Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Αποχαιρετισμός στον Κώστα Σουλτανόπουλο

Κύριε διευθυντά
Εφυγε από τη ζωή αθόρυβα, όπως έζησε, ένας σπουδαίος επιστήμων, Ελλην και άνθρωπος, ο Κώστας Δημητρίου Σουλτανόπουλος. Καταγόμενος από μια μεγάλη και ιστορική οικογένεια της Αταλάντης, απεφοίτησε ευδοκίμως του Γυμνασίου αυτής το 1948. Και με ολίγα μαθήματα εκθέσεως που του έκαμε ιδιαιτέρως ο συγγενής του διακεκριμένος φιλόλογος Χρήστος Γεωργουσόπουλος, πατέρας του σπουδαίου, συγχρόνου διανοουμένου, φιλολόγου και κριτικού Κώστα Γεωργουσοπούλου και του εξαιρέτου φυσικομαθηματικού Βασιλείου Γεωργουσοπούλου, επέτυχε αμέσως στις εισαγωγικές εξετάσεις της Γεωπονικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Διορίσθηκε στο Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο Κηφισίας, του οποίου διετέλεσε διευθυντής. Επεδόθη σε αξιόλογες επιστημονικές έρευνες για τη βελτίωση της γεωργικής παραγωγής. Ηταν αυτός που ανέπτυξε τη δακοκτονία στην Ελλάδα και βοήθησε πολλούς νέους συναδέλφους του να εξελιχθούν. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι νεαροί συνάδελφοί του τον αποκαλούσαν δάσκαλο. Η φυσική εξέλιξή του θα έπρεπε να είναι η καθηγεσία στην Πανεπιστημιακή Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά η σεμνότητα και η ταπεινότητά του δεν του επέτρεπαν να αναμειχθεί σε πανεπιστημιακές ίντριγκες. Το 1964 ήλθε εις γάμου κοινωνία μετά της συναδέλφου του Αικατερίνης (Καίτης) Εμμανουήλ Μάντακα, εκ Κρήτης, επίσης ιστορικής οικογενείας, ασχολουμένης με την εντομολογία. Η προικισμένη με λαμπρά λογοτεχνική μόρφωση, άοκνη εργατικότητα και εξαιρετική παιδεία, στοργική σύζυγός του, του εξασφάλισε μια ανέφελη και χριστιανική ζωή. Απέκτησαν 3 τέκνα, τη Βασούλα, διδάκτορα της Οδοντιατρικής και μητέρα τριών θυγατέρων, σύζυγον του αρίστου Νορβηγού οδοντιάτρου Ισαάκ Νταλ, τον Δημήτριον οφθαλμίατρον Μονάχου, και τον Εμμανουήλ, εμπορικό ακόλουθο της ελληνικής πρεσβείας στο Βερολίνο. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στο Μπενάκειο Ιδρυμα εστάλη στη Βόννη με υποτροφία και προσέφερε εις το Πανεπιστήμιο αυτής υψίστας υπηρεσίας. Ελαβε το διδακτορικό του δίπλωμα και εδέχθη τα εγκάρδια συγχαρητήρια των Γερμανών καθηγητών του Πανεπιστημίου της Βόννης. Αργότερα εστάλη στην Αγγλία και στην Αμερική όπου εργάσθηκε σε ερευνητικά κέντρα της ειδικότητός του επί δύο έτη. Εγνώριζε αψόγως τα αγγλικά και τα γερμανικά, αγαπούσε όμως περισσότερο τα αγγλικά διότι του άρεσε η αγγλική λογοτεχνία. Ελάχιστοι εγνώριζαν τα προσόντα του. Ουδέποτε υπερηφανεύθη και ουδέποτε εκαυχήθη διά αυτά και την προσφορά του στο κοινωνικό σύνολο. Ο γράφων είχε την τύχη να συνομιλεί συχνά μαζί του τηλεφωνικώς και να αναπολούν τα χρόνια της κοινής μαθητικής ζωής τους στο Γυμνάσιο της Αταλάντης. Αλλά ουδέποτε είχε αποκαλύψει τις περγαμηνές του και ήταν πάντοτε πρόθυμος να δώσει τις συμβουλές του και τις γνώσεις του σε κάθε περίπτωση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της σεμνότητος και της διακριτικότητός του είναι το γεγονός ότι κάποτε, που τον παρεκάλεσα να δει κάποια λεμονόδεντρα, ήλθε στον κήπο μου και τα είδε χωρίς να με ειδοποιήσει για να μην ενοχληθεί κανείς, μου τηλεφώνησε δε ακολούθως για τις παρατηρήσεις του. Ο Κώστας Δημητρίου Σουλτανόπουλος ήταν σε όλους αγαπητός και δεν είχε εχθρούς. Ο θάνατός του αφήνει ένα μεγάλο κενό και μια βαθιά θλίψη στις ψυχές όσων τον γνώρισαν.
Ας είναι ελαφρό το χώμα που σε σκέπασε, αγαπητέ φίλε Κώστα.

Β. Α. Κοκκινος, Επίτ. πρόεδρος του Αρείου Πάγου

Μακάβριες, αλλά... σωτήριες ασκήσεις

Κύριε διευθυντά
Κάθε φορά που γίνεται ένα θανατηφόρο τροχαίο σωστά συζητείται ότι θα έπρεπε να υπάρχει στο σχολείο ένα μάθημα κυκλοφοριακής αγωγής. Το μάθημα κυκλοφοριακής αγωγής μπορούσε μάλιστα να γίνει και από την τηλεόραση ή τις εφημερίδες, φθάνοντας και σε ένα ευρύτερο κοινό. Πιστεύω όμως ότι το τι σημαίνει υπερβολική ταχύτητα μπορούμε να το μάθουμε ίσως πιο αποτελεσματικά στο Γυμνάσιο και το Λύκειο υπό μορφή ασκήσεων Φυσικής, που θα έπρεπε να γίνονται και θέμα εξετάσεων ώστε να προσεχθούν περισσότερο.

Για παράδειγμα, αξίζει να συγκρίνει κανείς το τι συμβαίνει αν πέσουμε από πολυώροφο κτίριο με αυτό που συμβαίνει κατά την πρόσκρουση με μεγάλη ταχύτητα σε έναν τοίχο. Ο τύπος της Φυσικής που περιγράφει την πτώση σώματος από ύψος λέει ότι η τελική του ταχύτητα ισούται με την τετραγωνική ρίζα του γινομένου του διπλάσιου του ύψους με την επιτάχυνση της βαρύτητας (περίπου 10 m/sec). Ετσι, αν ατυχώς πέσουμε από ύψος 20 μέτρων (περίπου 7 ορόφων), η ταχύτητα με την οποία φθάνουμε στο έδαφος είναι 20 μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Σε μία ώρα, δηλαδή 3.600 δευτερόλεπτα, αντιστοιχεί μια ταχύτητα 3.600 επί 20, δηλαδή 72 χιλιόμετρα. Οποιος πέσει με 72 χλμ./ώρα σε τοίχο παθαίνει ό,τι θα πάθει και αν πέσει από τον έβδομο όροφο πολυκατοικίας. Αντίστοιχα, όποιος πέσει με 180 χλμ./ώρα (50 μέτρων ανά δευτερόλεπτο) σε τοίχο είναι σαν να έπεσε από ύψος 125 μέτρων, δηλαδή από ύψος 42 ορόφων ουρανοξύστη. Παρόμοιες μακάβριες αλλά διδακτικές ασκήσεις μάς δείχνουν το πόσα μέτρα θα χρειασθούμε για να φρενάρουμε αν τρέχουμε με μεγάλη ταχύτητα. Ενα ενδιαφέρον συμπέρασμα αυτής της άσκησης είναι ότι, όταν διπλασιάζεται η ταχύτητα, τετραπλασιάζεται το διάστημα πέδησης. Αν τρέχουμε με 72 χλμ./ώρα, η απόσταση φρεναρίσματος είναι περίπου 25 μέτρα (με συντελεστή τριβής 0,8). Αν τρέχουμε με 144 χλμ./ώρα, τότε θα χρειαστούμε 100 μέτρα για να φρενάρουμε. Αν σταματήσει απότομα προπορευόμενο αυτοκίνητο σε μικρότερη από αυτήν την απόσταση, τότε οπωσδήποτε θα το χτυπήσουμε. Για μια ταχύτητα 120 χλμ./ώρα, η απόσταση πεδήσεως είναι 70 μέτρα (αν η άσφαλτος και τα λάστιχα εξασφαλίζουν συντελεστή τριβής 0,8). Αυτή είναι και η απόσταση που έπρεπε να έχουν μεταξύ τους τα αυτοκίνητα στην εθνική οδό για να αποφύγουν τη σύγκρουση αν ο προπορευόμενος σταματήσει απότομα. Η μη τήρηση αυτής της απόστασης ασφαλείας οδηγεί στις γνωστές καραμπόλες.

Γιαννης Κιουστελιδης, Συνταξιούχος επίκουρος καθηγητής ΕΜΠ

Η καταδίκη της φαρμακοποιού

Κύριε διευθυντά
Αναφορικά με το άρθρο της 5ης Μαρτίου 2017 με τον τίτλο «Γολγοθάς 6 ετών γιατί εφάρμοσε ελεύθερο ωράριο – Η περιπέτεια της φαρμακοποιού στην Καρδίτσα συνεχίζεται έως σήμερα», οφείλουμε να επισημάνουμε τη μονόπλευρη παρουσίαση της υποθέσεως υπέρ της φαρμακοποιού Κ. Κεφαλά, κατά τρόπο μάλιστα που απαξιώνει συλλήβδην θεσμοθετημένα όργανα των φαρμακοποιών. Πρέπει κατ’ αρχήν να σημειωθεί ότι η εν λόγω φαρμακοποιός καταδικάσθηκε από το Πειθαρχικό Συμβούλιο του Φαρμακευτικού Συλλόγου Καρδίτσας σε επιβολή προστίμου σύμφωνα με τον Κώδικα Φαρμακευτικής Δεοντολογίας (Π.Δ. 340/1993), διότι, αφενός μεν λειτουργούσε το φαρμακείο της σε ώρες και ημέρες που δεν επιτρεπόταν από την τότε κείμενη φαρμακευτική νομοθεσία, αφετέρου δε για παράνομες διαφημίσεις του φαρμακείου της.

Πρέπει να τονισθεί ότι επί της ως άνω υποθέσεως η φαρμακοποιός ουδέποτε δήθεν δικαιώθηκε από το ΣτΕ, ως τεχνηέντως αναφέρετε στον υπότιτλο του άρθρου σας. Στο δημοσίευμα, όμως, λαμβάνετε ανενδοιάστως θέση υπέρ της «καταγγέλλουσας», κατά παράβαση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, υιοθετώντας πλήρως τους ισχυρισμούς της, αναφέροντας λεπτομερώς μόνο την αρχική έκθεση του ΣΕΥΥΠ και ουχί την τελική, ήτοι την υπ’ αριθμόν πρωτοκόλλου ΥΦ ΕΜΠ 484/02.6.2015 Εκθεση Ελέγχου.

Σύμφωνα λοιπόν με την ανωτέρω έκθεση ελέγχου, διαπιστώνεται ότι: α) η φαρμακοποιός λειτούργησε το φαρμακείο της τις επίμαχες ημερομηνίες σε ωράριο διαφορετικό από το ωράριο των εφημεριών, που είχε καθορίσει ο Φ.Σ. Καρδίτσας για τον μήνα Νοέμβριο 2011, β) η φαρμακοποιός δεν νομιμοποιείτο να λειτουργήσει το φαρμακείο της τα απογεύματα της Τρίτης και Πέμπτης από 17.00 έως 20.30 και το πρωί του Σαββάτου από 08.00 έως 13.30, καθώς το ωράριο της εφημερίας για τις συγκεκριμένες ημέρες είχε καθοριστεί από τον Φ.Σ. από 08.00 έως 22.00, και γ) ο Φ.Σ. Καρδίτσας ενήργησε νομίμως στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του, βάσει των διατάξεων του Ν. 1963/1991 που αφορούν στην τήρηση του πίνακα υποχρεωτικών εφημεριών, παραπέμποντας την φαρμακοποιό στο Πειθαρχικό Συμβούλιό του.

Είμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση.

Ο πρόεδρος του Πανελληνίου Φαρμακευτικού Συλλόγου Κωνσταντινος Λουραντος
Ο γεν. γραμματέας Ιωαννης Μακρυγιαννης

Ενα μουσείο για τον Δημ. Μυταρά

Κύριε διευθυντά
Μια νύχτα χτυπώντας τα φτερά του, αλαφιασμένος ο Αρχάγγελος, κατέβηκε από τον ουρανό για να παραλάβει την ψυχή του φίλου μας. Ο Δημήτρης Μυταράς έφυγε από τον κόσμο μας. Ακολούθησε τον δρόμο της απόλυτης σιωπής. Το πνεύμα του, ελευθερωμένο από τα γήινα δεσμά και τα βάρη του χρόνου, πορεύεται για να συναντήσει κοντά στον Θεό τη γαλήνη. Ο άνθρωπος που χάρισε το φως των ματιών του και την ανταύγεια της ψυχής του για την τέχνη, είναι για εμάς αναντικατάστατος. Τα λόγια που έγραψε, τα έργα που ζωγράφισε, εκφράζουν μέσα από τις φόρμες και τα χρώματα τη δύναμη της ζωής. Η Χαλκίδα, η ιδιαίτερη πατρίδα του, πενθεί το άξιο τέκνο της και οφείλει τιμή στη μνήμη του. Ισως η δημιουργία μουσείου με την προσωπική συλλογή κοχυλιών παγκόσμιας εμβέλειας –το θέμα έχει συζητηθεί– είναι ακόμη ένας λόγος για να βρεθεί στο πάνθεον των αθανάτων...

Δημητρα Παπαμιχαηλ – Ιατρός

«Αρκετά ζήσατε...»

Κύριε διευθυντά
Με τελευταία εγκύκλιό του ο ΕΟΠΠΥ παύει να αναγνωρίζει μια σειρά μικροβιολογικών εξετάσεων για όσους έχουν ηλικία πάνω από 75 ετών! Πρόκειται για έναν άλλο έμμεσο «κόφτη» των συντάξεων ώστε και από αυτή τη μείωση να προκύπτει το πρωτογενές πλεόνασμα που προβάλλει η κυβέρνηση της πρώτης φοράς Αριστερά. Στα κράτη όμως του υπαρκτού σοσιαλισμού –όταν υπήρχαν– έδειχναν ιδιαίτερη μέριμνα για τους συνταξιούχους. Η κυβέρνηση Τσίπρα των διορισμών και των ταξιδιών δείχνει το ανάλγητο πρόσωπό της όσον αφορά εκείνους που λόγω ηλικίας έχουν μεγαλύτερη ανάγκη την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Εκτός και αν επικρατεί σε αυτού του είδους την Αριστερά η άποψη πως οι συνταξιούχοι αρκετά έζησαν!

Διονυσης Κ. Μαγκλιβερας

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ