ΚΟΣΜΟΣ

Οι προκλήσεις της επόμενης μέρας

A.P., REUTERS

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ο σχηματισμός κυβέρνησης και η διαμόρφωση βιώσιμης προεδρικής πλειοψηφίας στην Εθνοσυνέλευση, ύστερα από τις βουλευτικές εκλογές της 11ης και της 18ης Ιουνίου, συνιστούν τις άμεσες προκλήσεις για τον Εμανουέλ Μακρόν στο πολιτικό πεδίο. Παράλληλα, η διακηρυγμένη απόφασή του να δρομολογήσει άμεσα φιλελεύθερη μεταρρύθμιση στην αγορά εργασίας, ακόμη και με προεδρικό διάταγμα, απειλεί να προκαλέσει την πρώτη αναμέτρησή του με τα συνδικάτα, ορισμένα από τα οποία άρχισαν από χθες τις προειδοποιητικές βολές.

Αναφορικά με το πρόσωπο του νέου πρωθυπουργού, ο Εμανουέλ Μακρόν έχει ήδη κατασταλάξει στην επιλογή του, όπως δήλωσε ο ίδιος λίγες ημέρες πριν από τον δεύτερο γύρο, αλλά δεν θα δημοσιοποιήσει την απόφασή του προτού αναλάβει επίσημα την εξουσία, την ερχόμενη Κυριακή.

Μεταξύ των προσώπων που πιθανολογούνται γι’ αυτό το αξίωμα, τις περισσότερες πιθανότητες φαίνεται να συγκεντρώνει, σύμφωνα με Γάλλους αναλυτές, ο 66χρονος Φρανσουά Μπαϊρού. Εμπειρος πολιτικός, ο Μπαϊρού ηγείται του κεντροδεξιού κόμματος Modem, κληρονόμου της UDF που ίδρυσε ο Βαλερί-Ζισκάρ ντ’ Εστέν. Ο Μπαϊρού απέσυρε την προεδρική του υποψηφιότητα και τάχθηκε στο πλευρό του Μακρόν ήδη από τον πρώτο γύρο των εκλογών, γεγονός που στάθηκε καταλύτης στη δημοσκοπική του απογείωση.

Δύο άλλα ονόματα που ακούγονται για την πρωθυπουργία προέρχονται από τους Σοσιαλιστές. Πρόκειται για τον υπουργό Αμυνας Ζαν-Ιβ λε Ντριάν και για τον γερουσιαστή Ζεράρ Κολόν. Μετά την επικράτηση του αριστερού Μπενουά Αμόν στις εσωκομματικές εκλογές των Σοσιαλιστών, και οι δύο 70χρονοι πολιτικοί εγκατέλειψαν τον υποψήφιο του κόμματός τους και υποστήριξαν τον Μακρόν. Ως αουτσάιντερ για το πρωθυπουργικό αξίωμα εμφανίζεται ο 55χρονος Ρισάρ Φεράν, γενικός γραμματέας του νεοπαγούς πολιτικού κινήματος του Μακρόν, En Marche! (Εμπρός!).

Ο εναρμονισμός της θητείας του προέδρου με εκείνη της Εθνοσυνέλευσης (πέντε χρόνια) από το 2002 και μετά είχε στόχο να ευνοήσει τις σταθερές κυβερνήσεις, με περιορισμό των πιθανοτήτων παραλυτικής «συγκατοίκησης» ενός προέδρου και μιας κυβέρνησης που θα προέρχονταν από διαφορετικές παρατάξεις. Πραγματικά, αυτό έγινε και στις τρεις προηγούμενες εκλογές (2002, 2007 και 2012), αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα συμβεί και φέτος.

Οπως σημειώνει σε χθεσινή ανάλυσή της η εφημερίδα Le Monde, η Γαλλία βγήκε από αυτές τις προεδρικές εκλογές διαιρεμένη σε περίπου τέσσερα ισοδύναμα πολιτικά μπλοκ (Ακροδεξιά, Δεξιά, Κέντρο, Αριστερά) και δεν αποκλείεται το ίδιο πάνω-κάτω να συμβεί και στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου. Για να αποφύγει μια τέτοια εξέλιξη, που θα τον οδηγούσε σε μια συγκατοίκηση (το πιθανότερο με το δεξιό κόμμα Οι Ρεπουμπλικανοί, υπό τον Φρανσουά Μπαρουάν), ο Εμανουέλ Μακρόν καλείται να καταστρώσει μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα ελκυστικά ψηφοδέλτια σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες της χώρας.

Πέραν της υποστήριξης που έχει ήδη εξασφαλίσει από προβεβλημένα στελέχη των Σοσιαλιστών, ο Μακρόν επιδιώκει να διεμβολίσει και τον χώρο της Κεντροδεξιάς. Ηδη, ο Μπρινό λε Μερ, εκ των διεκδικητών του προεδρικού χρίσματος των Ρεπουμπλικανών, τάχθηκε υπέρ της συνεργασίας με τον Μακρόν, κάτι που του στοίχισε τη ρετσινιά του «αποστάτη» από στελέχη του κόμματός του. Ωστόσο το βράδυ των εκλογών η μεγάλη πλειονότητα ηγετικών στελεχών των Ρεπουμπλικανών τάχθηκε υπέρ της αυτόνομης καθόδου στις βουλευτικές εκλογές.

Διαδήλωση

Χθες το απόγευμα, η ελεγχόμενη από την Αριστερά συνδικαλιστική ομοσπονδία CGT οργάνωσε διαδήλωση στο κέντρο του Παρισιού εναντίον των φιλελεύθερων οικονομικών πολιτικών του νέου προέδρου. Τη νύχτα της Κυριακής η αστυνομία συνέλαβε 141 άτομα στο ανατολικό Παρίσι, ύστερα από ενέργειες χουλιγκανισμού εκ μέρους μασκοφόρων, αμέσως μετά την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων.
 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ