ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Ηνωμένες Πολιτείες, Ουάσιγκτον

Κερασόπιτες, μελαγχολικά δάση και ένα diner στη μέση του πουθενά. Ο πολυαναμενόμενος τρίτος κύκλος της θρυλικής καλτ σειράς έκανε πρεμιέρα στις 21 Μαΐου και μας ταξιδεύει σε μια άλλη Αμερική.

«Δεν έχω καμία όρεξη να με βγάζουν φωτογραφίες οι παπαράτσι!» Ένας άντρας γύρω στα 50, με κατάλευκο μούσι και χοντρό καρό πουκάμισο, με κοιτάζει από πάνω μέχρι κάτω. Στο χέρι του κρατά ένα μπέργκερ σαν φονικό όπλο, ενώ το τετράγωνο πιγούνι του είναι πασαλειμμένο με κέτσαπ και μαγιονέζα. Ξεροκαταπίνω. Δεν θυμάμαι αν έχω κάνει ταξιδιωτική ασφάλεια, και με κάτι τύπους σαν αυτόν μπορεί να τη χρειαστώ τελικά. Με χτυπά ελαφρά στο μάγουλο. «Πλάκα κάνω, ρε φίλε!» Είναι απλώς η ψαρωτική του αντίδραση στη δική μου ντροπαλή ερώτηση αν θα μπορούσα να ρίξω μια ματιά στο μαγαζί και να βγάλω μερικές φωτογραφίες.


Το Twede’s Cafe είναι τόσο ταυτισμένο με το «Twin Peaks», που μοιάζει να αποτελεί μέρος του... καστ. (Φωτογραφία: GETTY IMAGES/IDEAL IMAGE)

Oι θαμώνες του Twede’s Cafe στο North Bend της πολιτείας της Ουάσιγκτον είναι συνηθισμένοι στη δημοσιότητα που έχει αποκτήσει το μέρος τελευταία. Μετά από ένα διάλειμμα 26 χρόνων –διάστημα μεγαλύτερο από το άθροισμα της ηλικίας των δύο από τα τέσσερα κορίτσια που σερβίρουν καφέ και σάντουιτς με παστράμι στους λιγοστούς πελάτες του– το «Twin Peaks» επέστρεψε στις τηλεοπτικές οθόνες στις 21 Μαΐου.

Η σειρά, δημιούργημα του μαέστρου του μεταφυσικού Ντέιβιντ Λιντς, παίχτηκε για μόλις δύο χρόνια. Tη διαδέχτηκε η ταινία «Ο ύποπτος κόσμος του Twin Peaks» και μετά κάπως ξεχάστηκε, ωστόσο αρκετοί αφοσιωμένοι φαν της καλτ σειράς μυστηρίου συνέχισαν να επισκέπτονται τα μέρη όπου γυρίστηκε. Η πολυαναμενόμενη πρεμιέρα του τρίτου κύκλου ενέτεινε τον μύθο, όπως συμβαίνει με τις επανενώσεις των ροκ συγκροτημάτων έπειτα από χρόνια απουσίας. «Έχει περάσει κάμποσος κόσμος από εδώ τελευταία», μου λέει μία από τις σερβιτόρες μασώντας δυνατά την τσίχλα της και κλείνοντάς μου με νόημα το μάτι. «Και κάμποσοι δημοσιογράφοι σαν εσένα».

Ρωτώ αν μεταξύ του προσωπικού υπάρχει κάποιος φανατικός τηλεθεατής της σειράς. «Σαβάνα!» φωνάζουν εν χορώ οι σερβιτόρες. Με οδηγούν στο βάθος, όπου μία από τις μαγείρισσες του diner διαβάζει την εφημερίδα της. Η Σαβάνα μού λέει ότι κάνει το διάλειμμά της, αφού δεν υπάρχουν πελάτης και παραγγελίες σε εκκρεμότητα. «Μου άρεσε η σειρά», λέει. «Τους θυμάμαι όταν ήρθαν εδώ για να γυρίσουν τα καινούργια επεισόδια». H Σαβάνα έχει μια λάμψη στο βλέμμα και φορά χίπικα ρούχα με μπατίκ σχέδια. Θα μπορούσε να παίζει στο «Twin Peaks».

ΑΛΗΘΙΝΑ ΣΚΗΝΙΚΑ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Κατά μία έννοια, το συγκεκριμένο diner είναι και αυτό μέρος του καστ. Πρόκειται για τον πιο αναγνωρίσιμο χώρο της σειράς –στην οποία βέβαια ονομάζεται Double-R και όχι Twede’s– και ένα από τα διασημότερα diners σε όλη την Αμερική. Είναι ένα χαμηλό κτίριο της δεκαετίας του 1940, «στεφανωμένο» από μια πινακίδα νέον στην πρόσοψη. Δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο δημοφιλείς είναι οι πινακίδες νέον στη βορειοδυτική ακτή των ΗΠΑ, μέχρι που μία μέρα νωρίτερα βρέθηκα στο Σιάτλ. Φωτεινές επιγραφές υπάρχουν παντού και διαφημίζουν τα πάντα, από μπαρ μέχρι φαρμακεία και πλυντήρια σελφ σέρβις.

Όταν διαβαίνεις το κατώφλι του Twede’s, αντιλαμβάνεσαι πως οι μέσα χώροι του είναι υποδεέστεροι των εξωτερικών. Μου το επισημαίνει φίλη Καναδή δημοσιογράφος, βλέποντας μια φωτογραφία που ανέβασα στο Facebook. Πράγματι, έχει κάτι το άξεστο, αλλά και αυτό αποτελεί μέρος της γοητείας του. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων απομακρύνθηκε όλος ο οπτικός θόρυβος –σουβενίρ σχετικά με τη σειρά, αφίσες, ημερολόγια, ο πίνακας με τις βάρδιες του προσωπικού– προκειμένου να διαμορφωθεί ένα πιο κομψό και συγχρόνως μοχθηρό και μίνιμαλ σκηνικό. Στην αληθινή ζωή το Twede’s είναι χαοτικό και οικείο μαζί.

Στον πίσω διάδρομο, δίπλα από την είσοδο στις τουαλέτες, υπάρχει μια εξαιρετική σειρά φωτογραφιών Polaroid μαζί με αποκόμματα της τοπικής εφημερίδας που αφορούν τα γυρίσματα των πρώτων δύο κύκλων της σειράς (1989-1990), αλλά και τα πιο πρόσφατα (2015-2016). Ξεχωρίζω τον Ντέιβιντ Λιντς με αδιάβροχο και τον Κάιλ Μακ Λάχλαν να στέκεται λίγα μέτρα μακριά από το σημείο όπου βρίσκομαι εγώ, φορώντας το κοστούμι και τη γραβάτα του ειδικού πράκτορα του FBI  Nτέιλ Κούπερ. Τις φωτογραφίες κοιτάζει, μαζί μ’ εμένα, ένας συμπαθητικός τύπος ονόματι Τζιμ. «Σκεφτήκαμε ότι θα ήταν καλή ιδέα να έρθουμε και να ρίξουμε μια ματιά», μου λέει. «Είμαι εδώ μαζί με τον γιο μου, του αρέσει κι εκείνου η σειρά». Ο Τζιμ μού θυμίζει την ύπαρξη της επιγραφής «Καλώς ήλθατε στο Twin Peaks», στην άλλη πλευρά του diner. Κατευθύνομαι προς τα εκεί. Βρέχει τουλούμια. Χαζεύοντας στο Instagram λίγο αργότερα, συνειδητοποιώ ότι το κάδρο με την επιγραφή είναι απίστευτα δημοφιλές. Καθώς σκρολάρω προς τα κάτω, στην οθόνη μου  εμφανίζονται δεκάδες φωτογραφίες ανθρώπων που έχουν κάνει την ίδια διαδρομή μ’ εμένα. Τα σύννεφα έχουν κατέβει τόσο χαμηλά, που δεν μπορώ να δω πέρα από τη μύτη μου.

ΥΠΟ ΒΡΟΧΗ

Δεν υπάρχουν πολλά άλλα πράγματα που μπορεί να δει κανείς στο North Bend. Οδηγώ το φτηνό λευκό νοικιασμένο αυτοκίνητό μου έως το Snoqualmie, το οποίο είναι ελαφρώς πιο «κυριλέ», όπως λένε οι Αμερικανοί, από το North Bend. Έχει πλάκα να οδηγείς μέσα στα δάση. Μοιάζουν ανατριχιαστικά έρημα, αν εξαιρέσεις τον παράξενο μοναχικό άντρα με το τεράστιο αδιάβροχο που πιάνω με την άκρη του ματιού μου και το φορτηγό που μεταφέρει κομμένους κορμούς δέντρων, κατά πάσα πιθανότητα για οικοδομική χρήση. Οδηγώντας σε ήσυχους δρόμους, περνώ από μερικούς ακόμα χώρους γυρισμάτων του «Τwin Peaks» – το γραφείο του σερίφη και το  λύκειο Sawmill. Η βροχή μαστιγώνει ό,τι βρίσκει μπροστά της, εντείνοντας τη μελαγχολική ατμόσφαιρα.


Το σπίτι του Κερτ Κομπέιν στο Σιάτλ. (Φωτογραφία: AP Photo/Elaine Thompson)

Νωρίτερα το ίδιο πρωί είχα κάνει μια στάση στο παλιό σπίτι του Κερτ Κομπέιν, του τραγουδιστή των Νιρβάνα, στο κεντρικό Σιάτλ. Δίπλα του, πάνω σε ένα παγκάκι, έχει φτιαχτεί ένα μικρό μνημείο, αφιερωμένο σε αυτόν. Το μυαλό μου πηγαίνει στα στοιχεία που συνδέουν το «Twin Peaks» με αυτό το κομμάτι της Αμερικής και την γκραντζ μουσική που επίσης γεννήθηκε εδώ. Όλα τους είναι κάπως αλλόκοτα, διαφορετικά από την «κανονική» Αμερική, απόκοσμα και τρομακτικά μαζί. Ίσως τελικά όλα αυτά τα δάση και η βροχή και η απομόνωση να κρύβουν τις ρίζες της τέχνης που δημιούργησαν ο Ντέιβιντ Λιντς και ο Κερτ Κομπέιν.

Ύστερα από ένα σύντομο γεύμα στο Salish Lodge Hotel –πρόκειται για το Great Northern Hotel που βλέπουμε στη σειρά– κάνω μια στάση στους επιβλητικούς καταρράκτες Snoqualmie, που καταλήγουν σε ένα μεγάλο βραχώδες άνοιγμα στην κοιλάδα μπροστά από το ξενοδοχείο. Οι καταρράκτες ήταν το υπ’ αριθμόν ένα τουριστικό αξιοθέατο της περιοχής πριν από το «Twin Peaks».


To ιστορικό πανδοχείο Fall City Roadhouse. (Φωτογραφία: REUTERS/Jason Redmond)

Εδώ υπάρχει το Fall City Roadhouse, ένα πανδοχείο ηλικίας 101 ετών, στο οποίο έρχονταν ταξιδιώτες από το Σιάτλ με την επιθυμία να βρεθούν κοντά στη φύση. Προσπερνώ τα ξύλινα σπίτια και τις τσαγερί του Snoqualmie και κατευθύνομαι προς το Tiger Mountain State Forest. Θέλω να περπατήσω και να δω από κοντά τις λίμνες και τα βουνά για τα οποία είναι διάσημη αυτή η περιοχή της πολιτείας της Ουάσιγκτον. Βρέχει τόσο πολύ, που δεν έχει νόημα ούτε να προσπαθήσω. Συνεχίζω να οδηγώ, χαμένος στις σκέψεις μου. Όπως ο ειδικός πράκτορας Ντέιλ Κούπερ, έτσι κι εγώ, προσπαθώ να επεξεργαστώ ποια είναι τελικά αυτή η παράξενη, άγνωστη και αλλόκοτα όμορφη περιοχή της λάθος πλευράς της Αμερικής.

Μετάβαση 

Η Αθήνα δεν συνδέεται με το Σιάτλ με απευθείας πτήσεις, εξυπηρετείται όμως με ανταπόκριση μέσω Λονδίνου και άλλων ενδιάμεσων σταθμών. Σε αναζήτηση που κάναμε στα τέλη Μαΐου για πτήσεις τον Aύγουστο στο travelplanet24.com, οι τιμές ξεκινούσαν από 1.296 ευρώ.
Η ενοικίαση ΙΧ θα σας στοιχίσει περί τα 25 ευρώ ημερησίως. Από το Σιάτλ θα φτάσετε στο Snoqualmie και στο Northbend σε περίπου 40΄ μέσω του αυτοκινητόδρομου Interstate 90.   

Διαμονή

Οι φανατικοί της σειράς θα έμεναν στο Salish Lodge (www.salishlodge.com, από  205 ευρώ) στο Snoqualmie, εμείς όμως επιλέξαμε το ξενοδοχείο Thompson (www.thompsonhotels.com, από 370 ευρώ) στο κέντρο του Σιάτλ.

Για κρατήσεις που αφορούν τη διαμονή σας επισκεφθείτε τo: www.booking.com

Φαγητό- Ποτό

Το Twede’s Cafe (www.twedescafe.com) και το Attic Restaurant του ξενοδοχείου Salish Lodge είναι ιδανικά μέρη για μεσημεριανό. Συνεχίστε, για μια μπίρα, στο Fall City Roadhouse (www.fcroadhouse.com), στους καταρράκτες Snoqualmie.

Aγορές

Το τέλειο μέρος για μικροδωράκια και σουβενίρ με θέμα το «Twin Peaks» είναι το κατάστημα δίπλα στη ρεσεψιόν του Salidge Lodge.

 

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ