Μπάμπης Παπαδημητρίου ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Παραμένει απρόβλεπτος

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ

Η προχθεσινή έρευνα Κοινής Γνώμης από το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου Μακεδονίας επιβεβαίωσε ότι η πλειοψηφία που ανέδειξαν οι εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 δεν υφίσταται πλέον. Καμία, απολύτως καμία, δημοσκόπηση δεν βρίσκει κάτι διαφορετικό. Είναι εξάλλου προφανές ότι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να αλλάξει κάτι σε αυτό το πολιτικό τοπίο, ακόμη κι αν ο κ. Τσίπρας ταλαιπωρήσει τη χώρα παραμένοντας στην εξουσία και μετά το τέλος του παρόντος προγράμματος, δηλαδή μετά την έξοδο από το τρίτο μνημόνιο.

Θα πείτε «μα, αν κατορθώσει να φτάσει έως εκείνη τη στιγμή, δεν θα του είναι δύσκολο να μείνει στη διακυβέρνηση μέχρι τον Σεπτέμβριο 2019», όταν συμπληρώνεται η συνταγματική διορία. Θα έχει επιτύχει ό,τι ακριβώς πέτυχε δύο φορές μάλιστα ο Κώστας Σημίτης (1996 και 2000 - 2004). Αλλά και πιο πριν, ο Ανδρέας Παπανδρέου (1981 και 1985 - 1989). Πολύ κοντά στην επίδοση κυβερνήσεων του Κωνσταντίνου Καραμανλή (1975 αλλά και 1977 - 81), που δεν πλησίασε καθόλου ο Κώστας Καραμανλής (2004 και 2007 - 2009). Η πολιτική διαταραχή που προκαλούν οι πρόωρες εκλογές με τη διάσπαση του κοινοβουλευτικού κύκλου εμφανίζεται παράλληλα με την όξυνση των αλυσιδωτών κρίσεων, με αποκορύφωμα τη σχεδόν πτώχευση του κράτους το 2009 - 2010. Πράγματι, στο εξαετές διάστημα 2009 - 2015 είχαμε έξι κάλπες για τη σύνθεση της Βουλής, γεγονός που συνδέεται ευθέως με τη μνημειώδη κακοδιαχείριση της κρίσης και τελικώς με την παράταση της ύφεσης, την αφόρητη υποτίμηση της εργασίας και την υπερβολική φορολόγηση σε συνδυασμό με τη βαθύτερη λιτότητα.

Σημειώνω τα παραπάνω λόγω της ανησυχίας που μου προκαλούν ορισμένα ευρήματα της έρευνας. Ετσι, το 82,5% του πληθυσμού πιστεύει ότι με την απόφαση της Ευρωομάδας «Η Ελλάδα καταδικάστηκε σε διαρκή λιτότητα», ενώ είναι προφανές ότι αυτό δεν ισχύει, ενώ το ορθότερο ότι δηλαδή βρισκόμαστε «καθ’ οδόν να τερματίσουμε την κρίση» δεν πείθει παρά μόνον τους εναπομείναντες οπαδούς του κ. πρωθυπουργού.

Το πρόβλημα με τον κ. Τσίπρα είναι ότι υπήρξε και παραμένει απρόβλεπτος. Ετσι, εμφανίζεται πρόθυμος να ρίξει την προσεχή κυβέρνηση, είτε με πρόσχημα μια «προοδευτική συμμαχία» που θα στηριζόταν στην απλή αναλογική είτε με την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας, πάντοτε το 2020. Μάλιστα, ο φαύλος αυτός σχεδιασμός υπηρετείται καλύτερα αν ο Αλέξης Τσίπρας φροντίσει να «χάσει» τις εκλογές στο δεύτερο μισό του 2018.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ