοι είμαστε δούλοι των νόμων). Ο σοφός αυτός λόγος, όπως διατυπώθηκε στα ρωμαϊκά χρόνια από τον Κικέρωνα (ας μου επιτραπεί εδώ μία διευκρίνιση ότι ο Κικέρων «βροντοφώνησε» μεν, όπως διάβασα κάπου, αλλά επαναλαμβάνοντας την Ελληνική Αρχαιότητα), μου θύμισε συνειρμικά τον περίφημο διάλογο Δημάρατου - Ξέρξη που μας διασώζει ο ιστορικός Ηρόδοτος στο Η΄ βιβλίο του: «Ελεύθεροι γαρ εόντες ου πάντα ελεύθεροι εισι· έπεστι γαρ σφι δεσπότης νόμος, τον υποδειμαίνουσι πολλώ έτι μάλλον ή οι σοι σε». (Και με το να είν’ ελεύθεροι, δεν σημαίνει ότι είναι και σε όλα γενικώς· έχουν και αυτοί έναν αφέντη, τον νόμο, που τον φοβούνται πολύ περισσότερο απ’ ό,τι φοβούνται οι δικοί σου εσένα). Καυχάται λοιπόν, «καμαρώνει» ο βασιλιάς της Σπάρτης, μιλώντας με τον Πέρση βασιλιά, για τον σεβασμό και την υπακοή στον νόμο που τηρούσαν οι πολίτες-υπήκοοί του. Αναπόφευκτη είναι, πιστεύω, η αντιπαράθεση με τη σημερινή πραγματικότητα: η πατρίδα μας εαλωμένη για άλλα εκατό χρόνια. Η χώρα μας αποικιοποιήθηκε με τη μεθοδευμένη χρεοκοπία στην οποία την οδήγησαν οι «ανίκανοι κυβερνήτες» της, όπως έγραψε το 1891 ο Παπαδιαμάντης. Το πολιτειακό μας σύστημα σεσηπός και δομημένο, δυστυχώς εξαρχής, πάνω στην αδικία και την ανισότητα, ευνοεί παντού την «έννομον αδικίαν», τη νομιμοφάνεια και ουχί τη νομιμότητα, τη δικαιοσύνη. Κορωνίς λοιπόν, θα λέγαμε, στη γενική παρακμή των πάντων που ζούμε σήμερα, η ουσιαστική ανυπαρξία της ισχύος των νόμων. Με αυτές τις οικτρές διαπιστώσεις διερωτάται κανείς με πόνο ψυχής: Ποιος και για ποιον (άρχοντες και αρχόμενοι) μπορεί να καυχάται πλέον σήμερα;

Κατερινα Παπαθωμα - Μαστοροπουλου - Φιλόλογος - αρχαιολόγος, λέκτωρ Φιλοσ. Σχ. Πανεπιστημίου Αθηνών

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ