ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Μια κακή παράσταση

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΑΚΑΣΑΣ

Η κ. Κονιόρδου θα έπρεπε να είχε ενημερωθεί καλύτερα προτού αναλάβει το ΥΠΠΟΑ.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΠΡΟ-ΒΟΛΕΣ

Η Λυδία Κονιόρδου σε μία συζήτηση με την «Κ» λίγο μετά την υπουργοποίησή της (φύλλο 12/11/16) θυμήθηκε το 1977, όταν στα πρώτα της θεατρικά βήματα έπαιζε στο Εθνικό Θέατρο και χάζευε από τις κουίντες μεγαθήρια, όπως ο Μινωτής, η Αρώνη, ο Ηλιόπουλος. Εκτοτε, πολλά... Ρόλοι (Κλυταιμνήστρα, Μήδεια, Ηλέκτρα, Αντιγόνη, Λυσιστράτη, Φαίδρα) και σκηνοθεσίες εμβληματικών έργων («Πέρσες», «Ιππόλυτος», «Ιων»), διδασκαλία με έμφαση στο αρχαίο δράμα. Καταξιωμένη πλέον, κατέκτησε το δικαίωμα να θέτει τις προκλήσεις που θέλει να αντιμετωπίσει.

Η γρήγορη αναδίπλωση της Λ. Κονιόρδου μετά την «τρικλοποδιά» στην επένδυση του Ελληνικού, σε μια στιγμή που η κυβέρνηση «επιδιώκει την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και ομνύει στην προώθηση μεταρρυθμίσεων και ιδιωτικοποιήσεων», όπως έγραψε ο Βασίλης Ζήρας στην «Κ», αποτελεί πολιτικό χαστούκι στην κορυφαία ηθοποιό. Επίσης, έπεσε πολύ κάζο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ενας υπουργός χωρίς ισχυρά κομματικά και πολιτικά ερείσματα είναι εύκολος στόχος. Το ίδιο συμβαίνει και με άλλους υπουργούς. Επρεπε να το γνωρίζει η κ. Κονιόρδου πριν αναλάβει τον νέο της ρόλο.

Οπως έλεγε η ίδια τον περασμένο Νοέμβριο, εγγράφοντας εκείνες τις ημέρες μία ακόμη σπουδαία ερμηνεία δίπλα στον Πέτρο Φιλιππίδη, τα θεατρικά της σχέδια περιλαμβάνουν παράσταση με τον Μπομπ Ουίλσον σε κείμενα Μαρτίνου Λούθηρου, ενώ η ερευνητική δουλειά πάνω στην αρχαία ελληνική δραματουργία δεν σταματά. Την ίδια στιγμή, ψάχνοντας το βιογραφικό της, διαπιστώνεις μικρή ενασχόληση με τον Σαίξπηρ (ένας «Αμλετ» ίσως;). Το θέατρο είναι μέσο θεραπείας και πολιτικής αποθεραπείας. Το κοινό συγχωρεί λάθη, φτάνει ο θεατρώνης να κατεβάζει γρήγορα μια κακοπαιγμένη παράσταση.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ