Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

«Μνημονιακές» τιμές αγαθών

Κύριε διευθυντά
Η Βαρβάκειος Αγορά με τις χαμηλές τιμές στα εμπορεύματα, όπως ψάρια, κρεατικά κ.λπ., στέλνει σαφή μηνύματα προς όλους σχετικά με την τιμολόγηση και άλλων αγαθών και υπηρεσιών. Μέσα στην επικρατούσα κρίση στην Ελλάδα, είναι λογικό και δέον όλοι όσοι σχετίζονται με τον καθορισμό τιμών να λαμβάνουν υπόψη την ανεργία, τις αμοιβές στον ιδιωτικό χώρο και τις μεγάλες περικοπές μισθωτών και συνταξιούχων. Ωστόσο, πολλοί συνεχίζουν να τιμολογούν υλικά και υπηρεσίες σαν τίποτε να μην έχει αλλάξει στις οικονομικές δυνατότητές μας Αυτή η συμπεριφορά επιτείνει τη δυσκολία της αγοράς για όλους (και γι’ αυτούς που δεν μειώνουν τις τιμές). Μετά τα ανωτέρω, καλό θα είναι να πάρουν «μνημονιακή» μορφή οι τιμές των υλικών και των υπηρεσιών, από τον καφέ της καφετέριας και το κομμωτήριο μέχρι τις αμοιβές ακόμη και των πλέον σύνθετων υπηρεσιών των διαφόρων επιστημονικών τάξεων. Η «μνημονιακή» μορφή των τιμών ισχύει έτι μάλλον για τον μυστηριώδη χώρο των σούπερ μάρκετ, της κινητής τηλεφωνίας και των πετρελαϊκών επιχειρήσεων, όπου, κατά την άποψή μου, κατά κανόνα ισχύει το «άβατο» για τις κυβερνήσεις.

Θανος Θανασης - Τοπογράφος μηχανικός ΕΜΠ

Τι έλεγαν τότε, τι ζούμε σήμερα

Κύριε διευθυντά
Από μια συνέντευξη του κ. Π. Λιαργκόβα, υπευθύνου Προϋπολογισμού της Βουλής, για τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, με δεδομένα την απαράμιλλη ειλικρίνεια και αδιαμφισβήτητη επιστημοσύνη του, θα μπορούσε κανείς να βγάλει αβίαστα το συμπέρασμα ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου ευοίωνα. Και αυτό γιατί, όπως προέκυψε από τη συζήτηση, όλοι σχεδόν οι δείκτες της οικονομίας μας, αντιπαρατιθέμενοι με τους αντίστοιχους του έτους 2014, απέχουν παρασάγγας, όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.

Θέλοντας να καταλάβω πώς και γιατί φθάσαμε σε αυτό το σημείο ώστε να αποτελεί όνειρο θερινής νυκτός το να πιάσει η οικονομία τα επίπεδα του 2014, ανέτρεξα νοερά πίσω σε εκείνη τη χρονιά και στην πολιτική κατάσταση εκείνης της εποχής. Και τότε άρχισαν να ηχούν στα αυτιά μου οι αρνήσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε όλους και για όλα, καθολική άρνηση επί παντός επιστητού.

Χαρτιά από τα σκισμένα μνημόνια αιωρούντο στον αέρα, οι μισθοί 13ος και 14ος επανεφέροντο στους συνταξιούχους, ενώ ταυτόχρονα εκτοξεύονταν απειλές κατά των δανειστών της χώρας σε άπταιστα αγγλικά (Go back, κ. Μέρκελ, Go home, κ. Σόιμπλε). Επιπροσθέτως είχαμε διάφορες προτροπές προς τους πολίτες, να μην πληρώνουν τους άδικους φόρους (ΕΝΦΙΑ, διόδια κ.λπ.), πράγμα εγκληματικό και ολέθριο για την οικονομία, ενώ εκστομίζονταν απειλές προς την κυβέρνηση να μη φέρνει στη Βουλή νομοσχέδια ματαίως, γιατί θα αναιρεθούν όλα, όταν με το καλό γίνουν κυβέρνηση.

Αυτό ήταν κυριολεκτικά το κλίμα στην πολιτική ζωή του τόπου, με αποκορύφωμα τη μη συναίνεση στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, οπότε και οδηγηθήκαμε σε εκλογές. Με αυτά και πολλά άλλα, υποσχόμενοι στους πάντες τα πάντα, εξαπάτησαν τον ελληνικό λαό και κατάφεραν να υφαρπάξουν την ψήφο του, όχι βίαια βεβαίως αλλά επιτηδείως, με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε στη σημερινή κατάσταση, όπου οι συντάξεις εξακολουθούν να μειώνονται, με κίνδυνο να εξαφανιστούν, ενόψει κυοφορούμενου 4ου μνημονίου.

Το ΕΚΑΣ είναι πλέον παρελθόν, ενώ τα άπταιστα «Go back» και «Go home» μετετράπησαν σε αβρότητες και χειροφιλήματα. Η αλαζονεία και η ακόρεστη δίψα για εξουσία σε όλο τους το μεγαλείο. Τέλος, αυτό που κατέπληξε και άφησε ενεούς όλους τους Ελληνες είναι η δικαιολογία ότι όλα αυτά ήσαν αποτέλεσμα αυταπάτης του πρωθυπουργού και όχι μόνο.

Αλλά βέβαια θα πρέπει να γνωρίζουν, και είμαι βέβαιος γι’ αυτό, ότι στην πολιτική δεν επιτρέπονται για κανένα λόγο οι αυταπάτες, όταν μάλιστα σηκώνεις στις πλάτες σου τις τύχες μιας ολόκληρης χώρας, γιατί αυτό δείχνει, λίαν επιεικώς, ακαταλληλότητα...

Ι. Κ. Παπουτσιαδης - Συνταξιούχος

«Και οι δικές μας οι καρδιές»

Κύριε διευθυντά
Προσφάτως ο Τούρκος πρόεδρος κ. Ερντογάν αναφέρθηκε στους και «εκτός συνόρων» καρδιακούς κτύπους των Τούρκων με εμβέλεια από τη Μοσούλη μέχρι τη Θεσσαλονίκη.

Θα περιμέναμε να βγει κάποιος «επίσημος» για να του υπενθυμίσει ευγενώς δύο ιστορικές αλήθειες:

1) Αν κτυπά του Τούρκου η καρδιά μόνο για τα 400 χρόνια κατοχής, του Ελληνα κτυπά για την επί 3.500(!) χρόνια ριζωμένη Εστία του σε όλη σχεδόν τη σημερινή τουρκική επικράτεια που είναι δομημένη σε θεμέλια και οστά ελληνικά.

2) Αν κτυπά του Τούρκου η καρδιά για τη Θεσσαλονίκη, του Ελληνα κτυπά για την Κωνσταντινούπολη (Ιστανμπούλ = εις την Πόλη), το «ιερόν παλλάδιον» του Γένους, τη Βασιλεύουσα και αιώνια πρωτεύουσα της Ρωμιοσύνης.

Ας σημειωθεί επίσης ότι διακαής πόθος των αγωνιστών του ’21, πέραν της Απελευθέρωσης φυσικά, ήταν να μπουν στην Αγιά Σοφιά. Ουδείς περίμενε, ούτε καν φανταζόταν, πως το νεοϊδρυθέν τότε κρατίδιο θα αποκτούσε πρωτεύουσα το τότε λασποχώρι της Αθήνας. Ολων τα βλέμματα, το καρδιοχτύπι και η κρυφή ελπίδα ήταν στραμμένα προς την Ανατολή, προς την Πόλη και την Αγιά Σοφιά, με προεξάρχοντα τον έφιππο ανδριάντα του Κολοκοτρώνη στην οδό Σταδίου μπροστά στο κτίριο της Παλαιάς Βουλής (σημερινό Εθνικό Ιστορικό Μουσείο).

Αλλά «άλλαι μεν βουλαί ανθρώπων, άλλα δε Θεός κελεύει» (τουτέστιν «αι Προστάτιδες Δυνάμεις»...). Κι έτσι το όνειρο έμεινε ανολοκλήρωτο (...όνειρο ήτανε, το λησμονήσαμε..., όπως τραγούδησε η λαϊκή μούσα). Ο ελληνικός λαός είναι ο μόνος δυστυχώς που δεν κατάφερε να λυτρώσει την κοιτίδα του πολιτισμού του. (Λέμε «να λυτρώσει», διότι η Πόλη, ως γνωστόν, αλώθηκε, δεν παραδόθηκε.)  Αυτό λέγεται εθνικός πόνος, κ. Ερντογάν, αλλά δεν τον καταλαβαίνετε, γιατί δεν τον βιώσατε. Γι’ αυτό μην προκαλείτε. Μια αιδήμων σιωπή θα ταίριαζε καλύτερα.

Κατερινα Παπαθωμα Μαστοροπουλου

Οι ροές προσφύγων-μεταναστών και η Ε.Ε.

Κύριε διευθυντά
Παρακολουθώντας τα γεγονότα των τελευταίων ετών στην ευρύτερη περιοχή μας και ανακαλώντας στη μνήμη τα σοβαρότερα των συναφών εξελίξεων δεν μπορεί, όποιος ενδιαφέρεται, να μην αναρωτηθεί: 1. Πώς και με την αρωγή ποίων ως και γιατί σχηματίσθηκε το μικρό, ανιστόρητο και ανομοιογενές κρατίδιο των Σκοπίων. 2. Πώς και με την αρωγή ποίων ως και γιατί ιδρύθηκε στο Κόσοβο στην καρδιά της χριστιανικής Ευρώπης ένα μουσουλμανικό κρατίδιο εκεί που σφύζει η ιστορία του σερβικού λαού. 3. Πώς, από ποιους και γιατί υποκινήθηκε η εξέγερση στη Συρία και ο πόλεμος στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής; 4. Πώς, από ποιους και γιατί προξενήθηκε η εξέγερση στη Λιβύη και ανατροπή του Καντάφι; Βραχεία είναι η μνήμη μας ή επίτηδες ξεχνάμε;

Υποστηρίζεται ότι εκτός του ανταγωνισμού γεωστρατηγικών συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή, παράλληλος σκοπός είναι η δημιουργία ανομοιογενών πληθυσμών στην Ευρώπη για την αποσταθεροποίηση της Ε.Ε. Με την καταστροφή των αναχωμάτων του καθεστώτος Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ και του Ασαντ στη Συρία αλλά και του αναλόγου του Καντάφι στη Λιβύη, άνοιξαν οι πύλες για τη μεταναστευτική ροή πληθυσμών προς την Ευρώπη τόσο εξ Ανατολών όσο και από την υποσαχάρια ζώνη της Αφρικής. Τα επόμενα 10 χρόνια αναμένεται η ανεξέλεγκτη εισροή τουλάχιστον 15 εκατομμυρίων μεταναστών.

Και όλα αυτά με το πρόσχημα της «ελευθερίας των λαών» ή «των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Οποιος αμφέβαλλε, έχει σήμερα τις αποδείξεις χειροπιαστές.

Η Ευρώπη κινδυνεύει να καταρρεύσει υπό το βάρος ανεξέλεγκτης εισροής μεταναστών από την Ασία και την Αφρική.

Στελιος Ιδομ. Κογχυλακης - Διπλ. μηχανικός - Αθήνα

Ο νεοφιλελευθερισμός και ο Πρόεδρος

Κύριε διευθυντά
Στην «Κ» της Κυριακής (6/10/ 2016), ο συνεργάτης σας κ. Πάσχος Μανδραβέλης, σε άρθρο του, αναλύει τι σημαίνει ακριβώς ο όρος «νεοφιλελευθερισμός», που μετά τη μεταπολίτευση επεβλήθη ως κάτι το καταστροφικό στην οικονομία, συνώνυμο κάθε παθογένειας και διαφθοράς.

Ο κ. Π.Μ. αποδεικνύει ότι η διαφθορά είναι σύμφυτη του κράτους και της κεντρικής διαχείρισης της οικονομίας. Κράτη που εφαρμόζουν τη νεοφιλελεύθερη οικονομία, όπως ΗΠΑ, Βρετανία, Ιρλανδία κ.λπ., έχουν υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα και λιγότερη διαφθορά από αυτά με κρατική δομή της οικονομίας. Η εφαρμογή διαφορετικού μοντέλου διαχείρισης αντιπροσωπεύεται αντίστοιχα από κόμματα με ιδιαίτερο ιδεολογικό προσανατολισμό.

Τελευταία, ο κ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας, σε λόγους του, καταφέρεται εναντίον του νεοφιλελευθερισμού, εμπλεκόμενος, χωρίς να το καταλάβει, στη διαμάχη των κομμάτων, πράγμα που δεν ταιριάζει στο αξίωμά του, που επιτάσσει να είναι Πρόεδρος όλων των Ελλήνων, νεοφιλελεύθερων και μαρξιστών. Οι προσωπικές του απόψεις δεν πρέπει να διατυπώνονται στους λόγους του, γιατί τελικά όλοι κρίνονται. Το κύρος του Προέδρου, ως προσώπου και θεσμού, μας αφορά όλους και μας νοιάζει.

Γεωργιος Αραμπατζης - Ιατρός – Χολαργός

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ