ΠΟΛΗ

Το θερινό σινεμά στις φυλλωσιές του κήπου της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής ως αθηναϊκή έκπληξη

ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Οι κήποι και το κεντρικό κτίριο της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής στην οδό Διδότου. Το κτίριο αποπερατώθηκε το 1873. Είναι ένα άρτιο περιβάλλον που λίγοι Αθηναίοι γνωρίζουν. Σταδιακά ανοίγει στο κοινό με αφορμή κάποιο γεγονός. Η φωτογραφία από το εσωτερικό δείχνει την τραπεζαρία διεύθυνσης στη διευθυντική πτέρυγα.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΑΘΗΝΑΪΚΑ PLUS

Στην οδό Διδότου 6 βρίσκεται η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών. Αν δεν γνωρίζετε την ύπαρξή της, μπορεί να προσπεράσετε τον ψηλό μαντρότοιχο χωρίς να υποψιαστείτε ότι από πίσω κρύβεται ένας θαυμάσιος κήπος μαζί με το νεοκλασικό συγκρότημα της Σχολής. Βρίσκεται νοτίως του Γαλλικού Ινστιτούτου της οδού Σίνα και οι κήποι απλώνονται για να καλύψουν ένα ολόκληρο τετράγωνο προς την Πρασσά και την Οκταβίου Μερλιέ. Μια μικρή Γαλλία σε μια όμορφη περιοχή της κεντρικής Αθήνας.

Αν εισέλθετε στον κήπο, με τις ευκαιρίες που δίνουν τώρα από κοινού το Γαλλικό Ινστιτούτο και η Γαλλική Σχολή, θα έχετε την εντύπωση ότι βρίσκεστε μακριά από την Αθήνα. Χαλικόστρωτα μονοπάτια ανάμεσα σε φοίνικες, πεύκα και κυπαρίσσια σχηματίζουν διαδρομές μέσα σε κήπους που συνταιριάζουν τη γαλλική αισθητική με το αττικό πνεύμα. Υπάρχει μοναδικότητα. Στο βάθος του κήπου της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής, στη μεσοτοιχία με το Γαλλικό Ινστιτούτο και εκεί όπου παλιά ήταν το τένις, έχει ήδη αρχίσει το Θερινό Φεστιβάλ Γαλλικού Κινηματογράφου (με ελληνικούς υπότιτλους).

Εγκαινιάστηκε την 1η Ιουνίου (με το «India Song» της Μαργκερίτ Ντυράς) και θα συνεχιστεί με προβολές στις 21 Ιουνίου («Ολα τα πρωινά του κόσμου» του Alain Corneau, 1991), στις 4 Ιουλίου («Μια γυναίκα στο παράθυρό της», του Pierre Granier-Deferre, 1976), στις 18 Ιουλίου («Ο τυχοδιώκτης του Ρίο», του Philippe de Broca, 1964 – σε συνεργασία με το Athens Open Air Film Festival) και στις 18 Ιουλίου («Ο δολοφόνος κατοικεί στο νούμερο 21» του Henri-Georges Clouzot, 1942).

Πέρυσι είχε γίνει μία μόνο προβολή στο κλείσιμο της σεζόν του ciné-club, αλλά η υποδοχή ήταν θερμή. Η θετική εκείνη εμπειρία έδωσε την ιδέα της συνδιοργάνωσης φέτος (ανάμεσα στο Ινστιτούτο και στη Σχολή) του Θερινού Φεστιβάλ Γαλλικού Κινηματογράφου 2017. Ετσι, λοιπόν, υπάρχει διπλό δέλεαρ για το φετινό καλοκαίρι: προβολή αγαπημένης γαλλικής ταινίας και γνωριμία με έναν «μυστικό» κήπο της παλιάς Αθήνας. Ενας ιδανικός συνδυασμός για την ελληνογαλλική φιλία.

Οι κήποι της Σχολής εγκλωβίζουν ένα κλίμα ηρεμίας και γαλήνης. Αλλά αν αποφασίσει κανείς και πάει σε μία ή περισσότερες από τις προβολές, θα έχει την ευκαιρία να θαυμάσει, έστω εξωτερικά, το επιβλητικό κεντρικό κτίριο της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής. Η ιστορία της Σχολής πάει πίσω στον 19ο αιώνα, όμως από τότε έως σήμερα υπάρχουν διαρκώς επεκτάσεις και ανακαινίσεις. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Ο διευθυντής της Σχολής, Αlexandre Farnoux, με τα υπέροχα ελληνικά του και τη χαρισματική προσωπικότητα, φιλοδοξεί να αναπτύξει σταδιακά έναν δημιουργικό διάλογο με την πόλη των Αθηνών και την κοινωνία της πρωτεύουσας. Η πρωτοβουλία αυτή εκφράζει κάτι νέο που είναι εξαιρετικά ευπρόσδεκτο αν σκεφτεί κανείς ότι η παρουσία της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών είναι από τις παλαιότερες. Πριν ακόμη χτιστεί το υπάρχον κτίριο της οδού Διδότου, η Γαλλική Σχολή είχε παρουσία στην Αθήνα ήδη από το 1846, δηλαδή επί Οθωνος και Αμαλίας, και αρχικά στεγαζόταν εκεί όπου είναι τώρα το ξενοδοχείο της «Μεγάλης Βρεταννίας», στο παλιό δηλαδή Μέγαρο Δημητρίου, έργο Θεοφίλου Χάνσεν.

Αλλά καθώς η Σχολή είχε ανάγκη ζωτικού χώρου και ένα νέο αυτοτελές κτίριο, οι υπώρειες του Λυκαβηττού προσέφεραν τη λύση στην άκρη της πόλης. Εκεί, πύκνωναν σταδιακά οι οικοδομές της Νεάπολης, αλλά υπήρχαν και άδεια οικόπεδα. Οι υποδομές ήταν φτωχές.

Το κτίριο της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής, που μπορεί κανείς να θαυμάσει και σήμερα, οικοδομήθηκε την περίοδο 1872-1873 σε σχέδια του Γάλλου αρχιτέκτονα Eugène Troump, που, όπως και άλλοι Γάλλοι, ήταν δραστήριος στην οικοδόμηση της νέας Αθήνας. Ο Τroump έδωσε στο κεντρικό κτίριο της Σχολής ένα γαλλικό αέρα, που σήμερα μεταφράζεται σε μια πολύ ευχάριστη αύρα κοσμοπολιτισμού μέσα στον κατάφυτο κήπο με είδη της Μεσογείου. Το κλιμακοστάσιο, τα τρία μέρη του κτιρίου και η κεντρική οργάνωση της πρόσοψης (που κρύβει τη Βιβλιοθήκη) του προσδίδουν μεγαλοπρέπεια και αρμονία. Σήμερα, έχουν ξεκινήσει έργα αποκατάστασης σε ορισμένους χώρους του εσωτερικού, καθώς η Σχολή διαρκώς ανανεώνεται.

Η ίδια ατμόσφαιρα επικρατεί και στο εσωτερικό με έπιπλα του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα και με εκείνη τη μαγική ελληνογαλλική συνύπαρξη. Το θερινό σινεμά στους κήπους της Σχολής είναι μια πρόταση δελεαστική για όσους αγαπούν το σινεμά, τους κήπους, τη Γαλλία και την Αθήνα. Τι καλύτερο;

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 

 

 

 Πτυχές 
 

Δείτε τις διαδρομές του Ν. Βατόπουλου στο διαδραστικό χάρτη