GOOD LIFE

Ο Ντοστογιέφσκι και η ρουλέτα

ΑΘΩΣ ΔΗΜΟΥΛΑΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Οικιακή ψυχαγωγία

«Γιατί και πώς σας αγαπώ; Δεν έχω την παραμικρή ιδέα», είπε ο Αλεξέι Ιβάνοβιτς στην Παυλίνα Αλεξάνδροβνα. «Φανταστείτε ότι δεν ξέρω καν αν σας βρίσκω όμορφη». Αυτό το τελευταίο ήταν μάλλον ψέμα, καθώς η Παυλίνα, η νεαρή θετή κόρη του στρατηγού, είχε τη φήμη καλλονής. Σε κάθε περίπτωση, ως κλασικός ντοστογιεφσκικός ήρωας, ο Αλεξέι δρα, σκέφτεται και μιλάει με μια αυξημένη δραματικότητα και υπό την επήρεια των παθών του. Του απόλυτου έρωτα και της ζήλιας, αλλά και της μοιραίας έλξης που αναπτύσσει με τη ρουλέτα.

Τα παραπάνω αποτελούν τη βάση της ιστορίας του «Παίκτη» του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι και, πιο σωστά, της ελεύθερης απόδοσης του γνωστού μυθιστορήματος σε αυτό το πολύ όμορφο κόμικ που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Polaris – σενάριο Στεφάν Μικέλ, σχέδιο και χρώμα Λοΐκ Γκοντάρ. Στην κομίστικη εκδοχή του «Παίκτη» όλα είναι σκοτεινά, το τοπίο ακολουθεί την ηθική παρακμή, τα πρόσωπα είναι βασανισμένα και οι ψυχές φαντάζουν μόνες. Την ίδια στιγμή, όλα τα βλέμματα, ναρκωμένα, ακολουθούν την μπίλια της ρουλέτας.  Στον Ντοστογιέφσκι άρεσαν τα τυχερά παιχνίδια, έπαιζε χαρτιά και δοκίμαζε τις εμπνεύσεις του στη ρουλέτα και, ως εκ τούτου, η οικονομική του κατάσταση στις αρχέςτης δεκαετίας του 1860 ήταν δεινή. Ο εκδότης τού έθεσε μια ασφυκτική προθεσμία και ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας παρέδωσε τον «Παίκτη» μέσα σε λίγες εβδομάδες: ένα από τα πιο εμβληματικά μυθιστορήματα που γράφτηκαν ποτέ για τον τζόγο ήταν αποτέλεσμα των χρεών της ρουλέτας.

Το σκηνικό της φανταστικής πόλης Ρουλέτενμπουργκ, έδρα της πλοκής, είναι πιστό των γερμανικών λουτροπόλεων που επισκέφτηκε ο Ντοστογιέφσκι το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 1863, φλερτάροντας με τη χρεοκοπία. «Όλα ή τίποτα», όπως θα έλεγε και ο Αλεξέι Ιβάνοβιτς. ■

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ