Αθανάσιος Έλλις ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΛΛΙΣ

Η αξιοπιστία του ΔΝΤ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Στο ΔΝΤ δεν είναι ενθουσιασμένοι με την τροπή που έχει λάβει η διαχείριση του ελληνικού ζητήματος. Από τη μια, τους ζητούν να συνεχίσουν την εμπλοκή τους και, με το ειδικό βάρος που διαθέτουν ως ο κατ’ εξοχήν διεθνής οργανισμός ανάλυσης των οικονομικών εξελίξεων και χειρισμού των κρίσεων, να παράσχουν την αναγκαία αξιοπιστία, και από την άλλη, απορρίπτουν τις εισηγήσεις τους. Οι θεσμοί και οι κυβερνήσεις, που θεωρούν πως το Ταμείο διαδραματίζει νευραλγικό ρόλο, πρέπει να σεβασθούν τις διαδικασίες του και να μην το «ευνουχίζουν» αποδεχόμενοι επιλεκτικά μόνο τις πτυχές των προτάσεών του που υπηρετούν τους δικούς τους στόχους. Αυτό που συμβαίνει είναι παραλογισμός. Και δεν μεταφέρω εδώ την αγανάκτηση της Ελλάδας, της συγκεκριμένης κυβέρνησης ή της αντιπολίτευσης, ή και ευρύτερα της κοινωνίας. Μεταφέρω την αίσθηση που υπάρχει στους διαδρόμους του ΔΝΤ. Δεν το φωνάζουν δημόσια, αλλά το συζητούν ιδιωτικά.

Ως κάποιος που γνωρίζει στελέχη του ΔΝΤ, Ελληνες και ξένους, από παλιά, πολύ πριν εμπλακεί το Ταμείο στην ελληνική υπόθεση, έχω πλήρη αίσθηση της σημασίας που αποδίδουν στη διασφάλιση της αξιοπιστίας τους στα μάτια της διεθνούς κοινότητας. Και σήμερα αυτή απειλείται. Η γενική διευθύντρια, το Εκτελεστικό Συμβούλιο, αλλά και τα στελέχη του, πρέπει να αυτοπροστατευθούν. Διότι πέρα από το τι θέλει ή δεν θέλει η Γερμανία, είναι σαφές ότι διακυβεύεται η αξιοπιστία τους στο μέλλον και ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό για την εύρυθμη λειτουργία του παγκοσμίου συστήματος, το οποίο «είμαστε εδώ για να προστατεύουμε» όπως μου είπε πρόσφατα με αφοπλιστική ειλικρίνεια, αλλά και δόση κυνισμού, κορυφαίο στέλεχος του Ταμείου. Υπό αυτό το πρίσμα, κυρίες και κύριοι του ΔΝΤ πρέπει να επιμείνετε και στον δεύτερο πυλώνα της λύσης που δεν είναι άλλος από την ελάφρυνση του χρέους. Το να μην περιλαμβάνει αυτή ονομαστικό «κούρεμα», κάτι που υποστηρίζατε στην αρχή, πρέπει να αποτελεί τη μέγιστη υποχώρησή σας. Δεν είναι δυνατόν να ακολουθούμε τις απαισιόδοξες προβλέψεις, να νομοθετούμε επώδυνα μέτρα, και ταυτόχρονα να αφαιρούμε από την εξίσωση την ελάφρυνση του χρέους –που οι οικονομολόγοι θεωρούν ως αναπόσπαστο τμήμα μιας ταχείας, αποτελεσματικής λύσης– διότι δεν ενθουσιάζει τους Γερμανούς ψηφοφόρους. Ο ρόλος του ΔΝΤ δεν είναι να υπηρετεί τις προεκλογικές στρατηγικές προσώπων και κομμάτων. Η προσέγγιση του ΔΝΤ πρέπει να είναι ενιαία. Ναι, η Ελλάδα οφείλει να προχωρήσει, πιο γρήγορα, σε μεταρρυθμίσεις στη λειτουργία του κράτους, τομές στη Dικαιοσύνη, ορθολογισμό του ασφαλιστικού συστήματος, κ.ά., αλλά η συνολική λύση πρέπει να περιλαμβάνει ουσιαστική ελάφρυνση του χρέους.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ