ΚΟΣΜΟΣ

Αντισυστημικές ψήφους αναζητεί και ο Μακρόν

ANGELIQUE CHRISAFIS / THE GUARDIAN

Ο πρώην υπουργός Οικονομίας και υποψήφιος για την προεδρία, Εμανουέλ Μακρόν.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Την υποψηφιότητά του για την προεδρία της Γαλλίας κατέθεσε αυτή την εβδομάδα ο «αντάρτης» πρώην υπουργός Οικονομίας Εμανουέλ Μακρόν, υποσχόμενος να ηγηθεί «δημοκρατικής επανάστασης» εναντίον του «κενού και απαλλαγμένου κάθε ουσίας» πολιτικού συστήματος.

Ο 38χρονος πρώην τραπεζίτης ήταν άγνωστος στο γαλλικό κοινό μέχρι και πριν από δύο χρόνια, ενώ δεν είναι μέλος κανενός κόμματος και ουδέποτε διεκδίκησε εκλόγιμο θώκο. Παρά τις ελλείψεις του αυτές, όμως, ο Μακρόν υπόσχεται να ξεσκεπάσει τις αδυναμίες του συστήματος διακυβέρνησης, το οποίο –όπως λέει– πρόδωσε τους ψηφοφόρους. «Εχω δει από κοντά την κενότητα του πολιτικού συστήματος», είπε ο Μακρόν μιλώντας την Τετάρτη στο εργατικό προάστιο Μπομπινί του Παρισιού.

Ακόμη και η ιδέα ενός ανεξάρτητου «αουτσάιντερ», ο οποίος θα καθίστατο αξιόμαχος διεκδικητής της προεδρίας, θα ήταν αδιανόητη πριν από μόλις πέντε χρόνια. Η στρατηγική του Μακρόν, που εκμεταλλεύεται τη βαθιά δυσπιστία του κοινού για τους πολιτικούς και την αγανάκτηση για δεκαετίες υψηλής ανεργίας, ανισότητας και τρομοκρατικών φόβων, μοιάζει όμως να αποδίδει καρπούς.

Η στήριξη υπέρ του Μακρόν προέρχεται κυρίως από ηλικιωμένους και εργαζόμενους ψηφοφόρους της Δεξιάς, με τον νεαρό πρώην υπουργό να διεκδικεί τις ψήφους των παραδοσιακών ψηφοφόρων του δημάρχου του Μπορντό και πρώην πρωθυπουργού Αλέν Ζιπέ, φαβορί για τη νίκη στο σημερινό εσωκομματικό δημοψήφισμα του κόμματος Λε Ρεπουμπλικέν (Οι Ρεπουμπλικανοί). Η είσοδος του Μακρόν στην προεδρική κούρσα απειλεί να περιορίσει την προσέλευση των οπαδών του Ζιπέ, ανατρέποντας τις εκτιμήσεις των ειδικών.

Χάσμα στην Αριστερά

Η υποψηφιότητα Μακρόν απειλεί επίσης να διευρύνει τον διχασμό στη γαλλική Αριστερά, εν μέσω σεναρίων για ενδεχόμενη κάθοδο του πρωθυπουργού Βαλς ως υποψηφίου προέδρου των Σοσιαλιστών την άνοιξη, εφόσον ο ελάχιστα δημοφιλής Φρανσουά Ολάντ επιλέξει να μην παρουσιαστεί.

Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ ενίσχυσε, στο μεταξύ, την πεποίθηση του Μακρόν πως υπάρχει χώρος για «αντισυστημικούς» υποψηφίους στο γαλλικό πολιτικό φάσμα.

Σε αντίθεση με τον εν αναμονή πρόεδρο των ΗΠΑ, όμως, ο Μακρόν ομολογεί ότι ανήκει στην ελίτ της γαλλικής κοινωνίας και επιδιώκει να εμφανιστεί ως το «καθωσπρέπει» πρόσωπο της πολιτικής αμφισβήτησης.

Μιλώντας στο Μπομπινί, ο Μακρόν είπε ότι φιλοδοξεί να συμφιλιώσει τους ψηφοφόρους με την «υπεύθυνη» τάξη των κυβερνώντων και να αντιμετωπίσει το «διαζύγιο μεταξύ του λαού και των ιθυνόντων».

Η πρωτοβουλία του Μακρόν να ιδρύσει πολιτικό κίνημα προ ολίγων μηνών τον έφερε αντιμέτωπο με τον πολιτικά επίφοβο πρωθυπουργό Μανουέλ Βαλς, ο οποίος απέρριψε περιφρονητικά τις φιλοδοξίες του νεαρού πρώην υπουργού χαρακτηρίζοντάς τον «λαϊκιστή λάιτ». Ο Μακρόν, από τη μεριά του, διατείνεται ότι προάγει τη δημοκρατία και ενδιαφέρεται μόνο να ακούσει τη γνώμη των ψηφοφόρων, θέλοντας να δώσει τέλος στον συμφεροντολογικό καιροσκοπισμό των πολιτικών στελεχών και των κομμάτων. Η μεγάλη δημοτικότητά του του επιτρέπει, στο μεταξύ, να εμφανίζει τον εαυτό του ως ανάχωμα στην άνοδο του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου της Μαρίν Λεπέν.

Ο Εμανουέλ Μακρόν, γιος γιατρών από την Αμιένη, σπούδασε στη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης (ENA), προτού εργαστεί στην τράπεζα Ρότσιλντ. Εκεί, τράβηξε την προσοχή του προέδρου Ολάντ, ο οποίος τον διόρισε υπουργό Οικονομικών το 2014.

Ο Μακρόν υιοθετεί τον οικονομικό φιλελευθερισμό και στηρίζει τις πρωτοβουλίες μεταρρύθμισης προς όφελος των επιχειρήσεων. Τάσσεται, όμως, στο πλευρό της Αριστεράς σε ό,τι αφορά τα κοινωνικά ζητήματα, όπως ο διαχωρισμός εκκλησίας - κράτους, η ανεξιθρησκεία, η ισότητα και η μετανάστευση.

Περιγράφει τον εαυτό του ως ιδεαλιστή, πρόθυμο να μεταρρυθμίσει την αγορά εργασίας, διατηρώντας παράλληλα το ευρύ δίκτυο κοινωνικής προστασίας της Γαλλίας. Οι πρώτες του προτάσεις αφορούν τη χαλάρωση του νόμου 35ωρης εβδομαδιαίας εργασίας για τους νέους, διατηρώντας το μέτρο εν ισχύι για τους μεγαλύτερους σε ηλικία εργαζομένους. Εχει προτείνει την επιβολή συστήματος ελέγχου της αποτελεσματικότητας των μελών του υπουργικού συμβουλίου, τη διεύρυνση της αναλογικότητας του εκλογικού συστήματος και τη δημιουργία «σώματος ενόρκων - πολιτών», με αρμοδιότητα τον έλεγχο του προεδρικού έργου.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ