Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Φως, νερό, τηλέφωνο και καταλήψεις

Κύριε διευθυντά
Στην ειδησεογραφία περί καταλήψεων, υπάρχει ένα σκοτεινό σημείο που ποτέ δεν κατάλαβα και κανείς δημοσιογράφος διευκρινίζει. Είναι για μένα αυτονόητο ότι αν ένας χώρος καταλαμβάνεται αυθαίρετα, το απλούστερο πράγμα που μπορεί να κάνει κανείς είναι η διακοπή ύδρευσης και ηλεκτροδότησης. Οι καταληψίες θα αναγκαστούν προφανώς να φύγουν εντός ωρών, γιατί ο χώρος παύει να είναι βιώσιμος. Εντούτοις, προ καιρού αναφέρατε ότι η ΕΥΔΑΠ χρεώνει 70.000 ευρώ στην ιδιοκτήτρια ενός κλειστού ξενοδοχείου που κατελήφθη από κάποιους που εγκαστέστησαν σε αυτόν πρόσφυγες.

Πώς είναι αυτό δυνατόν; Προφανώς δεν μπορούν να χρεωθούν σε κανέναν υπηρεσίες των οποίων τη διακοπή έχει ζητήσει.
Μάλιστα, αν αυτό είχε γίνει στις καταλήψεις σχολείων στην Πάτρα το 1991, δεν θα είχε γίνει «μάρτυρας» ο άτυχος Τεμπονέρας.

Πού χωλαίνει η εφαρμογή αυτού του απλού μέσου;

Γιαννης Κιουστελιδης

Το κράτος δικαίου χτυπά «κόκκινο»

Κύριε διευθυντά
Ανατρέχοντας στα πρακτικά της συνεδρίασης της Βουλής της 21-06-2017, ο προεδρεύων Νικήτας Κακλαμάνης δηλώνει: «Δεν ενθυμούμαι, τουλάχιστον από το έτος 1989 που είμαι σε αυτή την αίθουσα, ούτε μία φορά για οποιοδήποτε θέμα, οποιονδήποτε υπουργό, οποιασδήποτε κυβέρνησης να επικοινωνεί με καταδικασθέντα ισοβίτη έμπορο ναρκωτικών». Κανέναν μέχρι σήμερα, βεβαίως. Γιατί και αυτόν τον κανόνα άσκησης πολιτικής διέρρηξε ο κ. υπουργός Εθνικής Αμυνας.

Από εκεί και πέρα, όλα τα άλλα ήταν αναμενόμενα. Ο περί ου ο λόγος ισοβίτης, παίζοντάς τα όλα για όλα, ενόψει της δίκης του στο Εφετείο δηλώνει: «Ο Καμμένος με διαβεβαίωνε να προχωρήσω και πως η κυβέρνηση είναι μαζί μου». Αν όμως από αυτόν τον υπουργό Εθνικής Αμυνας είναι υπερβολικό να περιμένεις να έχει τέτοιες «νομικές ευαισθησίες», τι να πεις για τον συνάδελφό του υπουργό της Δικαιοσύνης, ο οποίος στην ίδια συνεδρίαση της Βουλής δήλωσε ότι όλες οι ενέργειες του Καμμένου «σε τελική ανάλυση κατευθύνονται προς την αποκάλυψη της αλήθειας και αυτό δεν είναι κακό».

Η άμοιρη η αλήθεια… Λεπτομέρεια μικρή για όλους τους παραπάνω, το βασικό αξίωμα της ποινικής δίκης, ότι «η αλήθεια δεν μπορεί να αποκτάται παντί τρόπω» (από βασανιστήρια του κατηγορουμένου μέχρι υποκλοπή τηλεφωνημάτων του). Τι και αν μία προϊσταμένη Εισαγγελίας περνά το κατώφλι των φυλακών μεσάνυχτα, για να συναντήσει τον εν λόγω ισοβίτη; Το τι κρύβεται πίσω από αυτήν την περίεργη ανταλλαγή τηλεφωνημάτων μεταξύ ενός υπουργού και του καπετάνιου, είναι νωρίς να το πούμε. Αυτό όμως που μπορούμε να πούμε, είναι ότι τραυματίσθηκε ανεπανόρθωτα η ασφάλεια δικαίου σ’ ένα κράτος δικαίου που ποτέ δεν είχε αφεθεί, όπως τώρα, σε χέρια τέτοιων επικίνδυνων και επιπόλαιων ατόμων.

Στυλιανος Παπαγεωργιου - Γονατας, Αν. καθηγητής Ποινικού Δικαίου ΔΠΘ – Δικηγόρος

Βίος αξιοπρεπής και συνταξιούχοι

Κύριε διευθυντά
Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ο νομοθέτης δύναται να θεσπίζει μέτρα, όπως είναι η μείωση των συντάξεων όσων συνταξιοδοτούνται από το Δημόσιο ή από χρηματοδοτούμενους από αυτό ασφαλιστικούς οργανισμούς. Στις περιπτώσεις αυτές, η δυνατότητα του νομοθέτη να περικόπτει τις ασφαλιστικές παροχές δεν είναι απεριόριστη, αλλά οριοθετείται κατά πρώτον από τις αρχές της κοινωνικής αλληλεγγύης και της ισότητας στα δημόσια βάρη, καθώς και από την αρχή της αναλογικότητας. Σε κάθε δε περίπτωση, η περικοπή των συντάξεων δεν μπορεί να παραβιάζει αυτό που αποτελεί τον συνταγματικό πυρήνα του κοινωνικοασφαλιστικού δικαιώματος, τη χορήγηση, δηλαδή, στον συνταξιούχο παροχών τέτοιων που να του επιτρέπουν να διαβιώνει με αξιοπρέπεια, εξασφαλίζοντας τους όρους όχι μόνον της φυσικής του υποστάσεως (διατροφή, ένδυση, στέγαση, βασικά οικιακά αγαθά, θέρμανση, υγιεινή και ιατρική περίθαλψη όλων των βαθμίδων), αλλά και της συμμετοχής του στην κοινωνική ζωή με τρόπο που δεν αφίσταται, πάντως, ουσιωδώς από τις αντίστοιχες συνθήκες του εργασιακού του βίου.

Προκειμένου, εξάλλου, ο νομοθέτης να λάβει μέτρα, συνιστάμενα σε περικοπή συνταξιοδοτικών παροχών, οφείλει να έχει προβεί σε ειδική, εμπεριστατωμένη και επιστημονικά τεκμηριωμένη μελέτη, από την οποία να προκύπτει μεν ότι τα συγκεκριμένα μέτρα είναι πράγματι πρόσφορα, αλλά και αναγκαία για την αντιμετώπιση του προβλήματος βιωσιμότητας των φορέων κοινωνικής ασφαλίσεως, έτσι ώστε η λήψη των μέτρων αυτών να είναι σύμφωνη με τις συνταγματικές αρχές της αναλογικότητας και της ισότητας στα δημόσια βάρη. Εφόσον ο νομοθέτης επιλέξει να προβεί σε συγκεκριμένες περικοπές συντάξεων, οφείλει προηγουμένως να εξετάσει αν οι επιπτώσεις των περικοπών τούτων στο βιοτικό επίπεδο των θιγομένων, αθροιζόμενες με τις επιπτώσεις από τα ήδη ληφθέντα γενικά μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης (όπως οι αλλεπάλληλες φορολογικές επιβαρύνσεις) και συνδυαζόμενες με τις ευρύτερες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες της διανυομένης εκτάκτου περιόδου (κόστος αγαθών και υπηρεσιών, περικοπές παροχών υγείας, ανεργία και επίδρασή της στο οικογενειακό εισόδημα, έκταση και περιεχόμενο δανειοληπτικών υποχρεώσεων) οδηγούν σε ανεπίτρεπτη μείωση του επιπέδου ζωής των συνταξιούχων κάτω του ορίου εκείνου που συνιστά τον πυρήνα του κοινωνικοασφαλιστικού δικαιώματος. Οπως έκρινε η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με τις υπ’ αριθμούς 2287 και 2288/2015 αποφάσεις της, σε περιπτώσεις εξαιρετικά δυσμενών δημοσιονομικών συνθηκών, όταν το κράτος αδυνατεί να παράσχει επαρκή χρηματοδότηση στους ασφαλιστικούς οργανισμούς και δεν υφίσταται δυνατότητα διασφάλισης της βιωσιμότητάς τους, δεν αποκλείεται η νομοθετική μείωση και των απονεμηθεισών ακόμη συντάξεων, εφεξής. Αλλά και τότε, η περικοπή των συντάξεων δεν μπορεί να παραβιάζει τον συνταγματικό πυρήνα του κοινωνικοασφαλιστικού δικαιώματος, τη χορήγηση, δηλαδή, στον συνταξιούχο παροχών τέτοιων που να του επιτρέπουν να διαβιώνει με αξιοπρέπεια και να συμμετέχει στην κοινωνική ζωή.

Κωνσταντινος Β. Χιωλος, Διδάκτωρ Νομικής - δικηγόρος

Η ταμπακιέρα και ο πύραυλος

Κύριε διευθυντά
Γράφω, κατά κύριο λόγο, για να συγχαρώ τον κ. Πάσχο Μανδραβέλη. Ομολογώ ότι διασκέδασα με την ψυχή μου διαβάζοντας τον πρόλογο του σαββατιάτικου άρθρου του και τη σύγκριση του πυραύλου με «Το Χωνί». Μπράβο. Βεβαίως, θα αρκούσε μια απλή ανάγνωση της ταυτότητας της αγαπημένης του εφημερίδας –Στο «Χωνί» αναφέρομαι– για να διαπιστώσει ότι δεν είμαι πλέον εκδότης. Από τον Νοέμβριο του 2015, για την ακρίβεια.  Εντάξει, θα περίμενα –μετά από τόσα χρόνια στη δημοσιογραφία– να είχε καλύτερη σχέση με τη διασταύρωση των «ειδήσεων» που μεταφέρει στο αναγνωστικό σας κοινό. Για να δούμε... Ποια είναι, άραγε, η σχέση σας με τη δεοντολογία και την αξιοπρέπεια; Θα δημοσιεύσετε την επιστολή μου επανορθώνοντας τις ανακρίβειές σας, όπως άλλωστε είστε υποχρεωμένος; ΄Η, κατά το κοινώς λεγόμενο, θα κάνετε την πάπια;

Γιωργος Χριστοφοριδης, Ειδικός σύμβουλος του υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης

Απάντηση
Η αλήθεια είναι ότι δεν παρακολουθώ «Το Χωνί» για να βλέπω τις διοικητικές μεταβολές του. Είδα όμως στο περίπτερο το μονοθεματικό εξώφυλλο με τον πύραυλο Arianne και τον τίτλο «Η Ελλάδα εκτοξεύεται». Ομως η ταμπακιέρα του άρθρου, για την οποία δεν λέει λέξη ο κ. Χριστοφορίδης, ήταν άλλη: «πόσο κόστισε αυτό το ταξίδι» και ποιο είναι το link της σχετικής δαπάνης στη Δι@ύγεια;

Μήπως θα μπορούσε να μας διαφωτίσει σχετικώς ο πρώην εκδότης της εφημερίδας και νυν ειδικός σύμβουλος του υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης; Για τα λεφτά μας πρόκειται...

Πασχος Μανδραβελης

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ