ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Εβδομάδα στην οποία τον πρώτο λόγο έχουν οι κωμωδίες, συν μια-δυο ενδιαφέρουσες επανεκδόσεις, είναι αυτή που ξεκινά σήμερα, με τη διανομή πάντως να μπαίνει μάλλον σε κλίμα θερινής ραστώνης και τις αξιόλογες ταινίες σταδιακά να λιγοστεύουν. Κωμωδίες λοιπόν, με την καλύτερη από αυτές να βασίζεται σε ένα all-star τρίδυμο οσκαρικών ηθοποιών που την παίρνουν επ’ ώμου και την οδηγούν εκ του ασφαλούς στην επιτυχία. Στο «Εκδίκηση με στυλ», η τρίτη ηλικία αντεπιτίθεται, διδάσκοντας κάποια πράγματα και στους νεότερους.

Τρεις επιστήθιοι φίλοι που βαδίζουν πια στην όγδοη δεκαετία της ζωής τους (και βάλε) μαθαίνουν ξαφνικά πως το συνταξιοδοτικό τους πρόγραμμα εξαφανίζεται, λόγω κακοδιαχείρισης της εταιρείας που εργάζονταν αλλά και της τράπεζας με την οποία εκείνη συνεργαζόταν.

Οργισμένοι και με τα χρέη να συσσωρεύονται, οι τρεις ηλικιωμένοι αποφασίζουν να ληστέψουν την τράπεζα και να πάρουν έτσι πίσω όσα τους ανήκουν. Ο Μάικλ Κέιν, ο Μόργκαν Φρίμαν και ο Αλαν Αρκιν ολοφάνερα το απολαμβάνουν, υποδυόμενοι τα φιλαράκια που στα γεράματα βγαίνουν εκτός νόμου, σαν πιτσιρίκια που ετοιμάζουν σκανταλιές. Η κωμική τους προσέγγιση είναι φυσικά αβίαστη και εύστοχη, δείγμα της κορυφαίας κλάσης τους. Παράλληλα, προλαβαίνουν να αναδείξουν, έστω εκ του προχείρου, τα πολύ υπαρκτά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ηλικιωμένοι του δυτικού κόσμου και ιδιαίτερα της Αμερικής.

Στις «Ευαίσθητες Χορδές» (**½) δύο παιδιά συμμαχούν κόντρα στις αντιξοότητες της ζωής αλλά και του περίπλοκου κόσμου των μεγάλων. Η Μαρί λατρεύει το βιολοντσέλο και είναι πρώτη μαθήτρια στο σχολείο, σε αντίθεση με τον συμμαθητή της Βικτόρ, ο οποίος δεν τα πηγαίνει και τόσο καλά. Καθώς εκείνη τον βοηθά, μεταξύ τους αναπτύσσεται μια βαθιά φιλία· αυτή θα βοηθήσει τη Μαρί να αντιμετωπίσει το γεγονός ότι σταδιακά χάνει την όρασή της. Οπως υποδεικνύει κι ο τίτλος, εδώ έχουμε ένα τρυφερό και συγκινητικό φιλμ, γεμάτο από εκείνη την αθώα αγάπη που μόνο τα παιδιά είναι ικανά να προσφέρουν.

Γυρνώντας στις κωμωδίες, αυτή την εβδομάδα κυκλοφορεί ακόμα το «Κάποτε στην Καλιφόρνια», όπου ο Μπρους Γουίλις σηκώνει τη Δυτική Ακτή στο πόδι προκειμένου να βρει τον σκύλο του, ο οποίος έχει πέσει θύμα απαγωγής από αδίστακτους εγκληματίες. Από την άλλη, στο «Με το μπαμπά ή τη μαμά; 2», η γαλλική οικογένεια μπαίνει πάλι στο στόχαστρο, καθώς τα παιδιά βάζουν σκοπό να αποδείξουν στους γονείς τους ότι μπορούν να ζήσουν μαζί. Κι εκείνοι κάνουν ακριβώς το αντίθετο.

Οσο για τις επανεκδόσεις, αυτές είναι δύο και αφορούν ταινίες πολύ διαφορετικές μεταξύ τους. Από τη μία το γνωστό μας (και καλοκαιρινό) «Απέραντο γαλάζιο» (***), για πρώτη φορά σε ψηφιακά αποκατεστημένη κόπια. Ο Λικ Μπεσόν ξεκινά το φιλμ του με ασπρόμαυρο και συνεχίζει σε έγχρωμο, αφηγούμενος την ιστορία του Ενζο και του Ζακ, δύο παιδικών φίλων, που συναντιούνται έπειτα από χρόνια, ως πρωταθλητές των καταδύσεων και ανταγωνιστές πια στο νερό και στη ζωή. Ξεκινώντας από τα διάφανα νερά της Αμοργού και καταλήγοντας πάλι εκεί, η ταινία ολοκληρώνει ένα επικό ταξίδι, καθώς παρακολουθεί την κόντρα των δύο ανδρών που έχουν βαλθεί να ξεπεράσουν τα ανθρώπινα όρια. Ταυτόχρονα αποτελεί ύμνο στην ακαταμάχητη γοητεία της θάλασσας και των μαγευτικών πλασμάτων της. Με τους Ζαν Ρενό, Ζαν-Μαρκ Μπαρ και Ροζάνα Αρκέτ.

Σε επανέκδοση βλέπουμε επίσης το «Σημασία έχει να αγαπάς» (***½) του Αντρέι Ζουλάφσκι. Ο Πολωνός δεξιοτέχνης που έφυγε πέρυσι από τη ζωή, δημιουργεί εδώ την πιο καταιγιστική ίσως, από τις ταινίες του, περιγράφοντας έναν κόσμο σκοτεινό και βίαιο, όπου οι λεγόμενες «ηθικές» αξίες δοκιμάζονται συνεχώς. Ενας φωτογράφος που τραβάει αισθησιακές σκηνές, γνωρίζει και ερωτεύεται μια δευτεροκλασάτη ηθοποιό τέτοιων ταινιών. Προσπαθώντας να τη βοηθήσει, εκείνος θα δανειστεί από κάποιους επικίνδυνους γκάνγκστερ, ώστε να ανεβάσει μια παράσταση για χάρη της. Εξαιρετική ερμηνεία από τη Ρόμι Σνάιντερ.

CINEMA ALERT

Πολλά μπορούν να ειπωθούν για τον Μάικλ Μπέι: Αλλωστε ο άνθρωπος τον οποίο πολλοί θεωρούν υπεύθυνο για τη χειρότερη πλευρά του σύγχρονου Χόλιγουντ είναι ταυτόχρονα κι ένας από τους μεγαλύτερους διασκεδαστές στον πλανήτη. Με ταινίες όπως τα «Transformers» (αυτή την εβδομάδα βλέπουμε το 4ο ανεκδιήγητο σίκουελ), «Κακά παιδιά», «Περλ Χάρμπορ» και «Αρμαγεδδών» και πολλές άλλες ως παραγωγός, εμπλέκεται στα περισσότερα κινηματογραφικά μπλοκμπάστερ από οποιονδήποτε άλλο. Καλύτερη στιγμή του, πάντως, είναι το σατιρικό –και πολύ παρεξηγημένο– «Pain and Gain».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ