Μπάμπης Παπαδημητρίου ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Μεσοπρόθεσμο χωρίς αισιοδοξία

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ

Χωρίς αναπτυξιακή φιλοδοξία είναι η οικονομική πολιτική που χαράσσει η κυβέρνηση για τα επόμενα χρόνια, όπως αναδεικνύεται με το εγκεκριμένο πλέον Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής.

Ηδη, άλλωστε, μετά την κάθοδο του ΑΕΠ το 2015 και τη στασιμότητα του 2016, στο τρίτο έτος διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ οι προσδοκίες παραμένουν χαμηλά. Μετά τον αρχικό υπολογισμό ανόδου κατά 2,7%, το Μεσοπρόθεσμο περιορίζει τη φετινή προοπτική σε μια αύξηση του ΑΕΠ κατά μόλις 1,7% ενώ άλλοι οργανισμοί είναι πιο απαισιόδοξοι.

Αλλά και την επόμενη τετραετία (2018-2021) δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια δυναμική, αφού ο μέσος όρος ανόδου του ΑΕΠ είναι 2,4%. Ο στόχος αυτός είναι ανεπαρκής. Προφανώς δεν ανταποκρίνεται στην ανάγκη επαναφοράς των εισοδημάτων σε επίπεδα που απαιτεί ο τρόπος ζωής στη χώρα μας. Δεν επαρκεί για τη μείωση της ανεργίας, που δεν θα πέσει κάτω από το υπερβολικό κατώφλι του 20% παρά μόνον το 2020 (18,9%) με την απασχόληση να αυξάνεται κατά μέγιστο ποσοστό +1,8% το 2019 και κατά μέσον όρο 1,5%, μόνον, στην τετραετία 2018-2021. Τέλος, η ιδιωτική κατανάλωση που ήταν στην προ κρίσης περίοδο ο βασικός μοχλός βελτίωσης της οικονομικής κατάστασης των πολιτών, θα εμφανίσει μικρή μόνον βελτίωση (αύξηση 1,3% κατά μέσον όρο), ενώ η δημόσια κατανάλωση θα συγκρατηθεί σε ένα γλίσχρο 0,4%. Αυτό σημαίνει ότι ο δημόσιος τομέας δεν θα συμβάλει καθόλου στην επιτάχυνση της οικονομίας και στην καλύτερη περίπτωση θα είναι ουδέτερος και δεν θα επιβαρύνει με πρόσθετη λιτότητα πέραν της ήδη πολύ βαριάς που έχει σχεδιαστεί.

Η ανεπαρκής ανάπτυξη οφείλεται στις λειψές επενδύσεις, που είναι το άλλο κύριο συστατικό του ΑΕΠ. Το Μεσοπρόθεσμο βλέπει μια αισθητή αύξηση στον σχηματισμό παγίου κεφαλαίου στην αρχική διετία εξόδου από τη μιζέρια της ύφεσης (’18 και ‘19) κατά 11,5%, ενώ την αμέσως επόμενη διετία ο ρυθμός μειώνεται. Η αρχική «καλή» διετία παραμένει όμως αισθητά χαμηλότερη από εκείνη (+13,5%) που είχε σχεδιαστεί με το προηγούμενο Μεσοπρόθεσμο των Σαμαρά-Βενιζέλου. Τελικά, η πολυπόθητη βελτίωση θα έρθει μετά μια (ακόμη) χαμένη διετία. Χρειαζόμαστε κάτι πιο φιλόδοξο, κυρίως στην πλευρά των επενδύσεων, που θα στηριχθεί σε σοβαρή μείωση του φορολογικού άγους και στην εμπέδωση κλίματος αμέριστης εμπιστοσύνης στην επιχειρηματικότητα. Σε αυτή την προοπτική, η όποια λύση για το χρέος διαδραματίζει μόνον επικουρικό ρόλο.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ