ΕΛΛΑΔΑ

Για σφράγισμα στο ιατρείο της σχολής

ΒΙΚΥ ΚΑΤΕΧΑΚΗ

Στις κλινικές της σχολής λειτουργούν 220 αυτόνομες οδοντιατρικές μονάδες. Σε αυτές, οι προπτυχιακοί και οι μεταπτυχιακοί φοιτητές ασκούνται καθημερινά σε μια σειρά οδοντιατρικών πράξεων υπό την αυστηρή επίβλεψη των καθηγητών τους.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Στον δεύτερο όροφο της Οδοντιατρικής Σχολής της Αθήνας, ένας νεαρός άνδρας περιμένει τη σειρά του για ένα απλό σφράγισμα. Είναι η δεύτερη φορά που επισκέπτεται τη σχολή για οδοντιατρική θεραπεία, γνωρίζοντας ότι εδώ θα πληρώσει πολύ λιγότερα χρήματα από ό,τι στο ιδιωτικό ιατρείο. Αισθάνεται τυχερός γιατί ανάμεσα σε χιλιάδες ενδιαφερόμενους κατάφερε να εξασφαλίσει μία θέση στις λίστες της σχολής.

«Τα ραντεβού κλείνονται δύο φορές τον χρόνο, Σεπτέμβριο και Δεκέμβριο, και οι ενδιαφερόμενοι έρχονται εδώ και στήνονται στην ουρά, διότι το τηλεφωνικό κέντρο “πέφτει” – δεν μπορεί να αντέξει τον όγκο των τηλεφωνημάτων», εξηγεί στην «Κ» η καθηγήτρια της Οδοντιατρικής Σχολής και διευθύντρια του Εργαστηρίου Οδοντικής Χειρουργικής, Αφροδίτη Κακάμπουρα. «Κάθε χρόνο δεχόμαστε συνολικά 13.000 ασθενείς, από τους οποίους οι 7.500 είναι καινούργιοι, ενώ οι υπόλοιποι προέρχονται από προηγούμενες χρονιές».

«Είμαι άνεργος»

Στον διάδρομο, έξω από την Κλινική Συνολικής Αποκατάστασης, συναντούμε τον 53χρονο Κωνσταντίνο Κατσιάρα. Τους τελευταίους μήνες επισκέπτεται τακτικά τη σχολή για μία σειρά από οδοντιατρικές θεραπείες που, όπως λέει, του κοστίζουν έως και 80% φθηνότερα από τα ιδιωτικά ιατρεία. Θα ήταν αδύνατο, εξηγεί στην «Κ», να είχε προχωρήσει σε οποιαδήποτε θεραπεία εάν δεν είχε προλάβει να ενταχθεί στη λίστα. «Εργαζόμουν σε ταξιδιωτικό γραφείο, αλλά εδώ και λίγο καιρό έχασα τη δουλειά μου και πλέον είμαι στο ταμείο ανεργίας. Εχω δύο παιδιά, το ένα είναι στο Λύκειο, το άλλο σπουδάζει, οπότε καταλαβαίνετε ότι δεν θα είχα την πολυτέλεια να κάνω αυτές τις εργασίες σε κάποιον ιδιώτη». Η 36χρονη Βιργινία Γουλιάμου ήρθε στην Οδοντιατρική Σχολή ύστερα από την παραίνεση μιας φίλης της. «Μου είπε ότι η ποιότητα της δουλειάς που γίνεται εδώ είναι υψηλή και το διαπίστωσα κι εγώ μέσα σε αυτό το τρίμηνο που έρχομαι», λέει στην «Κ». «Αρχικά έπρεπε να κάνω μία απονεύρωση, αλλά το κόστος σε ιδιώτη ήταν 350 ευρώ, χρήματα που δεν μπορούσα να πληρώσω αφού είμαι άνεργη. Εδώ, η ίδια εργασία θα μου κοστίσει 55 ευρώ, δηλαδή δεν τίθεται θέμα σύγκρισης».

Τα τελευταία πέντε χρόνια η Σχολή Οδοντιατρικής καταγράφει το προφίλ των ασθενών που απευθύνονται στις κλινικές της, μέσα από ένα ερωτηματολόγιο στο τέλος της θεραπείας. «Τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά», λέει ο καθηγητής Οδοντιατρικής Γιάννης Τζούτζας. «Το 32% των ασθενών είναι ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης και το 39% απόφοιτοι Λυκείου, ποσοστά πολύ υψηλά αν σκεφθεί κανείς ότι πριν από δύο ή τρεις δεκαετίες η σχολή συγκέντρωνε άτομα από χαμηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα με στοιχειώδη εκπαίδευση. Στα φοιτητικά μου χρόνια θυμάμαι πως θεωρείτο ακόμη και παρακμιακό να έρθει κάποιος στη σχολή. Σήμερα, πολλές φορές ανάμεσα στους ασθενείς, βλέπουμε και συναδέλφους μας καθηγητές από διάφορα εκπαιδευτικά ιδρύματα, που βέβαια έρχονται εδώ γιατί εμπιστεύονται τη δουλειά που γίνεται».

Στις κλινικές της σχολής λειτουργούν 220 αυτόνομες οδοντιατρικές μονάδες. Σε αυτές, οι προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές ασκούνται καθημερινά στα σφραγίσματα, στις απονευρώσεις, στις γέφυρες και σε μια σειρά ακόμα οδοντιατρικών πράξεων υπό την αυστηρή επίβλεψη των καθηγητών τους.

Το όνειρό του

Ο Μιχάλης Χάλκος, φοιτητής στο τελευταίο έτος της σχολής ονειρεύεται να ανοίξει σύντομα το δικό του οδοντιατρείο. Η εμπειρία του, περιγράφει στην «Κ», είναι εξαιρετική. Εκπαιδεύεται σαν να είναι ήδη επαγγελματίας, αναλαμβάνοντας ακόμη και τη συνεννόηση για τις οικονομικές υποχρεώσεις των ασθενών του ως προς τις υπηρεσίες που τους παρέχονται. Είναι κομμάτι που, όπως λέει, υποχρεούται ο ίδιος να «καθαρίσει».

«Εχει συμβεί σε κάποιον ασθενή μου να μην μπορεί να πληρώσει εξαιτίας κάποιου οικογενειακού προβλήματος που του προέκυψε ξαφνικά. Ετσι, εγώ και κάποιοι συμφοιτητές μου καταβάλαμε το ποσό της οφειλής του και συμφώνησα μαζί του να το αποπληρώσει τον επόμενο χρόνο. Καταλαβαίνετε ότι στην εποχή της κρίσης υπάρχει μία αλληλοκάλυψη μεταξύ ασθενών, φοιτητών και γιατρών ώστε να μπορεί να λειτουργεί σωστά η κλινική».

Να σημειωθεί ότι από το 2014, η Οδοντιατρική Σχολή αυτοχρηματοδοτείται, αφού ακόμα και το ποσό των 430.000 ευρώ που δινόταν μέχρι τότε ως κρατική επιχορήγηση, καλύπτοντας κάποιες από τις ανάγκες της σχολής, έχει διακοπεί. Μοναδικοί πόροι, τα νοσήλια που προσφέρουν οριακά τη δυνατότητα ανανέωσης των υλικών, καθώς και τα περιορισμένα έσοδα από τα μεταπτυχιακά και ερευνητικά προγράμματα.

Ακριβή, αλλά αυτοδύναμη

«Υπάρχει μεγάλη αγωνία για την επόμενη μέρα, με την έννοια ότι θέλουμε να κρατήσουμε το επίπεδο της εκπαίδευσης που παρέχουμε σήμερα», λέει στην «Κ» η καθηγήτρια της Σχολής, Αφροδίτη Κακάμπουρα. «Δεν είναι σχήμα λόγου ότι η Οδοντιατρική είναι η ακριβότερη εκπαίδευση στον κόσμο, επομένως έχει άμεση συνάρτηση με τις οικονομικές δυνατότητες της σχολής. Διότι αν δεν υπάρχουν χρήματα, θα πάρουμε λιγότερα υλικά, τα λιγότερα υλικά σημαίνουν λιγότερες πράξεις και οι λιγότερες πράξεις σημαίνουν λιγότερο καλή εκπαίδευση. Και μην ξεχνάμε ότι η εμπειρία παίζει σημαντικότατο ρόλο για την ποιότητα του μελλοντικού επαγγελματία οδοντιάτρου».

Ο πρόεδρος της Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών, Γιώργος Ηλιάδης, αναφέρει στην «Κ» ότι «τα προβλήματα που οδήγησαν στη δυσκολότερη λειτουργία της σχολής είναι η έλλειψη τακτικών πιστώσεων, ο εξαιρετικά πολύπλοκος και χρονοβόρος μηχανισμός οικονομικής διαχείρισης των εσόδων από τις κεντρικές υπηρεσίες του ΕΚΠΑ καθώς και οι περιορισμοί στην ανανέωση του προσωπικού». Τονίζει ωστόσο ότι παρότι η σχολή στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στις δυνάμεις της, καταφέρνει να λειτουργεί χωρίς «εκπτώσεις» στην ποιότητα εκπαίδευσης των φοιτητών της.

Για να περιοριστεί η ασφυκτική πίεση που δέχεται η Οδοντιατρική Σχολή, η διοίκηση έχει εντατικοποιήσει το σύστημα ελέγχου ως προς την κατανάλωση των υλικών με στόχο την ορθολογική τους χρήση. «Πλέον δεν υπάρχει κατασπατάληση», λέει η κ. Κακάμπουρα.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ