ΚΟΣΜΟΣ

«Βράζει» κατά Μαδούρο η Βενεζουέλα

REUTERS

Στόχος του Μαδούρο είναι «να προστατευθεί από ένα πραξικόπημα».

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Δεκάδες νεκροί και τραυματίες είναι ο απολογισμός των συγκρούσεων που έλαβαν χώρα εν μέσω διαδηλώσεων κατά του προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, τις τελευταίες ημέρες, με διάχυτο τον φόβο ότι η βία θα κλιμακωνόταν. Ενα 17χρονο αγόρι, μεταξύ των θυμάτων, πυροβολήθηκε θανάσιμα στο κεφάλι στο Καράκας, ενώ μια γυναίκα έπεσε νεκρή από πυρά κατά τη διάρκεια διαδήλωσης κοντά στα σύνορα με την Κολομβία. Ταυτόχρονα, τουλάχιστον ένας βουλευτής νοσηλεύεται στο νοσοκομείο και ο αρχηγός της αντιπολίτευσης Ενρίκο Καπρίλες δέχθηκε επίθεση με δακρυγόνα. Αλλοι οκτώ άνθρωποι έπεσαν θύματα ηλεκτροπληξίας στην προσπάθειά τους να λεηλατήσουν ένα αρτοποιείο στο Καράκας. Το βράδυ της Τετάρτης, νεαροί με καλυμμένα τα πρόσωπά τους χρησιμοποίησαν πινακίδες και αλλά αντικείμενα προκειμένου να φτιάξουν οδοφράγματα, προτού εξαπολύσουν πέτρες και αυτοσχέδιες βόμβες ενάντια στις αστυνομικές δυνάμεις. Οι φόβοι για περαιτέρω αιματηρές συγκρούσεις ενισχύθηκαν όταν ο πρόεδρος Μαδούρο έστειλε μονάδες της εθνοφρουράς στους δρόμους, δίνοντας όπλα σε παραστρατιωτικές οργανώσεις που τον στηρίζουν. Στόχος του Μαδούρο είναι «να προστατευθεί από ένα αμερικανικό πραξικόπημα».

Ενα θύμα, ο 18χρονος Κάρλος Μορένο, δεν συμμετείχε καν στις διαδηλώσεις, ενώ άλλο θύμα, η Πάολα Ραμίρεζ, έπεσε νεκρή καθώς αποχωρούσε από διαδήλωση στο Σαν Κριστομπάλ. Εικόνες που δόθηκαν στη δημοσιότητα από την κυβέρνηση απεικονίζουν υποστηρικτές της να διαδηλώνουν ένοπλοι για «να προστατεύσουν την πατρίδα». Παρ’ όλα αυτά, οι οπαδοί της αντιπολίτευσης είναι σημαντικά περισσότεροι, αφού δεκάδες χιλιάδες συμμετείχαν σε πορεία διαμαρτυρίας προκειμένου να εκφράσουν τον θυμό τους για την κυβέρνηση, που έχει φέρει τη χώρα με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο αντιμέτωπη με την οικονομική καταστροφή.

Επιγραφές κατά της δικτατορίας καταγγέλλουν την υπονόμευση της δημοκρατίας από το ανώτατο δικαστήριο της χώρας, το οποίο αποφάσισε την κατάργηση των εξουσιών της Βουλής και τη μεταβίβαση σχεδόν όλων των εξουσιών στον πρόεδρο Μαδούρο. Αλλωστε ο πρόεδρος θεωρείται βασικός υπαίτιος της έλλειψης βασικών αγαθών και φαρμάκων στη Βενεζουέλα, αλλά και για τον υψηλό πληθωρισμό.

Οι διαδηλωτές προέρχονται από διάφορα τμήματα της κοινωνίας. Κάποιοι στήριζαν τη σοσιαλιστική κυβέρνηση υπό την προεδρία του Τσάβες, όμως θεωρούν ότι πλέον οι κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες επιβάλλουν την ανάγκη άμεσης πολιτικής αλλαγής. Αλλοι δηλώνουν ότι είναι απελπισμένοι με τις συνθήκες στις οποίες ζουν: «Πλέον αν δεν μας σκοτώσουν η φτώχεια και η πείνα, θα μας σκοτώσει το έγκλημα». Αρκετοί από αυτούς δηλώνουν διατεθειμένοι να παλέψουν μέχρι το τέλος για χάρη της «ειρήνης και της ανάπτυξης». Ταυτόχρονα, δεν είναι λίγοι εκείνοι οι οποίοι ζητούν τη βοήθεια του Πάπα. Του ζητούν να δράσει όπως ο προκάτοχός του στην Πολωνία, αναφερόμενοι στον ρόλο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στην πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού στην Κεντρική Ευρώπη.

Εντεκα χώρες από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών έχουν από κοινού καλέσει και τις δύο πλευρές να λύσουν ειρηνικά τις διαφορές τους και την κυβέρνηση να προκηρύξει εκλογές. Τη θέση αυτή αντανακλά και η ανακοίνωση των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες επιρρίπτουν ευθύνες σε όσους παρακωλύουν τις ειρηνικές δημοκρατικές διαδικασίες και καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ο Μαδούρο απάντησε δηλώνοντας ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες άναψαν το “πράσινο φως” για να γίνει πραξικόπημα στη Βενεζουέλα», προτού υπογράψει διάταγμα για την κινητοποίηση της εθνοφρουράς με στόχο τη διατήρηση της τάξης.

Για τους έμπειρους αναλυτές πάντως, τα πρόσφατα γεγονότα δεν θεωρούνται ιδιαιτέρως ασυνήθιστα. Στα 18 χρόνια από την ανάληψη της εξουσίας από τον Τσάβες και τον Μαδούρο, η χώρα έχει συνηθίσει σε μεγάλες κινητοποιήσεις τόσο υπέρ όσο και κατά της κυβέρνησης. Αρκετές από αυτές μάλιστα έχουν γίνει βίαιες, όμως ποτέ δεν έχουν επιφέρει σημαντικές αλλαγές. Βέβαια το κλίμα διαρκώς αλλάζει, η οικονομία καταρρέει, ενώ η ανεργία έχει φτάσει στο 25% την ώρα που η χώρα διέρχεται και τρίτο έτος οικονομικής κρίσης. Συγχρόνως, οι διαδηλωτές γίνονται όλο και πιο επιθετικοί. Οι λευκές μπλούζες και τα καπέλα στα χρώματα της σημαίας της χώρας έχουν δώσει τη θέση τους σε σφεντόνες, πέτρες και μολότοφ. Ταυτόχρονα, οι ελλείψεις σε τρόφιμα, φάρμακα και άλλα βασικά αγαθά έχουν οδηγήσει σε στροφή των φτωχών περιοχών των μεγαλουπόλεων προς την αντιπολίτευση.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ