Νίκος Κωνσταντάρας ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ

Το μέλλον του ευρώ απαιτεί πίστη

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΣΧΟΛΙΟ

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε πριν από δύο ημέρες σχέδιο με πιθανούς τρόπους εμβάθυνσης της Οικονομικής και Νομισματικής Ενωσης, ως μέρος της δημόσιας συζήτησης για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Στην Ελλάδα, το έγγραφο πέρασε σχεδόν απαρατήρητο. Και όμως, εάν ισχύσουν όσα προτείνονται, το ελληνικό πρόβλημα θα εκλείψει· επίσης, εάν είχαν θεσπιστεί από την αρχή οι μηχανισμοί που λειτουργούν σήμερα, ίσως να μην είχε φθάσει η χώρα μας σε αδιέξοδο. Το ερώτημα τώρα είναι πώς θα ενταχθεί η Ελλάδα στο σύστημα που στήθηκε με αφορμή την ελληνική κρίση, αλλά από το οποίο η χώρα μας εξαιρείται ακόμη.

Για τους Ελληνες, τους βυθισμένους στην ύφεση και στη συνεχή αβεβαιότητα, με έντονη την αίσθηση της απομόνωσης, οι ειρωνείες είναι πολλές. Παρουσιάζοντας τις προτάσεις την Τετάρτη, ο Βάλντις Ντομπρόβσκις, αντιπρόεδρος της Επιτροπής και αρμόδιος για το ευρώ, δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι το ευρώ «είναι περισσότερο από ένα απλό νόμισμα. Το εγχείρημα του ευρώ αποτελούσε υπόσχεση ευημερίας. Η τήρηση της υπόσχεσης αυτής για τις μελλοντικές γενιές απαιτεί να επιδείξουμε το αναγκαίο πολιτικό θάρρος, προκειμένου να εργαστούμε για την ισχυροποίηση και ολοκλήρωση της Οικονομικής και Νομισματικής Ενωσης». Ο Πιερ Μοσκοβισί, επίτροπος Οικονομικών και Δημοσιονομικών Υποθέσεων, πρόσθεσε: «Το ευρώ είναι ήδη σύμβολο ενότητας και εγγύηση σταθερότητας για τους Ευρωπαίους. Θα πρέπει τώρα να γίνει όχημα για την ευημερία όλων. Μόνο με την αντιστροφή των οικονομικών και κοινωνικών αποκλίσεων στη Ζώνη του Ευρώ θα μπορέσουμε να νικήσουμε τον επικίνδυνο λαϊκισμό που τροφοδοτούν οι αποκλίσεις αυτές».

Οι έμμεσες αναφορές στην Ελλάδα είναι σαφείς. Εδώ εκδηλώθηκαν πρώτες οι αδυναμίες του κοινού νομίσματος, εδώ κατακερματίστηκε πρώτα η πολιτική σκηνή, ευνοώντας δυνάμεις του περιθωρίου, εδώ δοκιμάζονται η εμπιστοσύνη στο ευρώ και η αρχή της αλληλεγγύης.

Οι προτάσεις της Επιτροπής εστιάζουν στην ολοκλήρωση μιας χρηματοοικονομικής ένωσης, στην εδραίωση οικονομικής και δημοσιονομικής ένωσης· καθώς και στη δημοκρατική λογοδοσία και ενίσχυση των θεσμών της Ευρωζώνης (όπως μόνιμο πρόεδρο του Eurogroup και ίδρυση Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου). Η Επιτροπή σημειώνει ότι «έχουν περάσει μόλις 25 χρόνια από τη στιγμή που η Συνθήκη του Μάαστριχτ άνοιξε τον δρόμο για το ενιαίο νόμισμα και μόλις 15 χρόνια από τότε που χρησιμοποιήθηκε το πρώτο κέρμα». Γι’ αυτό ρωτάμε: Αφού είναι τόσο νέο το κοινό νόμισμα και αφού τώρα θεσπίζονται οι μηχανισμοί και οι διαδικασίες που αυτό απαιτεί, γιατί η Ελλάδα να βρίσκεται συνεχώς αποσυνάγωγη; Τα τελευταία χρόνια έγιναν λάθη και από τις δύο πλευρές. Η έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ δανειστών και Ελλήνων, όμως, ήταν και είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο. Οσοι σχεδιάζουν το μέλλον της Ευρώπης, ας προτείνουν πώς θα επουλωθεί αυτή η ανοιχτή πληγή.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ