Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Η... προχωρημένη πρόταση Τρούμπουλ

Κύριε διευθυντά
Ξεφυλλίζοντας, στη φιλόξενη Παπαχαραλάμπειο Βιβλιοθήκη της Ναυπάκτου, την αθηναϊκή εφημερίδα «Αιών» του 19ου αιώνα, βρήκα την παρακάτω πρόταση νόμου, που υπέβαλε στη Γερουσία των ΗΠΑ ο κ. Τρούμπουλ εξ Ιλινόις, για τον περιορισμό θεσιθηρών στον δημόσιο τομέα, η οποία, ως φαίνεται, έχει διαχρονική επικαιρότητα. Η πρόταση ήταν σαφής και αιτιολογημένη και για την Ελλάδα τουλάχιστον, ακόμα ή μάλλον ιδίως και σήμερα απολύτως αναγκαία. Την παραθέτω: «Αιών», 12-01-1870: «Εκ του “Γαλλοαμερικάνικου Αγγελιοφόρου” της Νέας Υόρκης, ερανιζόμεθα τα επόμενα... “Ο κ. Trumbull εξ Ιλλινοά υπέβαλεν εις την Γερουσίαν νομοσχέδιον, περί απαλλαγής των μελών του Κογκρέσου εκ των ενοχλήσεων των θεσιθηρών. Κατά το νομοσχέδιον τούτο, παν μέλος του Κογκρέσου, απαιτούμενον από του Προέδρου ή τινος των Υπουργών, θέσιν υπέρ προσώπου οιουδήποτε, καθίσταται ένοχον πλημμελήματος, καταδικαζόμενον εις πρόστιμον χιλίων δολλαρίων (6.000 δραχ.) τουλάχιστον.

Επιτρέπεται δ΄απλώς εις τον Γερουσιαστήν ή εις τον βουλευτήν να συστήση εγγράφως πρόσωπόν τι, περί ου ο Πρόεδρος ή τις των υπουργών ήθελε ζητήση πληροφορίας (...)» Και συνεχίζει η εφημερίδα της Νέας Υόρκης:

«Σπουδαίος ο κ. Trumbull σκοπεί να θεραπεύση καταχρήσεις διά του νομοσχεδίου του. Αι καταχρήσεις αύται υφίστανται κατά το μάλλον ή ήττον πανταχού των Συνταγματικών κρατών, τόσω δ΄εισίν ερριζωμέναι, ώστε οιονεί αδύνατος φαίνεται η απαλλαγή απ΄ αυτών (...)».

Λέτε ν΄αξιώσουν την ψήφιση παρόμοιου νόμου οι δανειστές της χώρας;

Αντώνης Ν. Βενετης, Μοναστηράκι Δωρίδος

Οι «κίνδυνοι» από την απλή αναλογική

Κύριε διευθυντά
Το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής είναι πράγματι το δικαιότερο και το τιμιότερο εξ όλων των εκλογικών συστημάτων. Καταγράφει σωστά την πραγματική, λαϊκή, δύναμη του κάθε πολιτικού κόμματος και του αποδίδει δίκαια τις βουλευτικές έδρες που του αναλογούν. Εχει όμως ένα βασικό μειονέκτημα. Δεν μπορεί να δώσει σταθερές και βιώσιμες κυβερνήσεις, με αποτέλεσμα τη δημιουργία ρευστού πολιτικού τοπίου, πολιτικής αστάθειας και αβεβαιότητας, στοιχεία διαλυτικής απορρύθμισης του δημοσίου βίου της χώρας. Τούτο συμβαίνει στη χώρα μας, που δεν υπάρχει πολιτική κουλτούρα συμμαχικών κυβερνήσεων. Κυβερνήσεις πολιτικής συμμαχίας γόνιμες και δημιουργικές μπορούν να δημιουργηθούν μόνο εάν τα πολιτικά κόμματα έχουν συμπλέουσες πολιτικές ιδεολογίες, το ίδιο ή παραπλήσιο οικονομικό μοντέλο αναπτύξεως για τη χώρα. Κυβερνήσεις ακροδεξιάς κι αριστεράς του τίποτε, κυβερνήσεις που αρχηγός κόμματος λέει στον αρχιεπίσκοπο Αθηνών, «Πείτε μου να ρίξω τον Τσίπρα και θα το κάνω αύριο», δεν είναι συμμαχικές κυβερνήσεις, αλλά ευκαιριακές συμπράξεις δίχως αρχές, δίχως κοινούς στόχους, με αλληλοαναιρούμενες ιδεολογίες με σκοπό τη νομή της εξουσίας και την απόλαυση δημοσίων αξιωμάτων και των αγαθών που συνεπάγονται.

Η κυβέρνηση που θα προκύψει από τις νέες εκλογές πρέπει να είναι κυβέρνηση κοινοβουλευτικά «άνετη», ώστε να μπορέσει να κυβερνήσει ισχυρή, για να οδηγήσει τη χώρα από την καταστροφή, στην ανάπτυξη και στην πρόοδο.

Με απλή αναλογική δεν θα μπορέσει να σχηματιστεί μια τέτοια κυβέρνηση. Η χώρα θα μπει σε οξεία πολιτική κρίση, οι ξένες επενδύσεις θα εξαφανιστούν εντελώς και η χώρα θα οδηγηθεί σε διάλυση.

Τη χειρότερη υπηρεσία προς την Ελλάδα από αυτή που προσέφερε η σημερινή κυβέρνηση είναι με το σύστημα της απλής αναλογικής που φαίνεται να προτείνει για να εμποδίσει τον σχηματισμό μιας ισχυρής κυβέρνησης της Ν.Δ., από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. έρχεται, ως λύτρωση, έρχεται ως εθνική σωτηρία. Οποιος θέλει να εμποδίσει την κυβέρνηση αυτή υπονομεύει τη δημοκρατική ομαλότητα στη χώρα μας, δεν βοηθάει την πρόοδο, την προκοπή και την κοινωνική γαλήνη, που φέρνει ο νόμος και η τάξη. Ποτέ εκλογή στη χώρα δω, που τόσο εθνικά κρίσιμη είναι όσο αυτή που έρχεται. Η προστασία της δημοκρατίας, η επιβολή του νόμου και της τάξης είναι πρώτη προτεραιότητα.

Γ. Σταραντζης, Δικηγόρος στον Αρειο Πάγο και στο ΣτΕ, πρ. επιστημονικός συνεργάτης «Αρχείου Νομολογίας»

Τα... ποτάκια και οι Πανελλαδικές

Κύριε διευθυντά
Πριν  από  λίγες μέρες ο υπ. Παιδείας, αναφέροντας στη Βουλή των Ελλήνων τους λόγους που υπαγορεύουν την κατάργηση των εισαγωγικών εξετάσεων στα ΑΕΙ, μεταξύ άλλων, από συμπόνια, ως «καλός Σαμαρείτης», επικαλέστηκε τις στεναχώριες και τους κόπους των παιδιών  λέγοντας πως με την ελεύθερη είσοδο σε αυτά, «θα έχουν τον χρόνο να μπορούν να πάρουν ένα ποτό».., προφανώς, εννοώντας ένα ποτό σε μπαράκι ή, έστω, σε καφετέρια τον γνωστό στην νεοελληνική μας παράδοση καφέ ως «φραπέ».

Αναρωτιέμαι, κι απορώ και εξίσταμαι, για το τι μας έλεγε κάποτε, πριν από 2.500 χρόνια,  ο τραγικός Ευριπίδης με τα έργα του (Fr. 236,1) πως: «συν μυρίοισι τα καλὰ γίγνεται πόνοις», δηλαδή, πως «τα αγαθά κόποις κτώνται», αλλά και το τι ευαγγελίζεται η Εκκλησία εδώ και 2.000 χρόνια, με τη φράση: «… θεοῦ διάκονοι, εν υπομονή πολλή, εν θλίψεσιν, εν ανάγκαις, εν στενοχωρίαις,  (…) εν κόποις». Καλά, όλοι αυτοί, «αν δεν ήξεραν, δεν ρώταγαν» τον διδάσκαλον και υπουργόν Παιδείας, αλλά και άνδρα «προοδευτικόν»;

Ομως κάτι θυμίζουν αυτά… Ναι, μια  προεκλογική  εξαγγελία υπόσχεσης, όπως και άλλοτε, ότι θα καταργηθούν οι εισαγωγικές εξετάσεις στα πανεπιστήμια, που ποτέ δεν έγινε; Σύμπτωση, ή άλλη μια, τάχα.., αυταπάτη; Ή μήπως σύμπτωμα περιφρόνησης του λόγου του ποιητή (Καβάφης, Μάρτιαι Ειδοί): «Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή. / Και τις φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις /…».

Βασίλης Αν. Χαρισης, Μαρούσι

Θεατρικές σκηνές-«μανιτάρια»

Κύριε διευθυντά
«Τα ΔΗΠΕΘΕ μας έλειπαν», επιγράφει πρόσφατα  το επικριτικό άρθρο ο Τ. Θεοδωρόπουλος. Αναφέρεται στην αλόγιστη ενίσχυση των περιφερειακών θεατρικών σκηνών. Προ ημερών διάβασα επίσης κριτική στο παλαιό σχέδιο της Μελίνας για οικονομική ενίσχυση και ενθάρρυνση νέων ηθοποιών και θεατρικών συγκροτημάτων που προκάλεσαν όμως την αδικαιολόγητη τεράστια αυτή αύξηση. Βοήθησε η οικονομική ενίσχυση να αναδειχθούν ηθοποιοί και εξαιρετικές παραστάσεις; Ναι! Φαίνεται, ωστόσο, ότι στην πράξη δεν έγινε η καλύτερη χρήση αυτής της προοδευτικής ιδέας. Πρέπει να σημειώσω ότι μου αρέσει το καλό θέατρο ως ευχάριστη διασκέδαση αλλά και χρήσιμη διδασκαλία ή και για προβληματισμό. Παρακολουθώ παραστάσεις σε μικρές ή μεγάλες αίθουσες, δίχως να φεύγω από αυτές πάντοτε ικανοποιημένος. Ο μεγάλος αριθμός των σκηνών μοιραία είναι αδύνατο να στελεχώνεται από τους καλύτερους ηθοποιούς. Δυστυχώς και η επιλογή των έργων με την προσπαθεια πρωτοτυπίας και εντυπωσιασμού δεν προσφέρει ό,τι καλύτερο. Ανάξια λόγου έργα ή σενάρια. Εκεί όμως που προκαλείται έντονη δυσαρέσκεια είναι, πολλές φορές, η εξεζητημένη ή προκλητικά κακόγουστη σκηνοθεσία ή και παραποίηση του θεατρικού έργου ή του μύθου. Στο όνομα του κακώς εννοουμένου προοδευτισμού, περιορίζονται η σοβαρότητα και ο σεβασμός του θεσμού. Ανησυχητικό φαινόμενο η διαπίστωση της σταδιακής απομάκρυνσης θεατρόφιλων και η στροφή στον κινηματογράφο. Πιστεύω ότι κάποιου είδους σοβαρή αντικειμενική αξιολόγηση χωρίς κριτήρια κομματικής προέλευσης πρέπει να γίνεται, πριν δοθεί οικονομική ενίσχυση. Στόχος η ουσιαστική αναβάθμιση ενός χαρακτηριστικού πολιτιστικού ελληνικού είδους. Επειτα να παρακολουθείται η τήρηση ορισμένων στοιχειωδών προϋποθέσεων. Ελάχιστα προσόντα, σχετική επιτυχία, κατάλληλοι χώροι, εξοπλισμός κ.ά. Προτιμότερη οργάνωση και ενίσχυση κατά τόπους πειραματικών σκηνών, ως φυτωρίων επαγγελματικών σκηνών και σταδιακά λογική μείωση πληθώρας!

Δημ. Γ. Σμυρλης – Συντ/χος Λυκειάρχης

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ