Μπάμπης Παπαδημητρίου ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Αντιπολίτευση πάντοτε έτοιμη

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Α​​κούω συχνά ότι η αξιωματική αντιπολίτευση δεν είναι έτοιμη να κυβερνήσει. Αντιλαμβάνομαι να το λένε όσοι υποστηρίζουν την κυβερνητική πλειοψηφία. Οι «αναλυτές», όμως, τι ακριβώς αναλύουν; Ας υποθέσω ότι αναφέρονται στο, πράγματι αληθινό, ότι ο κ. Μητσοτάκης θα προτιμούσε να έχει πάρει όλα τα δυσάρεστα μέτρα ο κ. Τσίπρας, προτού τον προτιμήσουν οι ψηφοφόροι. Αν όμως πιστεύουν στη «θεωρία του ώριμου φρούτου», πλανώνται. Αν ο λαός διορίσει τον κ. Μητσοτάκη, θα το κάνει μόνον επειδή θα κρίνει ότι το κράτος κινδυνεύει να καταρρεύσει.

Αντιθέτως προς αυτά, πιστεύω ότι η αξιωματική αντιπολίτευση είναι έτοιμη να κυβερνήσει «αύριο το πρωί». Ως άλλωστε οφείλει από τη συνταγματική τάξη. Πρόκειται, εξάλλου, για κόμμα με ικανή κυβερνητική εμπειρία και αποδεδειγμένα διαθέτει ικανό αριθμό στελεχών που θα στρωθούν στη δουλειά, πάνω σε ντοσιέ που γνωρίζουν και απέναντι σε τεχνοκράτες με τους οποίους έχουν παλαιούς λογαριασμούς.

Στον ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζουν πολύ καλά ότι, αν δεν ξεπεράσουν τη δεύτερη δοκιμασία του μνημονίου, θα καταδικαστούν χωρίς αναστολή. Και επειδή κατανοούν εξίσου καλά ότι, αν επιχειρήσουν εκλογές θα τις χάσουν, δεν σκέφτονται στα σοβαρά να προκαλέσουν τον αντίπαλο στα ίσα. Γι’ αυτό πιστεύω ότι ο κ. Τσίπρας θα πάρει την αξιολόγηση με ό,τι κι αν περιλαμβάνει το πακέτο, χωρίς να κάνει περισσότερη φασαρία από αυτήν που συνηθίζει για τα... μάτια των υπάκουων βουλευτών του και όσων ακόμη οπαδών μερακλώνουν με το προσκύνημα στον Κάστρο. Μπορεί να μην το πετύχει με την πρώτη, αλλά θα το κάνει αφού δεν έχει τίποτε καλύτερο να περιμένει.

Ωστόσο (όχι βεβαίως ότι μου πέφτει λόγος), η ομάδα του κ. Μητσοτάκη χάνει τον προσανατολισμό της όταν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ την προκαλούν να τοποθετηθεί επί των συγκεκριμένων κυβερνητικών ενεργειών που θα ακολουθήσουν την επέκταση του μνημονίου ώς το 2020, που είναι ο ορίζοντας της ήδη σχεδιασμένης ρύθμισης χρέους.

Τα εργασιακά είναι ένα εύκολο παράδειγμα της ντροπαλοσύνης και ασυνταξίας που προκαλούν οι μεταμνημονιακοί απολογητές της απίθανης κωλοτούμπας, δηλαδή οι συριζαίοι, στους παλαιομνημονιακούς νεοδημοκράτες, που κτυπούν τώρα το κεφάλι τους επειδή κατάλαβαν πόσο αναποφάσιστοι υπήρξαν όταν έπρεπε να τολμήσουν.

Τα στελέχη της Δεξιάς ζηλεύουν τη δυσεξήγητη ευκολία με την οποία η κυβέρνηση περνάει τα πιο δυσάρεστα μέτρα με τις μολότοφ να μην ξεπερνούν τα όρια της οδού Στουρνάρη. Τις φοβίες αυτές τις καλλιεργούν με επιτυχία όσοι, στη σημερινή «Πειραιώς», πλασάρονται για εξαίρετοι γνώστες της «ιδεολογικής ηγεμονίας» των αριστερών ή των «βαθέων διακυμάνσεων» της κοινής γνώμης.

Τίποτε απ’ αυτά δεν ισχύει. Η κατάρρευση είναι ηθική και ψυχολογική και γι’ αυτό είναι ερεβώδης. Θα κερδίσει αυτός που θα πει την αλήθεια και θα καθίσει να κάνει τη δουλειά. Δηλαδή η αντιπολίτευση που θα πιστέψει στην αποστολή της.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ