ΚΟΣΜΟΣ

Σε επικίνδυνα μονοπάτια η προεδρία του Τραμπ

NICHOLAS KRISTOF / THE NEW YORK TIMES

Η τάση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να δημιουργεί χάος, σε συνδυασμό με την αδιαφορία του για τις συμβάσεις της προεδρίας, έχει προκαλέσει σύγχυση και τριβές μεταξύ των συμβούλων του.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Συμπτώματα προϊούσας αποσύνθεσης εμφανίζει η προεδρία Τραμπ. Αφού απομάκρυνε τον Τζέιμς Κόουμι από τη διεύθυνση του FBI, ο πρόεδρος Τραμπ υποχρεώθηκε να δεχθεί, το βράδυ της Τετάρτης, τον διορισμό του Ρόμπερτ Μίλερ ως ειδικού ανακριτή για τις ενδεχόμενες σχέσεις συνεργατών του με τη Μόσχα. Ο Μίλερ είναι πραγματικός εφιάλτης για τον Τραμπ: ο εισαγγελέας που διηύθυνε το FBI επί 12 χρόνια απολαμβάνει σεβασμό και από τα δύο κόμματα για τις ικανότητες και την ακεραιότητά του. Αν ο Τραμπ νόμιζε ότι απομακρύνοντας τον Κόουμι θα απαλλασσόταν από ένα αγκάθι, τώρα βρίσκεται πεσμένος σε μια συστάδα από ασπαλάθους.

Το πρώτο μάθημα που πήραμε είναι ότι η πίεση τελικά αποδίδει καρπούς. Ηταν η πίεση της κοινής γνώμης που ανάγκασε, σε πρώτο χρόνο, τους Ρεπουμπλικανούς να οπισθοχωρήσουν αναφορικά με την ανάκληση της μεταρρύθμισης Ομπάμα στην Υγεία (Obamacare). Η ίδια πίεση εγγυάται ώς ένα βαθμό μια αμερόληπτη διερεύνηση του προβλήματος που έχει προκύψει.

Ασφαλώς, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι θα ανακαλύψει ο Μίλερ. Ο πρόεδρος Τραμπ έχει αρνηθεί κατ’ επανάληψη οποιαδήποτε συνδιαλλαγή με το Κρεμλίνο. Κάποιοι εκ των Δημοκρατικών υποθέτουν ότι θα έρθει στο φως κάποιου είδους μυστική συμφωνία μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Βλαντιμίρ Πούτιν, αλλά πολλοί έξυπνοι άνθρωποι με τους οποίους μίλησα εκτιμούν ότι η εικόνα που θα προκύψει θα είναι πολύ λιγότερο σαφής. Υποθέτουν ότι θα υπάρξουν ενδείξεις συνδιαλλαγής για κάποιους βοηθούς του Τραμπ στην προεκλογική του εκστρατεία, ίσως και κάποιες οικονομικές διασυνδέσεις, αλλά όχι και ενδείξεις χειροπιαστής συναλλαγής, που να εμπλέκει τον ίδιο τον πρόεδρο.

Οι πλέον εκτεθειμένοι εκ των συνεργατών του Τραμπ φαίνεται να είναι ο πρώην σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας Μάικλ Φλιν και ο Πολ Μάναφορτ, που χρημάτισε επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας του προέδρου. Το NBC ανέφερε ότι και οι δύο έχουν κλητευθεί για να δώσουν εξηγήσεις.

Επιπλέον, ρεπορτάζ της Washington Post έκανε λόγο για κασέτες, όπου ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Βουλή, Κέβιν Μακάρθι, φέρεται να δηλώνει, τον περασμένο Ιούνιο, στον πρόεδρο του σώματος Πολ Ράιαν ότι κατά τη γνώμη του ο Τραμπ εισέπραττε χρήματα από τον Πούτιν. Τόσο ο Μακάρθι όσο και ο Ράιαν, αρχικά, διέψευσαν το ρεπορτάζ, αλλά όταν έγινε γνωστό ότι η εφημερίδα είχε στα χέρια της κασέτες, υποστήριξαν ότι επρόκειτο περί αστεϊσμού.

Πολλοί κίνδυνοι

Σε κάθε περίπτωση, οι επόμενοι μήνες κρύβουν πολλούς κινδύνους. Ενας από αυτούς είναι να παραλύσει και να αποδυναμωθεί η Αμερική από τις έρευνες του Μίλερ και τις υποψίες που θα πλανώνται στην ατμόσφαιρα – κάτι που εξηγεί εν μέρει τη μεγάλη πτώση στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, την Τετάρτη. Από αυτή την κατάσταση είναι πιθανόν να προσπαθήσουν να επωφεληθούν ξένες δυνάμεις. Θα ανησυχούσα για τις δραστηριότητες της Ρωσίας στην Ουκρανία και στις Βαλτικές χώρες, σε κάθε περίπτωση δε οφείλουμε να καταστήσουμε σαφές ότι θα συνεργαστούμε με τους συμμάχους μας για να απαντήσουμε σε οποιαδήποτε πρόκληση.

Ενας άλλος κίνδυνος μπορεί να προέλθει από έναν ασταθή, οχυρωμένο στον Λευκό Οίκο, παρανοϊκό πρόεδρο. Στα θέματα εσωτερικής πολιτικής, οι πρόεδροι περιορίζονται από το Κογκρέσο και τη Δικαιοσύνη, επομένως η δυνητική ζημιά είναι ελεγχόμενη. Αλλά στην εξωτερική πολιτική ο πρόεδρος έχει πολύ μεγάλο βαθμό ελευθερίας.

Το 1974, όταν κατέρρεε η προεδρία του, ο Ρίτσαρντ Νίξον έπινε πολύ και οι βοηθοί του ανησυχούσαν ότι γινόταν ασταθής. Αυτός ο φόβος οδήγησε τον υπουργό Αμυνας Τζέιμς Σλέσινγκερ να δώσει μυστικές οδηγίες στη στρατιωτική ηγεσία να μην εκτελέσει ενδεχόμενη διαταγή του Λευκού Οίκου για πυρηνικό πλήγμα, εκτός αν υπήρχε επιβεβαίωση από τον ίδιο ή από τον Χένρι Κίσινγκερ. Αντισυνταγματικό, αλλά σοφό. Επιπλέον, ο Σλέσινγκερ είχε εκπονήσει μυστικά σχέδια για ανάπτυξη στρατευμάτων στην Ουάσιγκτον στο ενδεχόμενο περιπλοκών με την αλλαγή στον Λευκό Οίκο.

Η κυβέρνηση έχει τη συνταγματική δυνατότητα να απομακρύνει τον πρόεδρο με απόφαση της πλειοψηφίας των μελών της βάσει της 25ης Τροπολογίας (αν ο πρόεδρος αρνηθεί, η απόφαση πρέπει να επικυρωθεί από τα δύο τρίτα κάθε σώματος του Κογκρέσου). Μια παρόμοια ψηφοφορία είναι απίθανο να συμβεί, ελπίζω όμως τα μέλη της κυβέρνησης να έχουν ανταλλάξει κινητά τηλέφωνα ώστε να επικοινωνήσουν γρήγορα, εάν η έκτακτη σύγκληση του υπουργικού συμβουλίου καταστεί αναγκαία για το έθνος μας.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ