ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Το μουσικό ταξίδι ενός Ελληνα στη Βρετανία

ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Φωτογραφία από την πρώτη εκτέλεση στο Λονδίνο του έργου «Εn Bethlehem» του Νικόλα Λαμπρινάκου, στην εκκλησία του St James στο Πικαντίλι, υπό τη διεύθυνση της Joy Hill (2015).

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Σαν να έρχεται από πολύ μακριά, η μουσική του Νικόλα Λαμπρινάκου εκτείνεται προς ένα μέλλον φωτεινό, δυστοπικό, αμφίσημο και ταυτόχρονα αποκαλυπτικό. Ολες αυτές οι αντιθετικές διαθέσεις συμπλέουν προς ένα μουσικό προσωπικό ιδίωμα, που ο ίδιος χαρακτηρίζει «αμάλγαμα»: «Η πρακτική μου είναι αυτή της πρόσμειξης όσο το δυνατόν μεγαλύτερου φάσματος παραδόσεων και στυλιστικών πηγών, αρχαίων και σύγχρονων, μέσα σε μια ευέλικτη, αλλά ελπίζω προσωπική, σύνθεση».

Ο Νικόλας Λαμπρινάκος (Nikolas Labrinakos) ζει στο Λονδίνο, όπου πήγε για να συμπληρώσει τις μουσικές σπουδές του. Μαθητής, αρχικά, της πιανίστας Susan Bradshaw (1931-2005), ολοκλήρωσε τη διδακτορική διατριβή του στο Πανεπιστήμιο του Σάρεϊ και τα τελευταία χρόνια εμφανίζεται στη βρετανική μουσική σκηνή τόσο στη σύγχρονη κλασική μουσική όσο και στην κινηματογραφική. Το σάουντρακ είναι η μεγάλη του αγάπη. Το 2017 είναι, όπως λέει ο ίδιος, μια κρίσιμη χρονιά, καθώς στη διάρκεια του έτους «θα αρχίσει το ταξίδι δύο σάουντρακ για τα οποία δούλεψα πολύ σκληρά το 2016». Για τη μουσική της γκανγκστερικής ταινίας «Frank Phoenix» του Virendra Kumar Sahu, ο Νικόλας Λαμπρινάκος ανέτρεξε στην παράδοση του φιλμ νουάρ. Aλλά μεγαλύτερη πρόκληση ήταν η σύγχρονη, βωβή ταινία του Marcus Thompson με τίτλο «The Biggest Thing That Ever Hit Broadway», για την οποία ο Νικόλας Λαμπρινάκος έπρεπε να τροφοδοτεί μουσικά κάθε σκηνή με αναφορές στα ιδιώματα του vaudeville και του μεσοπολεμικού Μπρόντγουεϊ. «Είμαι περήφανος για το αποτέλεσμα», λέει καθώς ετοιμάζεται για ακόμη μία συνεργασία με τον Marcus Thompson, που θα είναι η ταινία «Shore Leave» με θέμα τον 100χρονο ηθοποιό Earl Cameron από τις Βερμούδες.

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της συνθετικής δουλειάς του Νικόλα Λαμπρινάκου είναι οι βαθιές δεξαμενές. Ακούστε τη μουσική που έγραψε για ένα δυστοπικό μέλλον στην ταινία του Tony Ukpo με τίτλο «After the World Ended» (2015). Και μετά, αναζητείστε το «Missa Brevis» (ανάθεση για το Φεστιβάλ Σύγχρονης Εκκλησιαστικής Μουσικής του Λονδίνου, 2013). Πρωτοακούστηκε στην St Pancras Parish Church και απέσπασε επαίνους, όπως από τον Βρετανό οργανίστα Christopher Batchelor, που το διηύθυνε, αλλά και από τον Βρετανό συνθέτη κλασικής μουσικής Anthony Le Fleming. Από την πρώτη εκτέλεση και μετά, το «Missa Brevis» εντάχθηκε στο ρεπερτόριο της χορωδίας του St Magnus the Martyr, μιας από τις παλαιότερες εκκλησίες του Λονδίνου, κοντά στη London Bridge.

«En Bethlehem»

To «En Bethlehem» είναι ένα ιδιαίτερα ρυθμικό χριστουγεννιάτικο χορωδιακό έργο του Νικόλα Λαμπρινάκου, που είναι μια πύλη κατανόησης του τρόπου με τον οποίο προσεγγίζει θέματα αντικειμενικά δύσβατα. Εξαιρετικά ατμοσφαιρικό, το «En Bethlehem» δείχνει τις δυνατότητες της σύγχρονης εκκλησιαστικής μουσικής και της συνομιλίας αυτού του μουσικού ιδιώματος με ένα πλατύ ακροατήριο.

«Μια επιτυχημένη ταινία μπορεί να συμβάλει στη φήμη σου ως συνθέτη κινηματογραφικής μουσικής», λέει ο Νικόλας Λαμπρινάκος, «αλλά η αποδοχή στον χώρο της κλασικής μουσικής είναι πιο δύσβατη». Παρ’ όλα αυτά, η μουσική του Νικόλα Λαμπρινάκου παρουσιάζεται ολοένα και πιο συχνά. Στις 10 Απριλίου 2017, 26 τραγουδιστές από το Royal College of Music και υπό τη διεύθυνση της Joy Hill ερμήνευσαν στο St James, στο Πικαντίλι, το «Kyrie», από το «Missa Brevis». Ηταν μια ξεχωριστή εμπειρία.

Το «αμάλγαμα» που επιδιώκει ο Νικόλας Λαμπρινάκος τού δίνει τη δυνατότητα να ανταποκρίνεται σε διαφορετικές απαιτήσεις. «Μου επιτρέπει όχι μόνο να συνθέτω μουσική που να ανταποκρίνεται στην πρόκληση κάθε κινηματογραφικής ταινίας ξεχωριστά, αλλά και να δημιουργώ το απαραίτητο βάθος στη σύνθεση κλασικής και εκκλησιαστικής μουσικής. Θεωρώ τη διαδικασία αυτή, της σύνθεσης από μια πλατιά γκάμα επιρροών, μια συναρπαστική και ισόβια περιπέτεια που ώς τώρα με έχει οδηγήσει σε μουσικά επίπεδα που δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ στα πρώτα μου βήματα». Παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες να εισέλθει κανείς σε ένα τόσο πυκνό τοπίο υψηλών απαιτήσεων όπως είναι η σύγχρονη κλασική μουσική, ο Νικόλας Λαμπρινάκος προχωράει με ρυθμό πιο γρήγορο από όσο μπορούσε κανείς να ελπίσει. Αξιοποίησε τις πρώτες ευκαιρίες, όπως τη χορωδιακή και ορχηστρική σουίτα του «Celebritas», με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου, και προχώρησε προσεκτικά με καλούς δασκάλους που εμπιστεύτηκαν το ταλέντο του. Είναι ένας Ελληνας συνθέτης που ανήκει στη νέα γενιά συνθετών του Λονδίνου.

Το... καύσιμο

Η εργατικότητα και η αξιοποίηση των ευκαιριών είναι σαφώς ένα κριτήριο επιτυχίας, αλλά το καύσιμο είναι η αγάπη και η αφοσίωση. Για τον Νικόλα Λαμπρινάκο, οι δύο κλάδοι της μουσικής που ακολουθεί, η κινηματογραφική και η κλασική, τον οδηγούν σε ύψη και σε τοπία που κάθε συνθέτης ονειρεύεται. Εχει αποσπάσει την προσοχή σημαντικών ανθρώπων της κλασικής μουσικής στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στην «Καθημερινή» είχε στείλει το 2015 ένα άρθρο ο Bayan Northcott, Βρετανός συνθέτης και μουσικοκριτικός, για να επισημάνει την περίπτωση του Νικόλα Λαμπρινάκου στο Λονδίνο. Αναφερόταν στο σάουντρακ για το «After the World Ended» ως«υβριδική ύφανση ερεθιστικής πολυπλοκότητας, με ψευδαισθητικά επεισόδια, μακροπερίοδες μελωδίες και ονειρικά χρωματικά κοντράστ». Αλλωστε, ο κόσμος του Νικόλα Λαμπρινάκου είναι αχανής αλλά ενιαίος μέσα στη φαινομενική ασυμβατότητά του.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ