Μιχάλης Τσιντσίνης ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗΣ

Φώφη Γεννηματά: Καναπέδες

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΜΑΣΚΕΣ

Ο ​​σκηνογράφος μόνος δεν ορίζει την παράσταση. Ιδίως όταν ο θίασος είναι ανόρεχτος. Εκπρόσωπος μιας πολιτικής κουλτούρας αφοσιωμένης στις σκηνικές φροντίδες, ο πρωθυπουργός ζήτησε τις συναντήσεις με τους πολιτικούς αρχηγούς γιατί τους φαντάστηκε ως ταμπλό βιβάν – ως ανθρώπινο φόντο που θα έδινε θεατρική υπόσταση στον ισχυρισμό του ότι ο συμβιβασμός στο πρόσφατο Eurogroup συνιστά εθνικό ορόσημο.

Ακόμη και η ατζέντα που επικαλέστηκε –οικονομία και Κυπριακό– φάνηκε εκ των υστέρων προσχηματική. Δεν είχε, λένε, τίποτε συγκεκριμένο να μοιραστεί με τους συνομιλητές του. Σύμφωνα με την εκτίμηση καχύποπτου στελέχους της αντιπολίτευσης, «η Κύπρος μπήκε στο πρόγραμμα για να μην μπορούν να αρνηθούν την πρόσκληση οι αρχηγοί». Για να αναγκαστούν να την αποδεχτούν, προκειμένου να μην κατηγορηθούν ότι δυναμιτίζουν τη συναίνεση για το εθνικό θέμα.

Με το έργο μισομαγειρεμένο, ήταν μάλλον αναμενόμενο ότι το σκηνικό θα έπεφτε, όπως έπεσε. Οι πολιτικοί αρχηγοί δεν μπήκαν στον ρόλο που τους είχε ετοιμάσει το Μαξίμου. Η θεσμική ψυχρότητα του σκόπιμα βλοσυρού Μητσοτάκη ακύρωσε την ατμόσφαιρα της καναπεδάτης χαλαρότητας στην οποία στοχεύει πάντα ο τσιπρικός ενικός. Και η ενέδρα της Γεννηματά, που χτύπησε εκτός πρωτοκόλλου, έστρεψε την κατάχρηση οικειότητας εις βάρος του καταχραστή της.

Μπορεί τα «Αλέξη μου» και τα «μας έβαλες τη θηλιά», που η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ απηύθυνε στον πρωθυπουργό να ακούστηκαν ανάρμοστα για την περίσταση, αλλά αυτές οι περιστάσεις ήταν ήδη ταλαιπωρημένες. Το εθιμικό τους κύρος είχε ξεθωριάσει από τις επανειλημμένες προσπάθειες της κυβέρνησης να τις επιστρατεύει ως εργαλεία τακτικής στον τρέχοντα κομματικό ανταγωνισμό. Οικοδεσπότης χωρίς θεσμική μνήμη, ο «Αλέξης» προκάλεσε με τον τρόπο του την πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να του μιλήσει ως «Φώφη», αφού το τελετουργικό είχε ισοπεδωθεί.

Το επιπλέον κίνητρο για το αντιπολιτευτικό μπαρόκ της Γεννηματά ήταν ο συγχρονισμός της συνάντησης με τον προσυνεδριακό αναβρασμό στο ΠΑΣΟΚ. Εκμεταλλεύτηκε, λένε, την ευκαιρία για να δείξει ότι δεν την εμποδίζει πλέον καμία δεύτερη σκέψη, καμία αμφιθυμία απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμη και η επιμονή των Ευρωπαίων σοσιαλιστών να χαριεντίζονται με τον Τσίπρα –όπως στη σημερινή εκδήλωση στο Ευρωκοινοβούλιο– που κάποτε προκαλούσε την υστερία του «απατημένου» στη Χαριλάου Τσικούπη, αντιμετωπίζεται πλέον με χλεύη. «Τι να σου κάνει κι ο Αμόν με τον Γιαννάκη;», λέγεται χαρακτηριστικά –όπου «Γιαννάκης» είναι ο Τζιάνι Πιτέλα, ο άλλοτε πολύφερνος επικεφαλής της ομάδας των ευρωσοσιαλιστών.

Ανεξάρτητα πάντως από τις πασοκικές αγωνίες, η διάκριση της Φώφης Γεννηματά στο διήμερο φεστιβάλ που οργάνωσε το Μαξίμου αποδεικνύει εξ αντανακλάσεως την κυριαρχία της γλώσσας του Τσίπρα. «Κάνεις εντύπωση» μόνον όταν μιλάς σαν εκείνον. Σε περιβάλλον πολακοφωνίας, η τσιπρική ακούγεται σαν επίσημη γλώσσα.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ