ΜΟΥΣΙΚΗ

Κύκλοι ζωής: η Εθνική Λυρική Σκηνή αποχαιρέτησε το θέατρο «Ολύμπια»

ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Το φουαγιέ στο «Ολύμπια» γέμισε για τελευταία φορά στις 19/5/17.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΑΘΗΝΑΪΚΑ PLUS

Στην ιστορία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής αλλά και στην ιστορία της Αθήνας, η 19η Μαΐου 2017 καταγράφεται ως μία ημέρα συγκίνησης. Ο αποχαιρετισμός στο «Ολύμπια» της οδού Ακαδημίας, έπειτα από μια πορεία 73 ετών, ήταν για τον κόσμο της Λυρικής ένα μεταίχμιο μνήμης και ωριμότητας καθώς η ιστορική αίθουσα περνάει στον χώρο των αναμνήσεων, με το μέλλον να περιμένει στο Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

Ομως, για πολλούς πρωταγωνιστές, τεχνικό προσωπικό, εργαζομένους, ανθρώπους που έχουν ζυμωθεί με το θέατρο «Ολύμπια», ο αποχαιρετισμός είχε το συγκινησιακό φορτίο μιας τελετουργίας. Υπήρχε πυκνή ατμόσφαιρα αισθημάτων που σπάνια διαχέονται με τέτοιον τρόπο παρά μόνο αν υπάρχει ειδικός λόγος. Και ειδικός λόγος υπήρχε. Με τη «Ρέα», την όπερα του Σαμάρα, να έχει την αποστολή να κλείσει αυτόν τον κύκλο, η Λυρική πέτυχε έναν λεπτό συμβολισμό. Με τη «Ρέα» είχε αρχίσει ο κύκλος των παραστάσεων στο παλιό «Ολύμπια» το 1944, με τη «Ρέα» έκλεισε ο κύκλος στο νεότερο «Ολύμπια» το 2017, υπενθυμίζοντας και τον εθνικό ρόλο της Λυρικής: ανάδειξη λησμονημένων κοιτίδων της μουσικής ιστορίας (η «Ρέα» είχε κάνει πρεμιέρα το 1908 στη Φλωρεντία). Για την ιστορία, σημειώνουμε πως για την παράσταση της 19ης Μαΐου 2017, η μουσική διεύθυνση ήταν του Βύρωνα Φιδετζή, η σκηνοθεσία του Νίκου Διαμαντή, τα κοστούμια του Γιώργου Πάτσα, η διεύθυνση της χορωδίας του Αγαθάγγελου Γεωργακάτου και τραγουδιστές ήταν οι Δημήτρης Κασιούμης, Τζούλια Σουγλάκου, Μαρία Μητσοπούλου, Γιάννης Χριστόπουλος, Κύρος Πατσαλίδης και Νίκος Στεφάνου.

Οσοι βρέθηκαν στο «Ολύμπια» την περασμένη Παρασκευή είχαν την αίσθηση της ιστορικότητας της βραδιάς. Εξαιρετικά τα λόγια της μεσοφώνου Κικής Μορφονιού: «Το “Ολύμπια” θα παραμείνει για πάντα ταυτισμένο με το λυρικό τραγούδι. Είναι το κτίριο που μας έμαθε τι σημαίνει όπερα, που δοκίμασε λόγω περιορισμένων τεχνικών δυνατοτήτων τις αντοχές μαέστρων, τραγουδιστών, μουσικών, χορωδών, χορευτών, λοιπών συντελεστών... θα πρέπει να θυμόμαστε και τους τόσους επώνυμους, αλλά και τους ξεχασμένους καλλιτέχνες, τεχνίτες, διοικητικούς που για τόσες δεκαετίες έδωσαν ό,τι καλύτερο είχαν πάνω στη Σκηνή και στα παρασκήνια του μικρού, αλλά θαυματουργού αυτού Θεάτρου».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ