ΕΛΛΑΔΑ

Ο σφυγμός της Ευρώπης χτυπάει στην Αθήνα

ΞΕΝΙΑ ΚΟΥΝΑΛΑΚΗ

Κάθε πολίτης μπορεί να μιλήσει τρία λεπτά. «Αυτή είναι και η ισχύς αυτών των συγκεντρώσεων. Οτι μιλούν πολίτες απευθείας στην καρδιά άλλων πολιτών», λέει η Αννα Στάιφ.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

«Ανυπομονώ για την Κυριακή. Η ευρωπαϊκή σημαία να κυματίζει στο Σύνταγμα με φόντο τη Βουλή. Μόνο που το σκέφτομαι, μου έρχονται δάκρυα», λέει η Αννα Στάιφ, μέλος της ομάδας που συνέστησε το Pulse of Europe. Στις 28 Μαΐου, στις 7 μ.μ., θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα η πρώτη συγκέντρωση στο πλαίσιο του φιλόδοξου φιλοευρωπαϊκού εγχειρήματος, που έχει στόχο την κινητοποίηση και την αφύπνιση πολιτών σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης. Την εκδήλωση θα στηρίξει ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης, ο οποίος πιθανώς θα απευθύνει σύντομο χαιρετισμό.

Η Ελληνίδα διοργανώτρια Θάλεια Ντόκα θεωρεί επιτυχία αν διασφαλιστεί η παρουσία 300-500 ατόμων σε αυτήν την πρώτη συνάντηση της Αθήνας με τον σφυγμό της Ευρώπης. Ενδιαφέρον έχει ήδη εκδηλώσει η Κέρκυρα και θα ακολουθήσουν και άλλες πόλεις, λέει η κ. Ντόκα στην «Κ». Γερμανοτραφής, μεγαλωμένη στη Βαυαρία, η Θάλεια ενημερώθηκε για τις κυριακάτικες συναντήσεις των φιλοευρωπαίων πολιτών, αρχικά στη Φρανκφούρτη και στη συνέχεια σε άλλες πόλεις. «Εστειλα mail, διατυπώνοντας το αίτημα για διοργάνωση μιας αντίστοιχης συγκέντρωσης στην Αθήνα, μου απάντησαν με πληροφορίες και μου ζήτησαν να συμπληρώσω τη σχετική φόρμα. Ανέλαβα τον σχεδιασμό της ελληνικής σελίδας και απευθύνθηκα στον δήμαρχο Αθηναίων», μου εξηγεί, διευκρινίζοντας ότι –εκτός από την ίδια– θα μιλήσει και ο Μενέλαος Σπυράκος.

Γκουγκλάρω τα ονόματά τους και η Θάλεια εμφανίζεται να είναι μέλος της διοικούσας επιτροπής της Δράσης και του ALDE, ο Μενέλαος αιρετό μέλος της πολιτικής επιτροπής της Ν.Δ. Ωστόσο, η Αννα Στάιφ υπήρξε κατηγορηματική στη συνομιλία μας νωρίτερα: «Δεν θέλουμε πολιτικούς ή μέλη κομμάτων, παρά μόνον αν προτάσσουν την ιδιότητα του πολίτη». Ρωτάω τη Θάλεια τι συμβαίνει και γελάει. «Πρώτον, εγώ ασχολούμαι περισσότερο με το ευρωπαϊκό κομμάτι των Φιλελευθέρων», λέει. «Δεύτερον, έχω εξηγήσει στα παιδιά στη Φρανκφούρτη ότι ανήκω στη Δράση, δεν έκρυψα κάτι, αλλά έχω επίσης δεσμευθεί ότι θα τηρήσω αυστηρά τους όρους και τις αρχές του Pulse of Europe, χωρίς να εμπλέξω κόμματα. Τρίτον, θεωρώ δύσκολο κάποιος που νοιάζεται για την Ευρώπη και είναι πρόθυμος να κατεβεί στους δρόμους να μην έχει προηγούμενη πολιτική δράση. Δηλαδή, κάποιος που ασχολείται μόνο με το ποδόσφαιρο πώς θα αποφασίσει ξαφνικά να διαδηλώσει υπέρ της Ευρώπης;» αναρωτιέται.  Η Αννα Στάιφ επιβεβαιώνει πως η Θάλεια Ντόκα ήρθε σε επαφή μαζί τους πριν από λίγες εβδομάδες. «Περιμέναμε πολύ καιρό πότε θα υπάρξει προθυμία για τη διοργάνωση αντίστοιχης συγκέντρωσης στην Ελλάδα. Γιατί αυτό κάνουμε. Θέλουμε οι τοπικοί πληθυσμοί να έρχονται σε επαφή μαζί μας. Ελέγχουμε ποιοι είναι αυτοί οι υποψήφιοι διοργανωτές και τους ρωτάμε τη γνώμη τους για την Ευρώπη», λέει στην «Κ».

Είχα δει στην Κολωνία μία από τις πρώτες διαδηλώσεις τους. Ηταν μια ηλιόλουστη Κυριακή στη σκιά του καθεδρικού ναού της πόλης, ο κόσμος κρατούσε σημαίες της Ε.Ε. και η μουσική δημιουργούσε αίσθηση φιλοευρωπαϊκού πάρτι. Μου έκανε τρομερή εντύπωση γιατί όλα αυτά συνέβαιναν λίγες μόλις εβδομάδες πριν από τις γαλλικές εκλογές και η –όχι τόσο αδιανόητη– προοπτική μιας νίκης της Λεπέν έκανε τη διαδήλωση να μοιάζει σαν παραφωνία. Πώς γεννήθηκε αλήθεια η ιδέα; «Τον περασμένο Νοέμβριο ήμασταν ένας στενός κύκλος οκτώ ανθρώπων, φίλων μεταξύ τους, στη Φρανκφούρτη κι αρχίσαμε να αλληλογραφούμε μετά το Brexit και την εκλογή Τραμπ και να λέμε “Κάτι πρέπει να κάνουμε, δεν πάει άλλο, έχουμε εκλογές στη Γαλλία, στην Ολλανδία, στη Γερμανία, στην Αυστρία, τόσες πολλές κρίσιμες αναμετρήσεις”. Και αισθανθήκαμε ότι πρέπει να δράσουμε, να κατεβούμε στους δρόμους. Κι αυτό κάναμε, Νοέμβριο μήνα, αρχικά πολύ λίγοι, 200 άνθρωποι, μέσα στη βροχή, με μικρόφωνα και κουτάκια για τη συγκέντρωση χρημάτων. Η αλήθεια είναι ότι ο καιρός στη Φρανκφούρτη δεν ενδείκνυται. Μετά, για κάποιους μήνες, υπήρξε αδράνεια, αλλά τον Φεβρουάριο πήρε μπρος το κίνημα, αρχικά κάθε Κυριακή, μόνο στη Φρανκφούρτη. Στη συνέχεια αφυπνίστηκαν και άλλες πόλεις στη Γερμανία, ακολούθησαν το Παρίσι, το Αμστερνταμ και μέσα σε λίγες εβδομάδες από τα 200 άτομα φτάσαμε τις 5.000 στη Φρανκφούρτη, 7.000 στο Βερολίνο και 65.000 σε όλη την Ευρώπη. Σχεδόν 130 πόλεις σε 19 χώρες, όχι μόνο στην Ε.Ε. αλλά και στην Αλβανία και την Ουκρανία», αφηγείται η Αννα Στάιφ. Δυστυχώς κανένα ενδιαφέρον δεν έχει εκδηλωθεί μέχρι τώρα από την Τουρκία, αν και η Αννα παραδέχεται πως θα ήταν ένα ευαίσθητο ζήτημα και δεν ξέρει ποια θα ήταν η απάντηση.

Το σύνθημα

Ποιο θα ήταν το σύνθημα του κινήματος σε μια πρόταση «Για μια κοινή Ευρώπη». Τη ρωτάω τι θα σημάνει για τον Νότο «η κοινή Ευρώπη». «Καλή ερώτηση», λέει η Αννα, «αυτό ακριβώς πρέπει να μεταφράσουν και να υλοποιήσουν οι πολιτικοί. Για μένα κοινή Ευρώπη σημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι είμαστε ενωμένοι, ενώ αναγνωρίζουμε και υιοθετούμε την ποικιλία διαφορετικών παραδόσεων και πολιτισμών. Αν καταφέρουμε να πείσουμε τους πολίτες να αρχίσουν να σκέφτονται έτσι και να ψηφίζουν με αυτό το σκεπτικό, τότε θα ακολουθήσουν και οι πολιτικοί και θα συναποφασίσουν πώς πρέπει να προχωρήσει η Ευρώπη. Γιατί όσα έχουν διατυπωθεί μέχρι τώρα, δεν λειτουργούν, η Ευρώπη των δύο ταχυτήτων κι όλα αυτά. Πολλοί πολιτικοί αποδεικνύονται ανασφαλείς κι αμήχανοι», συνεχίζει.  Θέλω τη γνώμη της αν ισχύει και στη Γερμανία ότι η πλειονότητα των πολιτών αυτοπροσδιορίζεται πρώτα με βάση τη εθνική ταυτότητα και στη συνέχεια, μάλλον με δυσκολία και καθυστέρηση, επικαλείται την ευρωπαϊκή. «Ούτε στους Γερμανούς υπάρχει ευρωπαϊκή συνείδηση χωρίς σπρώξιμο. Ρωτάς “τι είσαι;”, “Γερμανός”. “Και τι άλλο; Ελα, σκέψου”. Δεν τους βγαίνει αυθόρμητα η ιδιότητα του Ευρωπαίου», παραδέχεται.

Δωρεές

«Ολα τα χρήματα προέρχονται από δωρεές και το 96% είναι πραγματικά πολύ μικρές δωρεές, έως 25 ευρώ, οι οποίες συγκεντρώνονται είτε στον δρόμο είτε στην ιστοσελίδα μας. Η Κομισιόν προσπάθησε να μας δώσει χρήματα, αρνηθήκαμε, κόμματα επίσης, αλλά επίσης δεν τα δεχθήκαμε», επισημαίνει. «Ομιλητές είναι οι εκάστοτε διοργανωτές σε κάθε πόλη. Δεν είμαστε κάποιο συγκεντρωτικό κίνημα που διοικείται από τη Φρανκφούρτη. Κάθε πολίτης μπορεί να μιλήσει τρία λεπτά. Αν αρχίσει η άσχετη πολιτικολογία, κλείνουμε το μικρόφωνο. Σε κάποιες πόλεις εμφανίστηκαν μουσικοί ή ηθοποιοί με αυτοσχέδια σκετσάκια. Μια 18χρονη είπε ότι είναι η πρώτη της φορά που θα ψηφίσει και κάλεσε όλους τους συνομηλίκους της να πράξουν το ίδιο. Ενας 87χρονος αφηγήθηκε ότι γνώρισε τον πόλεμο και επέστησε την προσοχή “για να προφυλάξουμε την Ευρώπη που οικοδομήσαμε”. Στη Φρανκφούρτη ένας πρώην Ανατολικογερμανός ανέφερε ότι διέφυγε στη Δυτική Γερμανία σε ηλικία 10 χρονών με τη μητέρα του. “Αυτό δεν πρέπει να ξανασυμβεί”, κατέληξε. Αυτή είναι και η ισχύς αυτών των συγκεντρώσεων. Οτι μιλούν πολίτες απευθείας στην καρδιά άλλων πολιτών», καταλήγει η Αννα.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ