ΚΟΣΜΟΣ

50 χρόνια «καλοκαίρι της αγάπης»

Α.Ρ.

Πολύς κόσμος συγκεντρωνόταν στη γειτονιά Χάιτ Ασμπιουρι. Οι περισσότεροι έρχονταν για τη μουσική, αλλά και τα ναρκωτικά, για να αντισταθούν στον Πόλεμο του Βιετνάμ ή για να ξεφύγουν από την ανία του καλοκαιριού.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί την πεντηκοστή επέτειο του «καλοκαιριού της αγάπης», όταν η αμερικανική νεολαία κατέβηκε στο Σαν Φρανσίσκο για να δώσει σάρκα και οστά στη δική της πολιτισμική επανάσταση. Ο Μπομπ Βέιρ των Γκρέιτφουλ Ντεντ θυμάται τη δημιουργική έκρηξη του 1967 που έκανε τις δομές της αμερικανικής κοινωνίας να τρίξουν συθέμελα. Πρόκειται, όπως λέει, για ένα καλοκαίρι που σημάδεψε μεν τη μουσική ροκ εντ ρολ, αλλά που είχε να κάνει με πολύ περισσότερα πράγματα εκτός της μουσικής.

«Υπήρχε ένα πνεύμα στην ατμόσφαιρα», λέει ο Βέιρ, ο οποίος παράτησε το σχολείο και συνέβαλε στη δημιουργία των Γκρέιτφουλ Ντεντ το 1965. «Πιστέψαμε ότι, αν καταφέρναμε να συγκεντρωθούμε πολύ και βάζαμε τις καρδιές μας σε αυτό το πράγμα, τότε θα καταφέρναμε να κάναμε οτιδήποτε να συμβεί». Το Σαν Φρανσίσκο, μία τεχνολογική μητρόπολη σήμερα, λαμβάνει πολύ σοβαρά την επέτειο. Ευελπιστώντας ότι θα καταφθάσουν πολλοί τουρίστες, η πόλη αναμένει να εορτάσει την περίσταση με ειδικές εκθέσεις στα μουσεία, μουσική και φεστιβάλ κινηματογράφου. Ηδη έχουν οργανωθεί χορευτικά πάρτι «summer of love», όπως εξάλλου και διαλέξεις επί του θέματος. Τα ξενοδοχεία προσφέρουν εκπτωτικά πακέτα που περιλαμβάνουν όλα τα καλούδια εκείνης της εποχής.

Ο τουριστικός οργανισμός της πόλης, που συντονίζει την προσπάθεια, αναφέρεται στον «εξαίρετο εορτασμό ενός πολύ χαρακτηριστικού πολιτιστικού γεγονότος στην ιστορία του Σαν Φρανσίσκο».

Στην πραγματικότητα, αυτό που καθιστά σαφές η επέτειος είναι ότι αυτό που συνέβη εδώ τη δεκαετία του 1960 δεν θα μπορούσε ποτέ να επαναληφθεί, γιατί απλούστατα οι καλλιτέχνες δεν αντέχουν να επιβιώσουν στην πόλη. Τα διαμερίσματα στη γειτονιά Χάιτ Ασμπιουρι νοικιάζονται σήμερα για πέντε χιλιάδες δολάρια τον μήνα. Το Σαν Φρανσίσκο παραμένει ένας πόλος έλξης για τους νεότερους, αλλά ακόμα και αυτοί που κερδίζουν πολλά χρήματα διαμαρτύρονται για το κόστος ζωής. Στα μέσα του 1960 τα ενοίκια στη γειτονία Χάιτ Ασμπιουρι ήταν πολύ φθηνά, εξηγεί ο Βέιρ, που σήμερα είναι 69 ετών. «Αυτό προσέλκυε τους καλλιτέχνες και τους μποέμ γενικά, καθώς συγκεντρώνονταν εκεί όπου μπορούσαν να ζήσουν».

«Οι περισσότεροι θυμούνται τη μουσική εκείνης της περιόδου, αλλά η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για πολλά περισσότερα πράγματα», επισημαίνει ο τραγουδιστής και μπασίστας των Quicksilver Messenger Service, Ντέιβιντ Φράιμπεργκ. Ηταν καλλιτέχνες, ποιητές και μουσικοί, όλα τα πανέμορφα καταστήματα ρούχων και τα καταστήματα διατροφής των χίπηδων. Ηταν ολόκληρη η κοινότητα».
 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ