Άγγελος Στάγκος ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ

Βίντεο πραγματικότητας

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Π​​ριν καλά καλά ολοκληρωθεί ως γεγονός η θριαμβευτική νίκη του Εμανουέλ Μακρόν επί της Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία, στην Ελλάδα άρχισε συζήτηση αν και κατά πόσο οι θέσεις και οι διαθέσεις του νέου Γάλλου προέδρου είναι θετικές για τη χώρα μας, με αφορμή την ιστορία του στο πόστο του υπουργού Οικονομικών, πρόσφατες σχετικές δηλώσεις του και ακόμη περισσότερο τις αλλαγές που επιδιώκει στο ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Προφανώς για τα ελληνικά μίντια, την ελληνική πολιτική τάξη και την ελληνική κοινωνία αυτό είναι το ενδιαφέρον και η ουσία της εκλογής του Μακρόν και τίποτα πολύ περισσότερο...

Ταυτόχρονα σχεδόν και πριν ολοκληρωθεί τυπικά η δεύτερη αξιολόγηση, ξεκίνησαν στην Αθήνα «τα νταηλίκια» και οι αμφισβητήσεις των όρων της συμφωνίας. Πρώτος ο πρωθυπουργός είπε και επανέλαβε με βολική δόση αοριστίας ότι δίχως να ρυθμιστεί το χρέος δεν πρόκειται να εφαρμοστούν όσα συμφωνήθηκαν και από κοντά ο διάσημος πια για τις «τρικλοποδιές» του Π. Σκουρλέτης έσπευσε να δηλώσει ότι δεν αποκλείεται η επαναδιαπραγμάτευση πολλών δυσάρεστων όρων. Προκειμένου να γίνει πιο εύπεπτη η συμφωνία, τόσο για τα στελέχη και κυρίως για τους βουλευτές των Συρανέλ, αλλά και για τους πολίτες που αντιλαμβάνονται ότι τους περιμένουν νέες επιβαρύνσεις.

Η αλήθεια είναι, όμως, ότι όλα αυτά έχουν ελάχιστη σημασία. Η ελληνική πραγματικότητα αποτυπώθηκε πλήρως και πιστά (κοινωνικά κυρίως και όχι ποδοσφαιρικά) στον τελικό του κυπέλλου του ποδοσφαίρου. Το «βίντεο» των αποφάσεων, της διαδικασίας, της τέλεσης του αγώνα, του θεάματος, των επεισοδίων και της πανηγυρικής τελετής έδειξε ευκρινέστατα σε ποια χώρα ζούμε.

Η επιλογή ενός γηπέδου και μάλιστα ακατάλληλου, την τελευταία στιγμή, ο αγώνας και η αγωνία για να ετοιμαστεί έγκαιρα, οι αποφάσεις, οι υπαναχωρήσεις, οι ζυμώσεις και οι πιέσεις για να γίνει το ματς, η έκδοση εισιτηρίων χωρίς αρίθμηση, «οι Κουμάνοι» και οι «Πετσενέγοι» (βαρβαρικές φυλές επί βυζαντινής εποχής) των δύο ομάδων που πήγαν για να «σφαχτούν» ανελέητα, οι νονοί και οι μπράβοι σε πανηγυρική εμφάνιση, η πιστοποίηση της ανικανότητας της αστυνομίας, το άθλιο θέαμα, η κακή διαιτησία, το απερίγραπτο «κιτς» της απονομής του κυπέλλου στον νικητή, η εμπλοκή της πολιτικής και στη μέση ο... φοβερός Μπέος –ως δήμαρχος Βόλου τελών εν αργία, δηλαδή τιμωρημένος–, έδειξαν τη χώρα στις πραγματικές διαστάσεις της.

Οταν λοιπόν ένα κράτος, ή μία αρχή του, δεν είναι σε θέση να οργανώσει στοιχειωδώς και με τρόπο, έστω επιφανειακά πολιτισμένο, έναν απλό αγώνα ποδοσφαίρου, τι σημασία έχει αν ο Μακρόν είναι ή όχι θετικά διατεθειμένος απέναντι στην Ελλάδα και τι σημασία έχει τι λένε οι Τσίπρες, οι Σκουρλέτηδες και οι Τζανακόπουλοι, για να πείσουν ότι όλα πάνε περίφημα και όσα δεν πάνε τώρα, θα πάνε αργότερα;
Ακόμη και αν αυτοί δεν ξέρουν τι λένε, μήπως οι άλλοι ξέρουν τι ακούν;

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ