ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Κέβιν Σπεϊσι: «Ποτέ δεν περνούσα καλύτερα»

MΑΡΙΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Το ραντεβού ήταν για τις 4 το μεσημέρι ώρα Αθήνας, 9 το πρωί στη Νέα Υόρκη. Οκτώ δημοσιογράφοι από τα γραφεία τους σε ισάριθμες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και σε μεγάλης κυκλοφορίας έντυπα περιμέναμε στη γραμμή να συνδεθούμε με τον Κέβιν Σπέισι. Δύο μέρες νωρίτερα, είχα πάρει μια γεύση από την πέμπτη σεζόν του «House of cards», που προβάλλεται στην Ελλάδα από την COSMOTE TV, και η σαρωτική ερμηνεία του πολυβραβευμένου ηθοποιού ήταν ακόμα ζωντανή στη μνήμη μου.

Ο Φρανκ Άντεργουντ εξακολουθεί να τρέφεται από την ίντριγκα, να ατσαλώνεται με τον κίνδυνο, να απολαμβάνει τη σχοινοβασία ανάμεσα στη δόξα και την ατίμωση. Εξουσιολάγνος, αδίστακτος, αμοραλιστής, συναρπαστικός, μοιάζει να απολαμβάνει τη «θητεία» του στη σειρά περισσότερο από ποτέ. Ισχύει το ίδιο και για τον Κέβιν Σπέισι; «Περνάω υπέροχα», μας λέει και στη φωνή του πάλλεται μια υποψία περηφάνιας και θριάμβου. «Κάθε χρόνο είναι μια απόλαυση και κάθε χρόνο νομίζω ότι δεν μπορεί να γίνει καλύτερο. Αλλά γίνεται». Είναι εξαιρετικά ικανοποιημένος, γιατί από την αρχή της σειράς συμμετείχε ενεργά σε όλα τα στάδια της προετοιμασίας. «Ακόμα και όταν γυρίζουμε μια σεζόν, προετοιμαζόμαστε για την επόμενη. Συζητάμε την πλοκή, τους χαρακτήρες που θα εντάξουμε, την τροπή που θα πάρει η ιστορία, ετοιμάζουμε αυτό που ονομάζουμε “Βίβλο” της επόμενης σεζόν. Είμαι μέρος όλης αυτής της δημιουργικής διαδικασίας, δεν εμφανίζομαι απλώς στο σετ, παραλαμβάνω το σενάριο και πηγαίνω σε μια γωνιά για να μάθω τις ατάκες μου». 

Ποιες προκλήσεις αντιμετωπίσατε γυρίζοντας αυτή τη σεζόν;

Οι προκλήσεις εξαρτώνται από τις ιστορίες και τα νήματα της πλοκής. Υλοποιούμε μια σειρά απαιτητική και περίπλοκη. Μερικές φορές μπορεί μια σκηνή να πρέπει να ξαναγυριστεί ή να ξαναγραφτεί. Ευτυχώς, έχουμε αρκετό καιρό ώστε να διορθώσουμε λάθη. Για μένα η πρόκληση είναι να είμαι στο πνεύμα του σόου και αληθινός σε όσα θέλουμε να επικοινωνήσουμε.

Μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, η πραγματικότητα μοιάζει πολύ με τη σειρά και το ανάποδο. Αυτό είναι καλό ή κακό;

Ξέρω ότι όλοι θέλουν να συγκρίνουν ένα σόου μυθοπλασίας με όσα συμβαίνουν στον κόσμο, αλλά εμάς δεν μας ενδιαφέρει να ανταγωνιστούμε τον έξω κόσμο ούτε αισθάνομαι υποχρεωμένος να εμπλακώ σε διάλογο για τον νυν πρόεδρο των ΗΠΑ. Έχουμε μια υποχρέωση στους φαν, στους εαυτούς μας, στην ιστορία που θέλουμε να αφηγηθούμε και όσο είμαστε ειλικρινείς στο τι θέλουμε να πετύχουμε, νομίζω ότι θα είμαστε καλά. Υπάρχει η άποψη ότι τώρα που ο κόσμος έγινε πιο τρελός, το «House of cards» θα είναι λιγότερο ενδιαφέρον, αλλά δεν συμφωνώ με αυτό.

Τις τελευταίες σεζόν η σειρά κινείται σε φρενήρεις ρυθμούς. Πόσο ακόμα μπορείτε να συντηρήσετε αυτή την ένταση;

Από την αρχή η πρόθεσή μας ήταν να δημιουργήσουμε ένα σόου που θα προκαλούσε τα όρια. Ο Ντέιβιντ Φίντσερ (σ.σ. από τους παραγωγούς της σειράς) μου έλεγε: «Ας δούμε πόσο σκοτεινό είναι το μέρος από όπου εκκινούν αυτοί οι χαρακτήρες». Δεν νομίζω, λοιπόν, ότι μας ενδιαφέρει να ρίξουμε τους τόνους ούτε τους φαν μας τους ενδιαφέρει κάτι τέτοιο.

Διανύουμε σκοτεινούς καιρούς στην πολιτική. Ως καλλιτέχνης αισθάνεστε πιο δημιουργικός;

Είμαστε προϊόντα του περιβάλλοντος, των εμπειριών μας και του κόσμου που μας περιβάλλει. Δεν μιμούμαστε όμως την πολιτική κατάσταση όπως στη σάτιρα, δεν ξοδεύουμε χρόνο να το σκεφτούμε ή να το κάνουμε. Συχνά έχουμε επιλέξει να κινηθούμε προς κάποια κατεύθυνση στην πλοκή, κάνουμε γυρίσματα και κάποια στιγμή ανάμεσα στα γυρίσματα και την προβολή συμβαίνουν πράγματα παρεμφερή στον κόσμο. Το κοινό υποθέτει ότι «κλέψαμε» κάτι από τα πρωτοσέλιδα, αλλά συνήθως συμβαίνει το αντίθετο.

Πόσο πολύ σας ενδιέφεραν η πολιτική και η ειδησεογραφία πριν συμμετάσχετε στη σειρά;

Πάντα ήμουν πολιτικά ενεργός, πάντα ήμουν κάποιος που ασχολούνταν και ήθελε να ξέρει τι συμβαίνει στον κόσμο. Δίνω προσοχή σε όσα βρίσκω ενδιαφέροντα και αυτό δεν άλλαξε μετά τη σειρά.

Ο Φρανκ και η Κλερ είναι ο πιστότερος σύμμαχος ο ένας του άλλου. Ποιος είναι ο δικός σας πιο πιστός σύμμαχος;

Ο Φρανκ δεν θα ήταν ο ίδιος άντρας χωρίς την Κλερ, θα ήταν λιγότερος. Έτσι δημιουργήσαμε αυτούς τους χαρακτήρες, να είναι καλύτεροι μαζί από ό,τι αν ήταν χωριστά ο καθένας μόνος του. Έχουν επιβιώσει από πολλά που άλλους θα τους είχαν διαλύσει. Οι δικοί μου σύμμαχοι είναι οι φίλοι μου. Δεν θα τους ονοματίσω βέβαια, δεν είναι γνωστοί στο ευρύ κοινό, οι περισσότεροι πολύ στενοί μου φίλοι δεν είναι στη βιομηχανία του θεάματος. Τους ξέρω για 20-25 χρόνια και αυτοί είναι οι άνθρωποι στους οποίους βασίζομαι και με στηρίζουν.

Ποια ήταν τα «εφόδια» που χρειαστήκατε για να υποδυθείτε τον Φρανκ Άντεργουντ; 

Η εμπειρία είναι πολύ σημαντική. Τα τελευταία 15 χρόνια πήγα στο Λονδίνο και έκανα θέατρο, δούλεψα με τους σκηνοθέτες που δούλεψα και υποδύθηκα τους ρόλους που υποδύθηκα. Μπορώ να ισχυριστώ με βεβαιότητα ότι δεν θα μπορούσα να διαχειριστώ έναν ρόλο σαν του Φρανκ χωρίς αυτή την εμπειρία. ■

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ