Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Οι μετά θάνατον έπαινοι

Κύριε διευθυντά
Δεν είναι η πρώτη φορά που έτσι σκέφτομαι και αισθάνομαι, αλλά με αφορμή τον θάνατο του εξαιρετικού και σπάνιου Κωστή Στεφανόπουλου, ας ξεδιπλώσω πάλι τη σκέψη μου: Καταρράκτες τα καλά λόγια γι’ αυτόν τον ευπατρίδη, εκατοντάδες τα κοσμητικά επίθετα, ο θαυμασμός για την ακεραιότητά του, το θάρρος (γιατί ναι, υπήρχε και αυτό), κ.λπ. κ.λπ. Ολα αυτά, μετά θάνατον. Θετικά και σωστά, χωρίς αμφιβολία. Αλλά ερωτώ: Στα τόσα χρόνια που υπηρέτησε –και ακόμα περισσότερο όσο καιρό ιδιώτευε– οι άξιοι έπαινοι, τα δίκαια διθυραμβικά λόγια που του άξιζαν, του απευθύνθηκαν καθόλου; Ακόμα και ο πιο σεμνός, ο πιο ευσυνείδητος που υπηρέτησε και σεβάστηκε το καθήκον του, δεν αξίζει να ακούσει την επιβράβευση των κόπων του, εν ζωή;

Μαιρη Αγαθοκλη - Βρυξέλλες

«Κατάστικτος τοις μώλωψι...»

Κύριε διευθυντά
Οπως είναι γνωστό, ως λαός εξ ιδιοσυγκρασίας ρέπουμε προς την υπερβολή. Οταν τα πράγματα μας πάνε καλά, υπερβάλλουμε προς τα πάνω και γινόμαστε απρόσεχτοι και αλαζονικοί. Και όταν δεν μας πάνε καλά, υπερβάλλουμε προς τα κάτω και μας πιάνει η απαισιοδοξία. Επειδή αυτή την εποχή τα πράγματα μας πάνε πολύ άσχημα, κινδυνεύει να μας καταβάλει η απελπισία. Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να πω δυο λόγια που μπορούν ίσως να εμπνεύσουν κάποια αισιοδοξία και να δείξουν το φως στην άκρη του τούνελ (που δεν θα είναι το τρένο που έρχεται)! Πρόσφατα, είχα την τιμή και τη χαρά να πραγματοποιήσω ως προσκεκλημένος δύο ομιλίες στη Νομική Αθηνών. Οπως είπα στους φοιτητές, φοιτούν σε μία από τις καλύτερες νομικές σχολές στον κόσμο, πράγμα που φαίνεται στη διεθνή αναγνώριση και επιτυχία των αποφοίτων της. Με υπερηφάνεια διαπίστωσα πόσο ενήμεροι είναι οι συνάδελφοι στη Νομική Αθηνών για τις διεθνείς εξελίξεις στον τομέα τους, αλλά και πόσο καλά προετοιμασμένοι είναι οι φοιτητές. Στη θρυλική δε αίθουσα Σαριπόλων, όπου δίδαξαν μεγάλες φυσιογνωμίες της νομικής μας επιστήμης, είδα με χαρά πρόσωπα νεανικά, καθαρά, γεμάτα ενδιαφέρον και ελπίδα. Το συμπέρασμα είναι αβίαστο. Το εχέγγυο του μέλλοντος της χώρας μας είναι τα νιάτα και η παιδεία μας, ο πολιτισμός μας. Λοιπόν, την παιδεία μας, τον πολιτισμό μας, και τα μάτια μας!

Αλλά ποια παιδεία, ποιον πολιτισμό, αυτόν που μυρίζει θάνατο ή αυτόν που μοσχοβολάει ζωή; Καθημερινά, με τον πόνο που έβλεπα γύρω μου στην Αθήνα μου ερχόταν στον νου το Καζαντζάκειο: «Νίκησα; Νικήθηκα; Τούτο μονάχα ξέρω: Είμαι γεμάτος πληγές και στέκομαι όρθιος». Αλλά ο νους μου δεν χώραγε τη συνέχεια αυτής της ρήσης: «Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβούμαι τίποτα, είμαι λέφτερος». Πώς μπορεί να είναι κανείς ελεύθερος αν δεν ελπίζει, αν δεν φοβάται τίποτα, όταν υπόκειται στον ζόφο του θανάτου, εκτός βέβαια αν είναι Θεός ή άψυχο ζώο, και όχι «ζώον τη προς Θεόν νεύσει θεούμενον»; Την απάντηση τη δίνει η Γ΄ Ωδή από τον Κανόνα του Επιταφίου Θρήνου: «Κατάστικτος τοις μώλωψι και πανσθενουργός». Ετσι είναι ο Ελληνας και ο πολιτισμός του σήμερα: γεμάτος μώλωπες από τα κτυπήματα και, εν τούτοις, πηγή κάθε δύναμης, όπως ο Κύριος και Θεός του. Τίποτα δεν μπορεί να τον καταβάλει, ούτε αυτός ο θάνατος. Ακριβώς γιατί ακουμπάει στον ζωοοποιό τάφο που οδηγεί στην ανάσταση. Αυτό τον σταυροαναστάσιμο πολιτισμό οφείλουμε λοιπόν να φυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού, για χάρη μας και για χάρη του κόσμου όλου. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να μην αφήσουμε την καρδιά μας να σκληρύνει «εν τω παραπικρασμώ κατά την ημέραν του πειρασμού εν τη ερήμω», αλλά να τη βοηθήσουμε να κάνει το σωστό κλικ, και να πει ως ο πονεμένος πατέρας: «πιστεύω, Κύριε, βοήθει μοι τη απιστία», και ως ο άγιος ληστής: «Μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη Βασιλεία Σου»!

Σπυρος Μπαζινας - Καθηγητής Νομικής, Βιέννη

Ο κομματικός εναγκαλισμός

Κύριε διευθυντά
Στο πλαίσιο του οικονομικού κλίματος που έχει διαμορφωθεί, η κατάρρευση του ιδιωτικού τομέα είναι αναπόφευκτη. Η οικονομική πολιτική των τελευταίων ετών έχει λειτουργήσει κατά της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας. Οι λόγοι είναι γνωστοί. Πολιτική ανεπάρκεια, έλλειψη βούλησης για μεταρρυθμίσεις, υψηλή φορολογία σε συνδυασμό με χαμηλής ποιότητας κρατικές υπηρεσίες, και βέβαια ένας κομματικά ελεγχόμενος κρατικός μηχανισμός.

Eύλογα έχουμε δει την αντίδραση του ιδιωτικού τομέα και των ελεύθερων επαγγελματιών, που είναι άλλωστε και η σπονδυλική στήλη μιας οικονομίας. Εκείνο όμως που παραμένει, και αυτό είναι και το παράδοξο, είναι η χειραγώγηση του ιδιωτικού τομέα από τα πολιτικά κόμματα, που συνάδει με την ανεπάρκειά του να λειτουργήσει ανεξάρτητα και ως εκ τούτου είναι άξιος της τύχης του. Kαι η χειραγώγηση αυτή συμπεριλαμβάνει και πολιτικά κόμματα, που είναι «φιλελεύθερης» κατεύθυνσης.

Το θέμα εστιάζεται στην αντιπροσώπευση των φορέων που εκπροσωπούν τον ιδιωτικό τομέα και ελεύθερους επαγγελματίες, όπως τεχνικά και εμπορικά επιμελητήρια, βιομηχανικά και βιοτεχνικά επιμελητήρια και τα διάφορα συλλογικά όργανα. Η αντιπροσώπευση των φορέων αυτών είναι από παρατάξεις και υποψηφίouς που στηρίζονται από τα διάφορα κόμματα, με αποτέλεσμα να εκλέγονται οι δημοφιλέστεροι σε κάθε κοματική παράταξη, και όχι απαραίτητα οι καλύτεροι, οπότε αυτοί συμετέχουν στις διάφορες επιτροπές, και έχουμε μια επανάληψη της βουλής, που αντικατοπτρίζει τα τεκταινόμενα της ελληνικής βουλής, ή και συμβιβάζεται με την πολιτική βούληση της χώρας. Οι φορείς αυτοί θα έπρεπε να είναι αυτόνομοι και ανεξάρτητοι, και όχι να αποτελούν μια μικρογραφία της τραγικής πολιτικής κατάστασης της χώρας.

Δρ Στιβ Μπακαλης - Μελβούρνη, Αυστραλία

H δραστηριότητα της κ. Λυδίας Κονιόρδου

Kύριε διευθυντά
Στην εφημερίδα «Καθημερινή» του Σαββάτου 12 Νοεμβρίου 2016 (βλ. Απόστ. Λακασά, «Δεν απολογούμαι για τις επιλογές μου», στο ένθετο «Ζωή», σελ. 3) αναφέρεται, σχετικά με τη νέα υπουργό Πολιτισμού, την εξαίρετη ηθοποιό κ. Λυδία Κονιόρδου που πρωταγωνιστεί στο θεατρικό έργο «Και τώρα οι δυο μας», ότι «οι παραστάσεις συνεχίζονται και μετά την υπουργοποίησή της, “αμισθί πλέον”, όπως [η ηθοποιός] τονίζει». Βλ. και συνέντευξή της στο «ΒΗΜΑ» (13.11.2016) στο ένθετο «Πολιτισμός». Ομως η συμμετοχή τής υπουργού στις παραστάσεις αυτές, και μετά την υπουργοποίησή της, είναι παράνομη για τους κάτωθι λόγους:  Στην παράγρ. 3 του άρθρου 81 του Συντάγματος ορίζεται ότι: «Οποιαδήποτε επαγγελματική δραστηριότητα των μελών της Κυβέρνησης, των Υφυπουργών και του Προέδρου της Βουλής αναστέλλεται κατά τη διάρκεια της άσκησης των καθηκόντων τους». Γίνεται δεκτό ότι με τη διάταξη αυτή καθιερώνεται το λεγόμενο ασυμβίβαστο (Inkompatibilität) της ιδιότητας του μέλους της κυβέρνησης με την άσκηση κάθε επαγγελματικής δραστηριότητας, η οποία και αναστέλλεται ευθύς με την ανάληψη των καθηκόντων του υπουργού. Ο δικαιολογητικός λόγος, για τον οποίο καθιερώθηκε η απαγόρευση αυτή, είναι η εκατέρωθεν εξασφάλιση πλήρους ανεξαρτησίας. Ο υπουργός δεν μπορεί να εκμεταλλεύεται τη θέση του για να αποκομίζει ιδιαίτερα οφέλη από το ασκούμενο επάγγελμα, ούτε και μπορεί, στην όποια θέση και αν είναι, να επικαλείται την υπουργική του ιδιότητα και να ασκεί έτσι πιέσεις προς κάθε κατεύθυνση. Το Σύνταγμα θέλει να μην υπάρχει σύγχυση μεταξύ δημοσίου συμφέροντος, που μόνον οφείλει να υπηρετεί ο υπουργός, και ιδιωτικών ή επαγγελματικών συμφερόντων του. Στην έννοια δε της επαγγελματικής δραστηριότητας εμπίπτουν η άσκηση κάθε ελεύθερου επαγγέλματος, π.χ. δικηγόρου, ιατρού κ.λπ., καθώς και η παροχή εξαρτημένης εργασίας με κατοχή θέσεως στον δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα.  Πέρα των ως άνω που αναλυτικότερα εκτίθενται στο βιβλίο μου «Σύνταγμα 1975-Corpus, III, άρθρα 81-92, Αντ. Ν. Σάκκ. 1999, σελ. 51 επ.», υποστηρίζω επί λέξει και τα εξής: «το ασυμβίβαστον υπάρχει, έστω και αν για την συγκεκριμένη δραστηριότητα δεν καταβάλλεται αμοιβή. Ο δικηγόρος ή ο ηθοποιός που έγινε υπουργός δεν μπορεί να εξακολουθήσει να ασκεί το επάγγελμά του, έστω κι αν ισχυρίζεται ότι έχει συμφωνηθεί να μην του καταβληθεί αμοιβή για οποιονδήποτε λόγο. Η ερμηνεία αυτή εξυπηρετεί καλύτερα τον σκοπό της απαγορεύσεως, έτσι άλλωστε αποφεύγονται και οι καταστρατηγήσεις της» (σελ. 53). Προφανώς, η απαγορευτική διάταξη στο Σύνταγμα τέθηκε όχι για να μην πλουτίσουν οι υπουργοί, αλλά για να εξασφαλιστεί ότι θα ασκήσουν τα καθήκοντά τους με πλήρη αμεροληψία, υπηρετώντας αποκλειστικά το δημόσιο συμφέρον και μακράν παντός, άμεσα ή έμμεσα, ιδιωτικού οφέλους. Δεν νοείται υπουργός-δικηγόρος να υπογράφει δικόγραφα και να παρίσταται στα δικαστήρια δωρεάν! Είναι, εντεύθεν, αναμφισβήτητο ότι η μη συμμόρφωση στους προεκτεθέντες απαγορευτικούς κανόνες γεννά ποινική ευθύνη του υπουργού λόγω παραβιάσεως του άρθρου 81 παράγρ. 3 του Συντάγματος και, ενδεχομένως, ανοίγει η οδός για τις διαδικασίες του άρθρου 86 Σ.  Συνεπώς, εφόσον η κ. Κονιόρδου θέλει να παραμείνει υπουργός, οφείλει να αναστείλει πάραυτα τις όποιες επαγγελματικές δραστηριότητές της, έστω και αν αυτές συνίστανται σε μερική μόνον απασχόληση. Διαφορετικά είναι «υπόλογος για την επιλογή της». Η Μελίνα, ως υπουργός, ουδέποτε έπαιξε θέατρο.

Πετρος Ι. Παραρας - Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, επίτιμος αντιπρόεδρος ΣτΕ

Κραυγή αγωνίας από τη Χίο

Κύριε διευθυντά
Η κατάσταση στο νησί μας είναι απελπιστική. Η αδιαφορία, αναλγησία, ανικανότητα της κυβερνήσεως και των φορέων της, μας έχουν εξαντλήσει και καταστρέψει την οικονομία του νησιού μας. Μοναδική λύση του προσφυγικού προβλήματος στο Αιγαίο είναι η «λύση Αυστραλίας» – ένα ή δυο στρατιωτικοποιημένα νησιά, ​όπου όλες οι προσφυγικές ροές κατευθύνονται, σταθεροποιούνται και διεκπεραιώνονται από γραφειοκρατία της Ε.Ε. και του ΟΗΕ.

Ταυτόχρονα η λύση αυτή απομονώνει την Τουρκία και της αφαιρεί τη δυνατότητα να εξασκήσει εκβιαστική πολιτική.  Τέλος, αποδυναμώνει πλήρως τα ερείσματα της Χρυσής Αυγής...

Μιχαλης και Δεσποινα Μοσχου - Χίος

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ