Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Το τρις μακριά από... τον αλέκτορα

Κύριε διευθυντά
Και οι τέσσερις Ευαγγελισταί, περιγράφοντες τη δραματική νύχτα της συλλήψεως και της προσαγωγής εις δίκην του Ιησού, αναφέρονται στις αρνήσεις του Πέτρου, ο οποίος εκαυχήθη ενώπιον του Κυρίου ότι «ει πάντες σκανδαλισθήσονται εν σοι, εγώ δε ουδέποτε σκανδαλισθήσομαι» και έλαβε την απάντηση: «Αμήν λέγω σοι ότι εν ταύτη τη νυκτί πριν αλέκτορα φωνήσαι τρις απαρνήση με» (Κατά Ματθαίον κστ΄ 34). Το ερώτημα είναι «πριν αλέκτορα φωνήσαι τρις» ή «τρις απαρνήση με»; Συνεργάτης σας, σε κείμενο της 20ής Μαΐου νομίζει ότι σωστό είναι το πρώτο, ενώ είναι το δεύτερο και περί αυτού μαρτυρούν όλοι οι Ευαγγελισταί, σαφέστατα δε ο Μάρκος (ιδ΄ 29-30): «Και λέγει αυτώ ο Ιησούς: αμήν λέγω σοι ότι συ σήμερον εν τη νυκτί ταύτη πριν ή δις αλέκτορα φωνήσαι τρις απαρνήση με». Λοιπόν, τρεις φορές απαρνήθηκε ο Πέτρος και μετά «εφώνησεν» ο αλέκτωρ – κατά την πρόβλεψη του Ιησού, που ήταν περίλυπος έως θανάτου για τις ανθρώπινες αδυναμίες, των οποίων κάποια στιγμή και ο ίδιος μετέσχε. Οι δε αλέκτορες, ως γνωστόν, «φωνούσιν» ακόμη! Μόνο που εμείς δεν τους ακούμε...

Γερασιμος Μιχ. Δωσσας, Θεσσαλονίκη

«Ο Αρ. Αλαφούζος έβλεπε πολύ μπροστά»

Κύριε διευθυντά
Στον Αριστείδη Αλαφούζο γνωρίσαμε μια λαμπρή προσωπικότητα, πολιτικό μηχανικό, επιτυχέστατο εργολήπτη, ακολούθως καινοτόμο και προοδευτικό πλοιοκτήτη και κατόπιν σε ιθύνοντα ρόλο στον Τύπο. Περί τα μέσα του 1960-70, τα 20 ετών τότε Liberty της ελληνικής ναυτιλίας έφθαναν στο τέλος τους. Σε ναυπηγεία Αγγλίας και Ιαπωνίας προβλήθηκαν τότε εις αντικατάστασιν τα SD14 και Freedom, με τιμές περί το ένα εκατομμύριο στερλίνες, αλλά με κρατικά δάνεια ως το ECGD Αγγλίας (Export Credit Guarantee) και ανάλογα Ιαπωνίας. Οι Ελληνες τότε παραδοσιακά αγόραζαν δεύτερο χέρι και πλήρωναν μετρητά. Με θιασώτες τον Μαυρολέων και τον Καρρά υιοθετήθηκε τότε το νέο σχήμα από μερικούς τολμηρούς παλιούς αλλά ιδίως νέους πλοιοκτήτες, μεταξύ των οποίων και πρώτων ο Αριστείδης Αλαφούζος. Ξεκίνησε στη ναυτιλία με περίπου 10 παραγγελίες νεότευκτων SD14 και Freedom. Τα επόμενα 10 χρόνια ναυπηγήθηκαν περί τα 210 SD14 και 160 Freedom, τα περισσότερα για Ελληνες. Οι τιμές, γύρω στο 1975, ήταν περί τα 3 εκατομμύρια στερλίνες. Υπήρξαν η αρχή της μεγάλης και ταχείας εξελίξεως της ελληνικής ναυτιλίας σε πρώτη παγκοσμίως. Με την τεχνική του ιδιότητα και πολλαπλές εμπειρίες, ο Αριστείδης Αλαφούζος συνταυτίστηκε με τη ραγδαία πρόοδο της ναυπηγικής, που είδε ιδίως όλο και μεγαλύτερα και αποδοτικότερα πλοία σε bulkers, tankers, Panamax, Suezmax, VLCC, containers, gas carriers κ.λπ., που υιοθέτησε εγκαίρως η ελληνική ναυτιλία. Η συμβολή του εις τα της ναυτιλίας αφήνει εποχή.

Δημητριος Γ. Καπαϊτζης, Ναυπηγός μηχανολόγος

Οι νέοι οδικοί άξονες και η εμπειρία μου

Κύριε διευθυντά
Στις 22/5/2017, ταξίδευσα οδικώς με λεωφορείο από Αθήνα προς Ιωάννινα. Μετά τα πομπώδη εγκαίνια και τις εξαγγελίες του αρμόδιου υπουργού, περίμενα ότι το ταξίδι θα ολοκληρωνόταν το πολύ σε πέντε έως πεντέμισι ώρες. Δυστυχώς οι ελπίδες διαψεύστηκαν παταγωδώς.

Στη διαδρομή Κόρινθος - Ρίο, τίποτα δεν άλλαξε από πλευράς καθυστερήσεων και ταλαιπωρίας. Παρά τους φαρδείς δρόμους και τις σήραγγες, σε πολλά σημεία της διαδρομής η μία κατεύθυνση είχε κλείσει, χωρίς κάποιον εμφανή λόγο, και η κυκλοφορία γινόταν από τη μία μόνο μεριά του δρόμου. Ετσι κάθε κατεύθυνση είχε μόνο μία λωρίδα κυκλοφορίας, χωρίς καμία δυνατότητας προσπέλασης, η ουρά των αυτοκινήτων και η καθυστέρηση ήταν τεράστια και η διαδρομή Αθήνα - Ρίο ξεπέρασε και πάλι κατά πολύ τις δυόμισι ώρες. Δηλαδή τα εγκαίνια και οι σήραγγες αποδείχτηκαν «μία τρύπα στο νερό», ή καλύτερα «μία τρύπα στο βουνό». Το χειρότερο μάλιστα είναι ότι ο διαχωρισμός των δύο κατευθύνσεων γινόταν με πρόχειρους πλαστικούς κώνους, πολλοί από τους οποίους είχαν παρασυρθεί από τα αυτοκίνητα μέσα στον χώρο κυκλοφορίας των αυτοκινήτων με προφανή κίνδυνο σοβαρών ατυχημάτων.

Στη διαδρομή Αντίρριο - Ιωάννινα, παρά τα αξιόλογα πράγματι νέα τμήματα που δόθηκαν στην κυκλοφορία, είχαν κλείσει την παράκαμψη του Αγρινίου αναγκάζοντας τα οχήματα να διέρχονται μέσα από το Αγρίνιο, και μάλιστα σε ώρα κυκλοφοριακής αιχμής (δυόμισι το μεσημέρι Δευτέρας). Περιττό να αναφέρω ότι η καθυστέρηση, η ταλαιπωρία και η αγανάκτηση των επιβατών επανήλθαν σε προϊστορικά επίπεδα. Δεν γνωρίζω εάν τα ανωτέρω οφείλονται σε δυσλειτουργία των εργολάβων - διαχειριστών των δρόμων, στην περιφρόνησή τους προς τους οδηγούς και επιβάτες, στην αδηφάγο επιθυμία τους να αποσπάσουν και άλλα χρήματα από το κράτος, στο ότι οι δρόμοι εγκαινιάστηκαν χωρίς να είναι έτοιμοι, ή στην έλλειψη οποιασδήποτε εποπτείας από το αρμόδιο υπουργείο (και πιθανώς τη συμπαιγνία και διαπλοκή με αυτό). Είμαι όμως βέβαιος ότι σοβαρή δικαιολογία για τα ανωτέρω δεν ήταν δυνατό να υπήρχε, και η ταλαιπωρία μπορούσε και έπρεπε να αποφευχθεί, ώστε να αξιοποιηθούν επιτέλους τα τεράστια ποσά που ξοδεύει ο ελληνικός λαός για τους δρόμους αυτούς (σημειώνω εδώ ότι κάποτε θα πρέπει να γίνει και μια δικαστική έρευνα για τον πολύπαθο δρόμο Κορίνθου - Πάτρας που έχει κοστίσει τεράστια ποσά στον ελληνικό λαό, τον ταλαιπωρεί επί δεκαετίες και έχει στοιχίσει τη ζωή σε πολλές εκατοντάδες συνανθρώπων μας).  Εν τέλει, την ώρα που ο κύριος Τσακαλώτος «διαπραγματεύεται σκληρά» με τους δανειστές για να επαναφέρει την οικονομική κατάσταση της χώρας στα επίπεδα του 2014, ο κύριος Σπίρτζης κατάφερε να επαναφέρει την οδική της κατάσταση στα προ κρίσης επίπεδα του 2009. Θερμά συγχαρητήρια.

Ι. Κουλουρης, Δρ μηχ/γος - ηλ/γος ΕΜΠ

Ηταν μια ωραία χώρα που έπεσε στη φάκα

Κύριε διευθυντά
Πριν από ένα χρόνο, στις 3-6-2016, η «Κ» εδημοσίευσε επιστολή μου υπό τον τίτλο «Το τυρί και η φάκα». Σε αυτήν έγραφα: «Ενα από τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης είναι και η πατρίδα μας. Δεν ήταν δυνατόν να απουσιάζει η Ελλάς από μια ένωση κρατών η οποία φέρει το ελληνικό όνομα: Ευρώπη. Αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς, οι Ελληνες, θα θέτουμε τους όρους υπό τους οποίους θα συμμετέχουμε στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ούτε μπορούμε να αθετούμε την πραγματοποίηση όσων με την υπογραφή μας δεσμευόμαστε έναντι των δανειστών εταίρων μας. Μετά τη χρεοκοπία μας το 2010, οι δανειστές (εταίροι) μας συνειδητοποιούσαν συνεχώς ότι οι αντιδρώντες στην τήρηση των συμφωνηθέντων μαζί τους είναι κυρίως οι “δηλούντες αριστερόστροφοι τη σκέψει” συμπατριώτες μας. Για να μας βοηθήσουν, με βαρύτατο δικό μας κόστος βέβαια, αποφάσισαν να μας διευκολύνουν στη λύση του πολιτικού μας προβλήματος. Τεχνηέντως και με μαεστρία, βοήθησαν τον Αλέξη Τσίπρα και την παρέα του να ανέλθουν στην πολιτική εξουσία της χώρας μας ως “η πρώτη και δεύτερη φορά Αριστερά”, για να ψηφίσουν όσα δύσκολα και δυσάρεστα καταδίκαζαν φωνασκώντας και διαδηλώνοντας ως αντιπολίτευση. Ο Αλέξης είδε το τυρί και όρμησε! Δεν είδε τη φάκα, την οποία θα γνωρίσει σύντομα. Θα είναι το τίμημα για τη ζημιά που έχει ήδη προκαλέσει στον τόπο».  Δυστυχώς για τον τόπο το κακό συνεχίζεται. Μετά την προ ημερών υπερψήφιση του τετάρτου μνημονίου στη Βουλή από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ και ύστερα από τη μη λήψη αποφάσεως από το Eurogroup της 22-5-2017 για το ελληνικό χρέος και τη μη άμεση εκταμίευση της αναμενόμενης δόσης, στη φάκα δεν είναι μόνος του ο Αλέξης. Εσυρε μαζί του και ολόκληρη τη χώρα. Πότε θα ξανανοίξει η φάκα παραμένει άγνωστο. Πληρώνουμε τις συνέπειες της δημοκρατικής μας επιλογής να εμπιστευθούμε τη διακυβέρνησή μας σε «αριστερούς» που υπόσχονται προεκλογικώς τα πάντα. Μετεκλογικώς, μας δωρίζουν τη φάκα.

Γεωργιος Τολης, Καρδιοχειρουργός

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ