ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Περίεργο, δημιουργικό, σουρεάλ χάος

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΑΡΜΠΗΣ

Καράβια βγήκαν στη στεριά... σε ένα απολαυστικά αλλόκοτο φιλμ, που ανταμείβει τον δεκτικό θεατή.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ενα παράξενο αλλά και πολύ ενδιαφέρον φιλμ μας έρχεται αυτή την εβδομάδα από τον κινηματογράφο του Ιράν. Το «Ενας δράκος έρχεται!» του ηθοποιού και σκηνοθέτη Μάνι Χαγκιγκί («Οταν έφυγε η Ελι») είναι ένα αλλόκοτο μείγμα ταινίας μυστηρίου, πολιτικού θρίλερ και ψευδο-ντοκιμαντέρ, απαιτώντας την προσοχή αλλά και ανταμείβοντας τον θεατή του. Από την άλλη, όταν ο ίδιος ο δημιουργός δηλώνει πως «όλα τα σκοτεινά όργανα της απόκρυψης της αλήθειας χρησιμοποιούνται εδώ για να προωθηθεί η αφήγηση και να σας κρατήσουμε σε μια δυσδιάκριτη απόσταση από τη βεβαιότητα», τα συμπεράσματα μόνο ασφαλή δεν μπορούν να θεωρηθούν.

Ενας ντετέκτιβ φτάνει στο νησί Κεσμ του Περσικού Κόλπου, οδηγώντας μια στυλάτη πορτοκαλί Σεβρολέ Ιμπάλα. Εκεί, στη μέση της ερήμου και πλάι σε κάποιο αρχαίο νεκροταφείο, βρίσκεται ένα μισοκατασκευασμένο κουφάρι πλοίου, τελευταία κατοικία ενός πολιτικού κρατουμένου, ο οποίος υποτίθεται πως αυτοκτόνησε. Ολα αυτά στις 22 Ιανουαρίου 1965, μία μέρα πριν από τη δολοφονία του Ιρανού πρωθυπουργού Χασάν Αλί Μανσούρ. Σε δεύτερο χρόνο βλέπουμε τον ίδιο ντετέκτιβ να ανακρίνεται από συναδέλφους του των υπηρεσιών ασφαλείας σχετικά με τα γεγονότα που ακολούθησαν την έρευνα, στην οποία συμμετείχαν ακόμα ένας εκκεντρικός τεχνικός ήχου και ένας γεωλόγος. Τα επίπεδα, ωστόσο, της ταινίας δεν σταματούν εδώ: σε μια συμπληρωματική αφήγηση παρακολουθούμε τον ίδιο τον σκηνοθέτη, ο οποίος υποτίθεται πως ετοιμάζει ένα ντοκιμαντέρ που φιλοδοξεί να ρίξει φως στα γεγονότα της εποχής.

Εχει ειπωθεί για τις ιρανικές ταινίες, και ειδικά για αυτές του Ασγκάρ Φαραντί, πως τα σενάριά τους μοιάζουν με πυκνοϋφασμένα περσικά χαλιά· εδώ, ωστόσο, έχουμε μάλλον να κάνουμε περισσότερο με ένα μεγάλο δημιουργικό χάος. Είναι πραγματικά σχεδόν αδύνατο να παρακολουθήσει κανείς όλα τα στοιχεία και τις υποπλοκές του φιλμ του Χαγκιγκί με την πρώτη θέαση, χωρίς πάντως αυτό να έχει ιδιαίτερη σημασία. Και τούτο γιατί είναι τέτοιος ο ρυθμός και τόσο ευρηματική η εικονογραφία του «Δράκου», που σύντομα απλώς σε «καταπίνει» και σε οδηγεί σε συνειρμικές ατραπούς που έχουν περισσότερο ενδιαφέρον κι από την κυρίως υπόθεση. Σε αυτό το τελευταίο συμβάλλουν αποφασιστικά η εξαιρετική φωτογραφία του Ουμάν Μπεμανές όπως και το ευφάνταστο μουσικό ποτ πουρί του Κριστόφ Ρεζάι.

Κατά τα λοιπά, η φιλοσοφία συναντά την πολιτική, υπό τη σκέπη ενός ευπρόσδεκτου σουρεαλισμού. Το βυθισμένο στην άμμο νεκροταφείο υποδέχεται τους νέους «ενοίκους» με τοπικούς σεισμούς, ενώ ο οφθαλμίατρος της περιοχής είναι ταυτόχρονα και θηρευτής καρχαριών – ή μήπως το αντίστροφο; Γενικά οι έννοιες της ιστορικής τεκμηρίωσης και της αλήθειας περνούν από κόσκινο, έστω κι αν οι μεταφορές που κινούν τη διαδικασία δεν είναι πάντα ευδιάκριτες. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, το «Ενας δράκος έρχεται!» είναι από τις πιο ευχάριστα περίεργες ταινίες που έχουμε δει το τελευταίο διάστημα.

Το βαρόμετρο της εβδομάδας

Μία από τις πιο διασκεδαστικές στιγμές που μας πρόσφερε τα τελευταία χρόνια η Marvel, επιστρέφει με τους «Φύλακες του Γαλαξία 2». Η διαγαλαξιακή παρέα του Πίτερ Κουίλ (Κρις Πρατ) μπλέκει σε μία ακόμη περιπέτεια, αποκαλύπτοντας μάλιστα το μυστικό της καταγωγής του τελευταίου. Με φαντασμαγορικά εφέ και σκηνές μάχης, αλλά κυρίως με μπόλικο χιούμορ, το φιλμ του Τζέιμς Γκαν περνάει άνετα τον πήχυ της διασκέδασης, αν και το σεναριακό υλικό του είναι ακόμα πιο υποτυπώδες από εκείνο της πρώτης ταινίας. Με τις φωνές των Βιν Ντίζελ και Μπράντλεϊ Κούπερ.

Το βασισμένο στο ομώνυμο λογοτεχνικό μπεστ σέλερ «Αγγελοι», είναι ένα κλασικό εφηβικό δράμα, πασπαλισμένο με λίγο μυστήριο και μπόλικη τεχνητή ομίχλη. Αυτά ωστόσο από μόνα τους δεν φτάνουν για να καλύψουν τις σεναριακές ευκολίες και το μάλλον φτηνό, τύπου «Τwilight», ρομάντζο.

Στον «Μαθητευόμενο», ο Μπου Τζανφένγκ καταπιάνεται με ένα ιδιαίτερο και αρκετά «δύσκολο» θέμα. Ο 28χρονος Αϊμάν εργάζεται ως σωφρονιστικός υπάλληλος στη φυλακή όπου εκτελέστηκε ο πατέρας του. Εκεί θα γνωρίσει τον βετεράνο Ραχίμ, δήμιο της φυλακής, ο οποίος θέλει να τον εκπαιδεύσει προκειμένου να πάρει τη θέση του. Ο Τζανφένγκ ισορροπεί εξαιρετικά μεταξύ κοινωνικής παρατήρησης και εσωτερικών διλημμάτων, σε ένα χαμηλών τόνων, αλλά υψηλής ψυχολογικής έντασης φιλμ. Φυσικά, στο επίκεντρο όλων βρίσκεται το παρόν σε πολλές ακόμη κοινωνίες θέμα της θανατικής ποινής.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ