ΚΟΣΜΟΣ

Δήλωση «Χ» με θέση «Υ» και σε πλήρη σύγχυση...

ROGER COHEN / THE NEW YORK TIMES

Διαδηλωτές έξω από το Διεθνές Ξενοδοχείο Τραμπ ζητούν την επαναφορά του Obamacare, την ώρα που εντός ο πρόεδρος Τραμπ διοργάνωνε το πρώτο δείπνο για συγκέντρωση εισφορών ενόψει της καμπάνιας για την επανεκλογή του, το 2020, η οποία του απέφερε 10 εκατ. δολάρια.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, ο πρόεδρος Τραμπ διοργάνωσε το πρώτο δείπνο για συγκέντρωση εισφορών ενόψει της καμπάνιας για την επανεκλογή του, το 2020. Η κεκλεισμένων των θυρών εκδήλωση, η οποία του απέφερε 10 εκατ. δολάρια, έλαβε χώρα στο Διεθνές Ξενοδοχείο Τραμπ, πολύ κοντά στον Λευκό Οίκο.

Θα μπορούσε να είναι φάρσα, αλλά πρόκειται για πραγματικό γεγονός. Τίποτα το ασυνήθιστο. Πέντε μήνες μετά την εγκατάστασή του στον Λευκό Οίκο, οι Αμερικανοί μοιάζουν να έχουν συνηθίσει να ζουν μέσα στη δυσπιστία. Χθες ο Τραμπ κατηγορούσε το Κατάρ ότι στηρίζει οικονομικά την τρομοκρατία, σήμερα του πουλάει πολεμικά αεροπλάνα αξίας 12 δισ. δολαρίων.

Τέρμα λοιπόν με τις θεωρίες ότι ο Τραμπ θα βαριόταν σύντομα τη δουλειά του προέδρου ή ότι θα απομακρυνόταν από την οικονομική του αυτοκρατορία. Σκέφτεται και δρα ως πρόεδρος οκταετίας, όπως έδειξε το δείπνο της Τετάρτης.

Μέχρι σήμερα, έχει εκπληρώσει μόνο μία προεκλογική του υπόσχεση: «Πρέπει να γίνουμε περισσότερο απρόβλεπτοι ως έθνος», είχε πει ο υποψήφιος Τραμπ. Η προεδρία του είναι μια διαρκής άσκηση αυθαιρεσίας. Στον πυρήνα της βρίσκεται ο αποπροσανατολισμός. Στόχος του είναι να κρατήσει τα μυαλά των Αμερικανών σε διαρκή παραζάλη. Να τους υποχρεώνει να σπαταλούν χρόνο προσπαθώντας να καταλάβουν τη δήλωση Χ, ενώ αυτός μετατοπίζεται στη θέση Υ. Για παράδειγμα, από τη δήλωση «είμαι αποφασισμένος να δημιουργήσω ασφαλείς ζώνες στη Συρία για τον λαό της» στους βομβαρδισμούς συριακών θέσεων. Ή από την προειδοποίηση στον πρώην διευθυντή του FBI Τζέιμς Κόμι «να εύχεται να μην υπάρχουν κασέτες από τις συνομιλίες μας» στη διαβεβαίωση ότι δεν υπάρχει καμία κασέτα.

Ολα εξαντλούνται στον θόρυβο, την αδρεναλίνη, το σασπένς. Δεν υπάρχει κανένα περιεχόμενο, καμία σοβαρότητα, κανένα πραγματικό νόημα. Είναι δυνατόν ένας πρόεδρος που δεν έχει κλείσει ακόμη το πρώτο του εξάμηνο στην εξουσία να οργανώνει δείπνο συλλογής χρημάτων για την προεκλογική καμπάνια του 2020, και μάλιστα στο δικό του ξενοδοχείο, στην Ουάσιγκτον; Το Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου έγινε Λευκό Παράρτημα της αυτοκρατορίας ακινήτων Τραμπ. Παρέχει, με χρήματα των φορολογουμένων, βοηθητικές υπηρεσίες στα υπόλοιπα ακίνητά του.

Ο τραμπισμός είναι μια μορφή συλλογικής τύφλωσης με ταχύτητες Twitter. Στηρίζεται στην αρχή ότι η ταχύτητα υπερισχύει της αλήθειας. Αντανακλά την ενστικτώδη αίσθηση του προέδρου ότι μπορεί να κυριαρχήσει μέσα από έναν καταιγισμό μηνυμάτων που δεν έχουν κανένα νόημα, το καθένα μόνο του, αλλά ως σωρευτικό αποτέλεσμα μπορούν να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη.

Ο Γερμανός κοινωνιολόγος Μαξ Βέμπερ έκανε διάκριση ανάμεσα στο σύγχρονο «κράτους δικαίου» με το «παραδοσιακό δίκαιο». Στην πρώτη περίπτωση, «ο άνθρωπος που διοικεί οφείλει και ο ίδιος να υπακούει στον νόμο». Στη δεύτερη, το διοικητικό προσωπικό του άρχοντα «αποτελείται από πρόσωπα που εξαρτώνται άμεσα από αυτόν, συγγενείς ή φίλους του». Σ’ αυτό το πλαίσιο, «η θεμελιώδης ιδέα της σύγχρονης γραφειοκρατίας, η προσωπική ικανότητα σε σαφώς καθορισμένο τομέα ευθύνης, απλούστατα είναι απούσα».

Ο Τραμπ λειτουργεί, μέχρι τώρα, εντός των δημοκρατικών μας θεσμών, αλλά με την προσωπική αυλή του, στην οποία σημαντικό ρόλο παίζουν μέλη της οικογένειάς του. Το κατά Βέμπερ κράτος δικαίου δεν είναι το στοιχείο του. Οι δηλώσεις αφοσίωσης, θα λέγαμε υποτέλειας, που ακούσαμε τις προάλλες από υπουργούς του –εδώ η φεουδαρχία συναντά την Πιονγιάνγκ– εξηγούν γιατί του αρέσει τόσο πολύ η Σαουδική Αραβία και γιατί έχει τόσο προφανείς επιφυλάξεις για τη δημοκρατία μας.

Η ελευθερία στηρίζεται πάνω στη γνώση των πραγματικών γεγονότων. Οταν εξαφανίζεται το όριο ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα, δεν υπάρχει βάση για ορθολογικό πολιτικό διάλογο. Οι αποπροσανατολισμένοι πολίτες είναι πιο εύκολο να αποδεχθούν έναν δεσποτικό άρχοντα.

Καμία πολιτική απέναντι στη Συρία ή τη Ρωσία. Υποτίμηση σπουδαίων Ευρωπαίων συμμάχων. Αδέξια προσπάθεια να στερηθούν την ασφάλιση υγείας δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανών. Ενας άνδρας 71 ετών καταδικάζει τον πλανήτη που θα κληρονομήσουν τα εγγόνια του.

Δεν υπάρχει κανένα νόημα ή λογική στον τραμπισμό. Αυτή είναι η ουσία και αυτός είναι ο μεγάλος κίνδυνος που αντιπροσωπεύει.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ