ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Φθίνει η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής ναυτιλίας

ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΛΛΟΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Απαιτούνται άμεσες αλλαγές σε επίπεδο φορολογικής και κανονιστικής πολιτικής, έτσι ώστε η ευρωπαϊκή ναυτιλία να παραμείνει ανταγωνιστική αλλά και να ενισχύσει τη θέση της στον παγκόσμιο χάρτη, επισημαίνει η εταιρεία συμβούλων/ελεγκτών Deloitte, σε έρευνα που πραγματοποίησε για την Ενωση Εφοπλιστών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ECSA).

Σύμφωνα με την έρευνα, η ναυτιλία στην Ε.Ε. παραμένει ένας ισχυρός κλάδος με τεράστια οικονομική δύναμη, προσμετρώντας περισσότερες από 620.000 θέσεις εργασίας συνολικά, έχοντας παράλληλα το 46,2% του συνολικού μετακινούμενου όγκου εμπορευμάτων παγκοσμίως υπό τη διαχείρισή του. Προς το παρόν, παραμένει ανταγωνιστική, ωστόσο η ανταγωνιστικότητά της σε σχέση με άλλα παγκόσμια ναυτιλιακά κέντρα βρίσκεται υπό πίεση, λόγω έλλειψης ευέλικτου φορολογικού και κανονιστικού πλαισίου.

Οπως προκύπτει από τη σύγκριση σε σχέση με πέντε διεθνή ναυτιλιακά κέντρα (Σιγκαπούρη, Χονγκ Κονγκ, Ντουμπάι, Σαγκάη και Βανκούβερ), που παρουσιάζουν τον μεγαλύτερο ρυθμό ανάπτυξης παγκοσμίως, η ναυτιλιακή πολιτική που ακολουθείται στην Ε.Ε. παρουσιάζει ελλείμματα σε βασικούς δείκτες ανταγωνιστικότητας, όπως μεταξύ άλλων, τα φορολογικά και οικονομικά κίνητρα, το κανονιστικό πλαίσιο, η ελκυστικότητα της σημαίας και το νομοθετικό πλαίσιο της ναυτιλιακής δραστηριότητας.

Αναφορικά με τα φορολογικά και οικονομικά κίνητρα, το πλαίσιο που ακολουθείται στην Ε.Ε. παρουσιάζεται λιγότερο ελκυστικό σε σχέση με άλλες αγορές, κυρίως όσον αφορά τα κριτήρια που πρέπει να πληρούνται για την απόκτηση σημαίας κράτους της Ε.Ε., καθώς και την ποσόστωση της σημαίας που έχει θεσπιστεί για τη διατήρηση του tonnagetax. Το δεύτερο σημαντικό ανταγωνιστικό μειονέκτημα που παρουσιάζεται αφορά το ρυθμιστικό πλαίσιο της Ε.Ε. και την εφαρμογή κανονισμών οι οποίοι χαρακτηρίζονται από έλλειψη ευελιξίας και φιλικών προς τις επιχειρήσεις πρακτικών.

Το τρίτο βασικότερο κενό στη ναυτιλιακή πολιτική της Ε.Ε. εμφανίζεται στην ελκυστικότητα της σημαίας και στο νομοθετικό πλαίσιο για τη ναυτιλιακή δραστηριότητα εν γένει. Σύμφωνα με την έρευνα, η ευρωπαϊκή νομοθεσία για την ποντοπόρο ναυτιλία επιβάλλει αυστηρά πρότυπα για τα πλοία που φέρουν ευρωπαϊκή σημαία και τους πλοιοκτήτες τους, απαιτώντας επιπρόσθετα τεχνικά και διοικητικά κριτήρια, σε σχέση με ανταγωνιστικές αγορές όπως η Σιγκαπούρη που δεν εφαρμόζει πρόσθετους κανονισμούς πέραν των διεθνών ναυτιλιακών οδηγιών, χωρίς ταυτόχρονα να επηρεάζεται η ποιότητα της σημαίας της. Στην έρευνα αναφέρεται πως η εφαρμογή σαφών, ευέλικτων και μακρόβιων κανονισμών θα επιτρέψουν στις ναυτιλιακές επιχειρήσεις να σχεδιάσουν με ασφάλεια τις επόμενες επιχειρηματικές τους κινήσεις. Σε ό,τι αφορά τα κριτήρια για την απόκτηση σημαίας ευρωπαϊκού κράτους, σύμφωνα με την έρευνα, η Ε.Ε. θα πρέπει να διευκολύνει τις διαδικασίες αποφεύγοντας την επιβολή ποσοστώσεων για τη διατήρηση του tonnage tax (όπως προβλέπεται στις οδηγίες για τις κρατικές ενισχύσεις), καθώς αυτή η προϋπόθεση δεν προβλέπεται σε κανένα άλλο διεθνές ναυτιλιακό κέντρο. Τέλος, στο πλαίσιο της προσέλκυσης περισσότερων πλοίων και ναυτιλιακών εταιρειών, η Ε.Ε. θα πρέπει να αποφύγει την επιβολή κανονισμών που θα υπερβαίνουν αυτούς που έχουν επιβληθεί διεθνώς από τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΙΜΟ), καθώς και από τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO), καθιστώντας την ευρωπαϊκή αγορά ανταγωνιστικότερη και ελκυστική.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ