Γιώργος Π. Τερζής ΓΙΩΡΓΟΣ Π. ΤΕΡΖΗΣ

Ψήφος με ποδοσφαιρικό κασκόλ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η ώσμωση μεταξύ πολιτικής ηγεσίας και ποδοσφαίρου δεν είναι φαινόμενο σημερινό, ούτε καν ελληνικό. Μπορεί να μην έλαβε ποτέ τις διαστάσεις που είχε στην Κύπρο, όπου οι ομάδες είχαν συγκεκριμένο πολιτικό προσανατολισμό, ή τις ιστορικές, πολιτικές και εθνοτικές αναφορές των ποδοσφαιρικών μεγαθηρίων της Ισπανίας, αλλά και στην Ελλάδα οι εκατοντάδες χιλιάδες οπαδών του ποδοσφαίρου, «ο λαός» κάθε ομάδας, δεν θα μπορούσαν να αφήσουν αδιάφορη την εξουσία. Ετσι οι άρρενες, κυρίως, πολιτικοί δεν έκρυβαν τις οπαδικές τους προτιμήσεις, αν και σε προεκλογικές περιόδους ήταν ανοικτοί σε όλους. Σαν να λέμε «και λίγο ΠΑΟΚ και λίγο Αρης και λίγο Ηρακλής». Η «ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής ζωής» υπήρξε το πρώτο βήμα σε αυτή τη διασταυρούμενη πορεία πολιτικής και ποδοσφαιρικών Α.Ε. Εσχάτως, κυριαρχεί η αντίθετη έννοια αυτή «της πολιτικοποίησης του ποδοσφαίρου».

Με αφορμή την περίφημη, πλέον, τροπολογία για τη ΣΕΚΑΠ, η αξιωματική αντιπολίτευση και, κυρίως, η κυβέρνηση έλαβαν θέση πάνω στο «πέτσινο» γκολ με το οποίο ο ΠΑΟΚ έφερε το Κύπελλο Ελλάδας στη Θεσσαλονίκη, δίνοντας μία νότα οπαδισμού στην πολιτική αντιπαράθεση. Για όσους δεν θυμούνται, ο πρόεδρος της Ν.Δ., με μία μάλλον προσεκτική δήλωση, σημείωσε ότι ο ΠΑΟΚ είχε καλύτερη ομάδα από την ΑΕΚ και, συνεπώς, μάλλον δεν χρειαζόταν ένα πέτσινο γκολ για να κερδίσει. Ο κ. Τσίπρας όχι μόνον σήκωσε το γάντι αλλά ενέταξε τις όποιες ενστάσεις για το νικητήριο γκολ στη γενικότερη αρνητική στάση της αντιπολίτευσης και του... κατεστημένου έναντι της κυβέρνησής του.

Η τοποθέτηση του κ. Τσίπρα, και κυρίως η επιλογή του να ταυτίσει το «πέτσινο ή μη» γκολ μίας ΠΑΕ με την «πέτσινη» ή μη διαπραγμάτευση της κυβέρνησής του ή το «πέτσινο» ή μη με το κέντρο υγείας που εγκαινίασε, σηματοδοτεί μία ουσιώδη ποιοτική αλλαγή. Είτε συνιστά «λαϊκισμό» με στόχο να κολακευτεί το ακροατήριο της Θεσσαλονίκης στο οποίο απευθυνόταν ο πρωθυπουργός, είτε γλωσσικό ολίσθημα, είτε τέλος ανταπόδοση των εγκωμίων προς το πρόσωπό του, η επιλογή του κ. Τσίπρα αποτυπώνει την απροκάλυπτη βούλησή του να αποκτήσει πολιτικά και άλλα ερείσματα αλλά και να αναζητήσει νέους λόγους διάκρισης των πολιτών. Καθώς ακυρώνονται οι διακρίσεις περί «μνημονιακών - αντιμνημονιακών», «φιλολαϊκών - ανάλγητων», η βούληση του πρωθυπουργού να απευθύνεται στο θυμικό των πολιτών τον οδηγεί και σε... ποδοσφαιρικές επιλογές.

Στις σκληρές πολιτικές μάχες της δεκαετίας του ’80, οι Ανδρέας Παπανδρέου (κυρίως) και Κώστας Μητσοτάκης απευθύνονταν προς τα συγκεντρωμένα πλήθη με την εισαγωγή: «Λαέ της...». Οπου ανάλογα, με το σημείο της ομιλίας, προσέθεταν την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα. Ο Μιλτ. Εβερτ είχε προχωρήσει, απαντώντας στο σύνθημα «Εβερτ - Εβερτ» των συγκεντρωμένων με το «Καρδίτσα - Καρδίτσα». Ο κ. Τσίπρας δεν αποκλείεται να είναι ο πρώτος που, σε μία επόμενη δημόσια τοποθέτησή του, θα υιοθετήσει πλήρως τη λογική των οργανωμένων οπαδών με τα ποικιλόχρωμα κασκόλ, απευθυνόμενος –κατά σειρά– στον «λαό» του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ, του Ολυμπιακού, του ΠΑΟ και του Αστέρα Εξαρχείων.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ