ΧΟΡΟΣ

4 Χορευτές, 3 χορογράφοι

ΑΝΔΡΕΑΣ ΡΙΚΑΚΗΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Κριτική

Έγινε πια εμφανές ότι το new look του σύγχρονου χορού είναι να … μη βλέπεις τίποτε επί σκηνής ή σχεδόν μες στο σκοτάδι της σκηνοθετικής άποψης, όπου ο χορογράφος υποχωρεί μπροστά στον light designer. Έτσι και στο τρίπτυχο, το εξαιρετικό των 2 σταρ Νατάλια Οσίποβα-Σεργκέι Πολιούνιν. Όπου ο θεωρούμενος σούπερ σταρ Πολιούνιν στο έντυπο φυλλάδιο-πρόγραμμα άφησε την κυρία του στην πρώτη θέση (μεγάλα γράμματα) ενώ εκείνος υποχώρησε σε δεύτερη μοίρα, παίρνοντας θέση μαζί με τους δύο άλλους συνεργάτες τους.

Μπράβο του, ιδίως καθώς ο αμερικανός Τζέισον (Ιάσων) Κιτλμπέργκερ και ο αυστραλός Τζέιμς Οχάρα αποδείχτηκαν έξοχοι χορευτές από αυτούς, που βλέπουμε- όταν φτάσουν μέχρι εδώ συχνά, αλλά παραγκωνίζονται από τους τιτλούχους όσο και περιττούς στη βαθμολογία χορογράφους, που καταφέρνουν να παίρνουν τις μπροστάντζες. Το είπαμε χρόνια πριν: ο κόσμος βρίθει από έξοχους χορευτές, οι χορογράφοι σπανίζουν.

Δεν γνωρίζω τον νοτιοαφρικανό Άρθουρ Πίττα. Το χοροθεατρικό μονόπρακτο, που προσέφερε στο περιώνυμο ζεύγος «Run Mary Run», μου θύμισε τα late ‘60s και early ‘70s. Διαβάζοντας εκ των υστέρων, όπως πάντα, το πρόγραμμα-κοίτα να δεις σύμπτωση! – ανακαλύπτω ότι αναφερόταν σε ένα συγκρότημα των ‘60s και ένα άλμπουμ της Έιμυ Γουάινχαουζ, που ήταν εμπνευσμένο και αφιερωμένο ακριβώς σε αυτή. Που με τη σειρά του εμπνεόταν από τους Shangri-las. Κοινό κι εγώ χειροκροτήσαμε ευγενικά τους ερμηνευτές. Το «QUTB» στις αραβικές ασκητικές κοινότητες ‘Σούφι’ σημαίνει άξονας, στύλος, αντιπροσωπεύοντας το τέλειο ον, τον πνευματικό ηγέτη, τον φορέα γνώσης, τον σύνδεσμο με τον θεό, τα αστέρια, το σύμπαν (αυτά μόνο). Οι δύο έξοχοι χορευτές και η Οσίποβα θύμισαν κάπως το «Μια γυναίκα, δύο άντρες κομπολόι δίχως χάντρες». Δεν το γνωρίζει προφανώς ο βελγομαροκινός Sidi Larbi Cherkaoui, που έστησε μια μαγική «Εικόνα για τρεις» με έκλειψη ηλίου  ή σελήνης, υπέροχη να βλέπεις, απολαυστική να …απολαμβάνεις. Το ‘ανώτερο ον’ ας το ξεχάσουμε. Ο μόνιμος εν Ελλάδι πια Ράσελ Μάλιφαντ μας προσέφερε ένα νεοκλασικό/μοντέρνο ντουέτο («Silent Echo») πλαστικά όμορφο, όπως τα περισσότερα έργα του. Εδώ είδαμε πια τα ονομαστά grand jetes του Πολιούνιν! Και η βραδιά έκλεισε όμορφα.

(Παλλάς, 1/12)

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ