ΚΟΣΜΟΣ

Οι γυναίκες της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη

THE NEW YORK TIMES

Η Μαρίν Λεπέν στα έδρανα του Ευρωκοινοβουλίου.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Αρκετοί από τους πιο επιτυχημένους ακροδεξιούς πολιτικούς της Ευρώπης είναι σήμερα γυναίκες. Παρότι στο μυαλό μας έρχεται αμέσως η Μαρίν Λεπέν της Γαλλίας, υπάρχουν ακόμη η Φράουκε Πέτρι της Γερμανίας, η Σιβ Γένσεν της Νορβηγίας και η Πία Κάερσγκορντ της Δανίας, όλες τους κομμάτια του νέου ρεύματος του αντιμεταναστευτικού λαϊκισμού που σαρώνει την Ευρώπη. Ξεκινώντας από το πολιτικό περιθώριο, έχουν καταφέρει να φέρουν τις ακραίες θέσεις τους στο προσκήνιο και να καταστήσουν τα κόμματά τους πιο «εύπεπτα» στον μέσο ψηφοφόρο, επιδιώκοντας επιπλέον να προσελκύσουν τις γυναίκες ψηφοφόρους, ένα τμήμα του εκλογικού σώματος που παραδοσιακά αποφεύγει τα κόμματά τους.

Τα ζητήματα που αφορούν το φύλο και τα δικαιώματα των γυναικών μέχρι τώρα δεν απασχολούσαν σχεδόν καθόλου τα ακροδεξιά ευρωπαϊκά κόμματα, κάτι που ωστόσο έχει αλλάξει σήμερα, έστω και με έμμεσο τρόπο. Για να δικαιολογήσουν το αντιμεταναστευτικό μένος τους και την εχθρότητά τους προς τον μουσουλμανικό κόσμο, τονίζουν τις επιθέσεις που δέχονται ομοφυλόφιλοι και γυναίκες σε μουσουλμανικούς θυλάκους στην Ευρώπη, χαρακτηρίζοντάς τες ένδειξη της ισλαμικής απειλής που αντιμετωπίζουν σήμερα οι ευρωπαϊκές αξίες. «Φοβάμαι ότι η μεταναστευτική κρίση έχει σημάνει την αρχή του τέλους για τα δικαιώματα των γυναικών», είχε γράψει πέρυσι η Μαρίν Λεπέν με αφορμή τις μαζικές σεξουαλικές επιθέσεις που έλαβαν χώρα στην Κολωνία την παραμονή Πρωτοχρονιάς του 2015. Εντούτοις, αυτή η ευαισθησία είναι «οπορτουνιστική», σύμφωνα με τη Ρουθ Βιόντακ, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Λάνκαστερ, η οποία υπογραμμίζει ότι η Ακροδεξιά δεν είχε ασχοληθεί ποτέ στο παρελθόν με το ζήτημα της σεξουαλικής κακοποίησης.

Μολαταύτα, οι γυναίκες φαίνεται ότι έχουν αρχίσει σήμερα να ελκύονται περισσότερο από τα ακροδεξιά κόμματα και οι γυναίκες αρχηγοί τους φαίνεται ότι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο σε αυτό. Σύμφωνα με τον Κας Μαντλ, ειδικό στην ευρωπαϊκή Ακροδεξιά, τα μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν τις γυναίκες πολιτικούς ως πιο «μαλακές» σε σύγκριση με τους άνδρες, κάτι που μπορεί να προσελκύσει περισσότερες γυναίκες σε αυτά τα κόμματα.
 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ