ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Τα 50 χρόνια από την ίδρυσή της γιόρτασε η «Αλουμίνιον της Ελλάδος»

ΧΡΥΣΑ ΛΙΑΓΓΟΥ

Η ίδρυσή της το 1960 και η λειτουργία έξι χρόνια αργότερα των δύο εργοστασίων παραγωγής αλουμίνας και αλουμινίου συνδέθηκαν με την ανάπτυξη των πλούσιων κοιτασμάτων βωξίτη (στην περιοχή της ζώνης Ελικώνα - Παρνασσού - Γκιώνας). H φωτογραφία από τα εγκαίνια της βιομηχανικής μονάδας το 1966.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Μισόν αιώνα αδιάλειπτης λειτουργίας από την ίδρυσή της και 10 χρόνια υπό τον έλεγχο του ομίλου Μυτιληναίου κλείνει φέτος η «Αλουμίνιον της Ελλάδος», επέτειος που εορτάστηκε την περασμένη Πέμπτη σε πανηγυρική εκδήλωση στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στον Αγ. Νικόλαο Βοιωτίας, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας και εκπροσώπων των κομμάτων. Η ίδρυσή της το 1960 και η λειτουργία έξι χρόνια μετά των δύο εργοστασίων παραγωγής αλουμίνας και αλουμινίου συνδέθηκαν με την ανάπτυξη των πλούσιων κοιτασμάτων βωξίτη (30 εκατ. τόνοι, σύμφωνα με τις τότε μελέτες) στην περιοχή της ζώνης Ελικώνα - Παρνασσού - Γκιώνας και κυρίως με το όραμα εκβιομηχάνισης της οικονομίας και κοινωνίας που τέθηκε ως προτεραιότητα για τις μεταπολεμικές κυβερνήσεις της χώρας. Με τη λειτουργία του εργοστασίου το 1966 η Ελλάδα έγινε ο έκτος παραγωγός αλουμινίου στην Ευρώπη. Οι Γάλλοι της ΠΕΣΙΝΕ είχαν από πολύ νωρίς αποκτήσει πρόσβαση στις μελέτες του Γεωλογικού Ινστιτούτου, για να διαπιστώσουν το ύψος των βεβαιωμένων κοιτασμάτων βωξίτη πριν αποφασίσουν να επενδύσουν στην Ελλάδα. Για να ληφθεί η οριστική απόφαση, ωστόσο, η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να δώσει απάντηση σε ένα κρίσιμο ερώτημα το οποίο συνόδευσε όλη τη μετέπειτα πορεία της εταιρείας μέχρι σήμερα. Το ερώτημα συνοψίζονταν στο εξής: Κατά πόσον υπάρχει η ηλεκτρική ενέργεια που απαιτείται για τη λειτουργία του εργοστασίου, από πότε θα είναι διαθέσιμη και ποια θα είναι η τιμή της.

Η βιωσιμότητα και η ανταγωνιστικότητα της μονάδας ήταν και εξακολουθούν να είναι άμεσα συνδεδεμένες με την τιμή του ρεύματος. Προκειμένου να προχωρήσει η επένδυση αρχικού ύψους 75 εκατ. δολαρίων για την παραγωγή 200 χιλιάδων τόνων αλουμίνας και 62.400 τόνων αλουμινίου που θα διασφάλιζε την απασχόληση 1.000 εργαζομένων, τρία υδροηλεκτρικά έργα στον Αχελώο (Κρεμαστά, Πρέβεντζας και Καστράκι) άρχισαν να κατασκευάζονται παράλληλα με το εργοστάσιο και η ΔΕΗ υπέγραψε σύμβαση με την ΠΕΣΙΝΕ για παροχή ενέργειας για 50 έτη σε σταθερή τιμή. Στη μακρά ιστορία της μέχρι σήμερα, όπως επεσήμανε κατά τη διάρκεια της επετειακής εκδήλωσης ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, πρόεδρος του ομίλου Μυτιληναίου, η «Αλουμίνιον» πέρασε τρεις μεγάλες κρίσεις. Η πρώτη ήταν με την αποχώρηση των Γάλλων και των Καναδών το 2005. Η δεύτερη με την κατάρρευση των τιμών των μετάλλων το 2008, ως αποτέλεσμα της κρίσης που προκάλεσε η Lehman Brothers, όταν η τιμή του αλουμινίου έχασε το 1/3 της αξίας της και η «Αλουμίνιον» έχανε κάθε μέρα 1 εκατ. δολάρια και η τρίτη όταν εξαντλήθηκε η «φούσκα» της Κίνας και σημειώθηκε νέα κατάρρευση της τιμής των μετάλλων. Με 600 εκατ. επενδύσεις στη δεκαετία και δύο προγράμματα που μείωσαν το κόστος κατά 50%, ο όμιλος Μυτιληναίου κατάφερε να καταστήσει την ιστορική βιομηχανία μεταξύ των τριών πιο ανταγωνιστικών εταιρειών του κλάδου διεθνώς. Αποτελεί σήμερα μία από τις πιο σύγχρονες μονάδες της Ευρώπης, με ετήσια παραγωγή 820.000 τόνων αλουμίνας και 190.000 τόνων αλουμινίου και απασχολεί 1.100 άτομα άμεσα και περισσότερα από 400 έμμεσα.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ