ΜΟΥΣΙΚΗ

Ελληνική τζαζ για ένα... sex symbol

ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η Κλάρα Μπόου και ο Αντόνιο Μορένο στην κλασική ρομαντική κομεντί του βωβού κινηματογράφου «It» (1927), που διασώζεται αποκατεστημένη.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Φανταστείτε να βλέπετε το απόλυτο sex symbol της δεκαετίας του ’20 συνοδεία ζωντανής μουσικής. Ο Παναγιώτης Θεοδοσίου, πολυδιάστατος συνθέτης και δάσκαλος, με έργα σύγχρονης κλασικής μουσικής και τζαζ, επένδυσε μουσικά το «It», την περίφημη κομεντί του 1927 που εκτόξευσε την Κλάρα Μπόου στην κορυφή του Χόλιγουντ. «Ηταν ένα από τα πρώτα “concept films” που στηρίζονταν σημειολογικά εξ ολοκλήρου στο νόημα - σύμβολο του τίτλου», λέει. «Η ταινία, μετά την επιτυχία της τη χρονιά της δημιουργίας της, ανακαλύφθηκε 33 χρόνια αργότερα, το 1960».

Η μουσική που συνέθεσε ο Παναγιώτης Θεοδοσίου είχε αρχικά παρουσιαστεί τον περασμένο Ιούνιο στο Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, στο 7ο Φεστιβάλ Βωβού Κινηματογράφου, που διευθύνει ο συνθέτης Αλέξανδρος Μούζας, και έχει λάβει πρόσκληση τώρα για το φεστιβάλ EnLive2 της Λευκωσίας (25-29/1), όπου στο The Shoe Factory θα προβληθούν –επίσης μετά μουσικής– οι ταινίες «People on Sunday» (συνθέτης, Μηνάς Αλεξιάδης) και «Man with a Movie Camera» (συνθέτης, Αλέξανδρος Μούζας).

«Το “Ιt” έχει δεχθεί έως σήμερα δύο επίσημες μουσικές επενδύσεις», λέει ο Παναγιώτης Θεοδοσίου. «Την πρώτη τo 1978 από τον πιανίστα και συνθέτη William P. Perry και τη δεύτερη το 1990 από τον γνωστό για τις μουσικές επενδύσεις πολλών βουβών ταινιών μαέστρου και συνθέτη Carl Davis». Η τρίτη εκδοχή είναι η κατά Παναγιώτη Θεοδοσίου. «Πρόκειται για μια σουίτα 19 μερών προσαρμοσμένη στις sequences της ταινίας και γραμμένη για κλαρινέτο, πιάνο, κοντραμπάσο και drums. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ασχολούμαι με τη μουσική της μεγάλης οθόνης. Ηταν το 2003 όταν η σκηνοθέτις Ζωή Ξανθοπούλου μού πρότεινε να γράψω τη μουσική της μικρού μήκους ταινίας της “Η πρώτη μας νύχτα” για το 26ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Δράμας. Βέβαια, από την ολιγόλεπτη μουσική μιας μικρού μήκους ταινίας έως τη δημιουργία μιας συνεχούς ηχητικής μπάντας –wall to wall στην τεχνική ορολογία– 70 λεπτών, ήταν σίγουρα καθαρή πρόκληση. Ειδικότερα για μένα που είμαι κυρίως συνθέτης της μικρής φόρμας και της υπερβολικής προσήλωσης στη διάπλαση του υλικού, κάτι τέτοιο φάνταζε δύσκολο ή και αδύνατο ίσως».

Ο Παναγιώτης Θεοδοσίου εργάστηκε στενά με τους συνεργάτες του, τον κλαρινετίστα Στάθη Κιοσόγλου, τον πιανίστα Αλέξανδρο Μακρή, τον κοντραμπασίστα Γιώργο Αρνή και τον ντράμερ Βασίλη Παναγιωτόπουλο. «Η βοήθειά τους ήταν ανεκτίμητη. Η δική μου, πάντως, “ανάγνωση” της ταινίας ήταν η εξής: Βλέποντας επανειλημμένα την ταινία και αφού δεν μπόρεσα να αντισταθώ, κατ’ αρχήν, στο ακαταμάχητο sex appeal της πρωταγωνίστριας, αλλά και στο υπέροχο σενάριο που στήριζαν με εξαιρετικό τρόπο οι δύο συμπρωταγωνιστές, αποφάσισα να απομακρυνθώ από τη συνήθεια των συνθετών του βωβού κινηματογράφου να συνοδεύουν την ακολουθία των σκηνών με μια συνεχή, και πολλές φορές θεματικά όχι σε απόλυτη αλληλουχία, μουσική μαζί τους. Βέβαια, κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί σε κάθε καρέ –γιατί τότε θα είχαμε μουσική cartoon–, αλλά σίγουρα στην ταινία υπάρχουν στιγμές που αναζητούν με έμφαση κάτι τέτοιο. Για να το πετύχω αυτό, σκέφτηκα λοιπόν να πορευτώ με γνώμονα μια à la manière προσέγγιση με βάση τη φρασεολογία της μουσικής της εποχής (jazz, ballroom dance κ.λπ.) δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις παραπάνω στιγμές (αλλαγή ύφους, ρυθμού κ.λπ.). Σε κάποια σημεία δεν απέφυγα το αγαπημένο μου jazz λεξιλόγιο που με οδήγησε σε ελαφρώς αναχρονιστική προσέγγιση (ίσως και cool jazz των ’50s) σε σχέση με τις αυστηρές προδιαγραφές της ηχητικής δόμησης της μουσικής της δεκαετίας του ’20 και του ’30».

Το «It» στη μορφή της σουίτας κυκλοφορεί ήδη ηλεκτρονικά από τους διεθνείς διαδικτυακούς εκδοτικούς οίκους Sheet Music Plus και Musica Neo.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ