ΕΛΛΑΔΑ

Ενα αρχαίο θέατρο «αναδύεται» ξανά

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΣΑΝΟΥΔΟΥ

Το αρχαίο θέατρο Ζέας, όπως είναι σήμερα.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ο χρόνος έχει αλλοιώσει ανεπανόρθωτα τη «φυσιογνωμία» του και οι ανυποψίαστοι περαστικοί συχνά δεν γυρίζουν καν το κεφάλι για μια δεύτερη ματιά στις λαξευμένες πέτρες, όμως το μοναδικό σωζόμενο αρχαίο θέατρο του Πειραιά (αυτό της Μουνιχίας, παρότι μεγαλύτερο, καλύφθηκε από νεότερα κτίσματα λίγο μετά την ανακάλυψή του στα τέλη του 19ου αιώνα) σίγουρα αξίζει καλύτερης μεταχείρισης.

Πρόκειται, άλλωστε, για ένα σημαντικό μνημείο που χτίστηκε κατά τους ελληνιστικούς χρόνους, πιθανότατα με πρότυπο το αθηναϊκό θέατρο του Διονύσου, και ταυτόχρονα για το μόνο σχεδόν πλήρως διατηρούμενο δημόσιο κτίριο της αρχαιότητας στην πόλη.

Το απόγευμα της Τρίτης, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο έδωσε την έγκρισή του για την ανάδειξη του θεάτρου Ζέας, το οποίο όχι μόνο θα ανακτήσει εν μέρει τη μορφή του, αλλά και θα αποδοθεί εκ νέου στο κοινό, φιλοξενώντας παραστάσεις, συναυλίες και άλλες εκδηλώσεις – όπως συνέβαινε και στις αρχές της δεκαετίας του ’60, όταν είχε παραχωρηθεί στη Δόρα Στράτου.

Επιδίωξη του Δήμου Πειραιά και της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής, Πειραιώς και Νήσων είναι η μετατροπή του οικοδομικού τετραγώνου, που περικλείει το θέατρο, καθώς και το παλαιό και νέο Αρχαιολογικό Μουσείο, σε κέντρο πολιτισμού. Με αυτό το σκεπτικό, σχεδιάζεται η πεζοδρόμηση του κεντρικού δρόμου, ο οποίος περνάει δίπλα από το θέατρο, και η εξαγορά του μοναδικού κτιρίου του τετραγώνου που δεν ανήκει ακόμα στο Δημόσιο.

Οι σχετικές μελέτες ανάδειξης προβλέπουν την τοποθέτηση στο κοίλο του θεάτρου μιας συναρμολογούμενης, αναστρέψιμης κατασκευής από μέταλλο και ξύλο, η οποία θα εδράζει σε σημεία εκτός των αρχαίων λαξεύσεων και δεν θα κινδυνεύει να προκαλέσει φθορές στο μνημείο. Παράλληλα, θα πραγματοποιηθούν εργασίες συντήρησης, στερέωσης και καθαρισμού στα τμήματα του υφιστάμενου μνημείου, όπως επίσης και συμπληρώσεις με λιθόπλινθους και τεχνητό λίθο. Μετά και την αποκατάσταση της πρώτης σειράς εδωλίων το οικοδόμημα, από το οποίο διατηρούνται μόνο η θεμελίωση και κάποια ίχνη της ανωδομής, θα αρχίσει να θυμίζει ξανά θέατρο, ακόμη και στα μάτια όσων έχουν ελάχιστη σχέση με την αρχαιολογία.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ