Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Η «ταυτότητα» των μεταναστών

Κύριε διευθυντά
Ο καθηγητής κ. Μενέλαος Μπατρίνος, σε επιστολή του στην «Κ» 20-6-2017, παραδέχεται ότι η αθρόα μετανάστευση επιστημόνων και επαγγελματιών προκαλεί σοβαρή οικονομική και πνευματική ερήμωση της χώρας.

Από άλλη θέση αντιτάσσει μία θετική πλευρά ότι το μεταναστευτικό κύμα θα ενταχθεί στις προϋπάρχουσες κοινωνικές εστίες των χωρών υποδοχής και θα τις ισχυροποιήσει πληθυσμιακά με όλα τα επακόλουθα. Αποψή μου είναι ότι οι απόδημοι δεύτερης και τρίτης γενιάς βαθμιαία χάνουν την εθνική τους συνείδηση και τη γλώσσα και, με τη θέλησή τους ή με εξαναγκασμό, ενσωματώνονται με τους λαούς ανάμεσα στους οποίους ζουν. Μικρά ιστορική αναδρομή το επιβεβαιώνει. Τι έγιναν οι ελληνικές πόλεις της Σικελίας, της Μαύρης Θάλασσας και της Μέσης Ανατολής; Στο Μοναστήρι, όταν κατελήφθη από τους Σέρβους το 1912, ζούσαν 50.000 Ελληνες. Τι έγιναν όλοι αυτοί; Η πρώτη γενεά μεταναστών της περιόδου 1900-1910, όταν έγιναν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, άφησαν επαγγελματικές καριέρες και οικογένειες και ήλθαν να πολεμήσουν για την πατρίδα. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ελάχιστοι ήλθαν να πολεμήσουν στην Αλβανία, όλοι κατετάγησαν και πολέμησαν στις ένοπλες δυνάμεις της νέας τους πατρίδας. Ας έχουμε τον ρεαλισμό να παραδεχθούμε ότι οι απόδημοι 3ης ή 4ης γενεάς, νομοτελειακά, είναι χαμένο κεφάλαιο για τον Ελληνισμό.

Γεωργιος Αραμπατζης, Ιατρός – Χολαργός

Η μύγα, το ξίγκι και τα ακίνητα

Κύριε διευθυντά
Το νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος με τίτλο «Μηχανισμοί και μέτρα ελέγχου της ποιότητας του δομημένου περιβάλλοντος» εισάγει την «ηλεκτρονική ταυτότητα του κτιρίου», η οποία σύμφωνα με εκτιμήσεις μηχανικών θα επιβαρύνει κατ’ ελάχιστο με 500 ευρώ τον ιδιοκτήτη κάθε ακινήτου. Βέβαια, το κόστος για την «ηλεκτρονική ταυτότητα του κτιρίου» δεν θα περιορίζεται στα 500 ευρώ κατ’ ελάχιστον για κάθε ακίνητο, αλλά θα είναι πολύ μεγαλύτερο, αφού στον φάκελο της ταυτότητας του κτιρίου θα περιλαμβάνεται σειρά εγγράφων και στοιχείων, όπως το πιστοποιητικό ενεργειακής απόδοσης του κτιρίου, δηλώσεις υπαγωγής σε νόμους αναστολής επιβολής κυρώσεων κ.ά. που επαυξάνουν και σε πολλές περιπτώσεις θα πολλαπλασιάζουν το αρχικό κόστος. Σε σημείο ώστε εύλογα να διερωτάσαι: Είναι η περίοδος της κρίσης πρόσφορη για επιπλέον μέτρα με επίκεντρο την ακίνητη περιουσία; Μέτρα που δεν νομοθετήθηκαν (ΕΝΦΙΑ, αυθαίρετα, πιστοποιητικά, ταυτότητα κτιρίου, κ.ά.) πριν από την κρίση, όταν η σύνδεση ακίνητης περιουσίας και οικονομικής δυνατότητας ήταν αυτονόητη, αφού υπήρχε η ευχέρεια της πώλησης ενός περιουσιακού στοιχείου ή ενοικίασής του, επιβάλλονται με την κρίση, όταν η φοροδοτική ικανότητα της πλειονότητας των Ελλήνων έχει εκμηδενιστεί, έχουν οδηγηθεί στη φτώχεια ή παλεύουν με την απειλή της φτώχειας. Μήπως έχει πολλαπλασιαστεί η αξία της ακίνητης περιουσίας στα χρόνια της κρίσης και οι μνημονιακές κυβερνήσεις νομιμοποιούνται ηθικά για την επιβολή των μέτρων;

Πού αποσκοπούν όλα αυτά; Αν εξαιρέσουμε τον ΕΝΦΙΑ, ο οποίος έχει καθαρά φοροδοτικό χαρακτήρα, όλες οι άλλες επιβαρύνσεις με τα πιστοποιητικά εν μέσω κρίσης αποτελούν επινοήσεις των μνημονιακών κυβερνήσεων, που επιβαρύνουν τους ιδιοκτήτες και αποσκοπούν να διασώσουν τον πολυπληθή κλάδο των μηχανικών, ο οποίος έχει περιέλθει σε αδιέξοδο. Αδιέξοδο που τεκμηριώνεται αν λάβουμε υπόψη ότι στο τέλος του 2016 οι επενδύσεις σε κατοικίες δεν ξεπέρασαν το 0,7% του ΑΕΠ (περίπου 1,3 δισ. ευρώ), έναντι 9,9% του ΑΕΠ το 2007 (25 δισ. ευρώ)! Διαφορετικά δεν μπορεί να αιτιολογηθεί η επιβολή τους εν μέσω κρίσης. Είναι όμως δύσκολο στην πολιτική ηγεσία του τόπου να αντιληφθεί ότι το πρόβλημα της απασχόλησης των μηχανικών είναι τόσο δυσεπίλυτο, ώστε δεν μπορεί να επιλυθεί με επινοήσεις που επιβαρύνουν ολόκληρη την υπόλοιπη κοινωνία που μάχεται και αυτή να κρατηθεί στα πόδια της; Διότι το πολυπληθές δυναμικό των μηχανικών διαμορφώθηκε αριθμητικά στις συνθήκες της υπέρμετρης ανοικοδόμησης της δεκαετίας του 2000, σε συνθήκες «φούσκας» δηλαδή, στην οποία επενδύθηκαν δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ.

Βέβαια, ας μην περιορίζουμε τα θύματα της αλόγιστης οικοδομικής δραστηριότητας μόνο στους μηχανικούς. Διότι η οικοδομική δραστηριότητα της δεκαετίας του 2000 οδήγησε πλείστα όσα επαγγέλματα στην υπερμεγέθυνσή τους. Δεκάδες χιλιάδες διαμερίσματα κατασκευάζονταν σε ετήσια βάση, οπότε ήταν αναμενόμενο να συμπαρασύρουν και άλλα επαγγέλματα. Γέμισε η αγορά, πέραν των καταστημάτων των οικοδομικών υλικών, από καταστήματα ηλεκτρικών ειδών, υφασμάτων, επίπλων, κουρτινών κ.ά. που προσπαθούσαν να εξυπηρετήσουν τη ζήτηση που απογειώθηκε. Σήμερα, η συντριπτική πλειονότητα των καταστημάτων αυτών έχει κλείσει. Δηλαδή, η λανθασμένη επιλογή της αλόγιστης οικιστικής ανάπτυξης ως ατμομηχανής της οικονομίας αντί της παραγωγικής ανάπτυξης της χώρας σε μια περίοδο παραγωγικής της απαξίωσης, συμπαρέσυρε ολόκληρη την κοινωνία στην καταστροφή. Πώς θα ανταποκριθούν όλοι αυτοί οι επαγγελματίες στις πρόσθετες υποχρεώσεις που συνεχώς επιβάλλονται στην ακίνητη περιουσία, μεγάλες, όπως ο ΕΝΦΙΑ αλλά και πολλές μικρές, όπως τα τόσα πιστοποιητικά και τώρα η ηλεκτρονική ταυτότητα του κτιρίου, που προστιθέμενα προσλαμβάνουν τη δυναμική χιονοστιβάδας επιτείνοντας τα αδιέξοδα;

Δημητρης Μακροδημοπουλος, Αλεξ/πολη

Τα καρπούζια και η βάρκα...

Κύριε διευθυντά
Τον μόνιμο συνεργάτη σας κ. Μιχ. Τσιντσίνη τον διαβάζω καθημερινά και συμφωνώ κατά 90% με τις απόψεις του – κανείς δεν είναι τέλειος. Μέσα στο υπόλοιπο 10% εντάσσεται και το σχόλιό του «Καρπούζια», στο φύλλο της 16/6 της «Καθημερινής».

Με δεδομένη την τεχνική του να παίρνει αφορμή από μια δήλωση ενός προσώπου και να σχολιάζει λίγο εκείνο και κυρίως τον χώρο του ή τη χώρα του, με τα «καρπούζια» ξεκίνησε από τον κ. Φορτσάκη για να καταλήξει στη Νέα Δημοκρατία. Πιστεύω ότι, σ’ ένα βαθμό, αδίκησε και τον έναν και την άλλη.

Τον κ. Φορτσάκη, για τη αναφορά του στη συμμετοχή των αστυνομικών στο Gay Pride. Αφού τον πιστώνει με την υπερψήφιση του συμφώνου συμβίωσης των ομοφυλοφίλων αλλά και την «εκτός κομματικής γραμμής» τοποθέτησή του υπέρ της τεκνοθεσίας εκ μέρους τους, τον χρεώνει με την τοποθέτησή του για τη συμμετοχή των αστυνομικών στην παρέλαση των gay. Ηδη, όμως, ο κ. Φορτσάκης, με τηλεφωνική του παρέμβαση στο «Evening Report» του Action24, είχε διευκρινίσει ότι με την επίμαχη δήλωσή του είχε εκφράσει τις αμφιβολίες του για το κατά πόσον η αστυνομία, με τη θεσμική της ιδιότητα, ήταν σωστό να μετάσχει σ’ αυτήν τη διαδήλωση, επισημαίνοντας ότι οι μετέχοντες φορούσαν μπλουζάκια με το διακριτικό «Ελληνική Αστυνομία». Προσέθεσε, δε, ότι ανέκαθεν ήταν υπέρμαχος των ατομικών δικαιωμάτων, ασφαλώς και των αστυνομικών.

Τη Ν.Δ. πιστεύω ότι την αδίκησε σ’ ένα σημείο που απ’ τον τίτλο προκύπτει ότι ήταν και η ουσία του άρθρου: Οτι με φιλελεύθερη σημαία δεν μπορεί να απευθύνεται σε συντηρητικό κοινό (δύο καρπούζια σε μία μασχάλη). Για πολλοστή φορά, πρέπει να πω ότι η Ν.Δ., ως παραδοσιακή κεντροδεξιά παράταξη που εκφράζει περίπου το 40% του ελληνικού λαού, απευθύνεται και σε φιλελευθέρους και σε συντηρητικούς. Ανέκαθεν γινόταν αυτό και ανέκαθεν τα στελέχη της είχαν αυτήν τη σύνθεση, σε αντιστοιχία με τον κόσμο που την ακολουθούσε. Και ανέκαθεν χωρούσε δύο καρπούζια, γιατί είχε δύο μασχάλες.

Ειδικά σήμερα, και πέρα απ’ τα καρπούζια, η Ν.Δ. φαντάζει ως η μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί να σώσει τη χώρα από τη λαίλαπα του αριστεροδέξιου εθνικολαϊκισμού. Είναι η βάρκα σωτηρίας στον ωκεανό που βρεθήκαμε ως ναυαγοί. Πιστεύει κανείς ότι, με αυτές τις συνθήκες, πριν πιαστούμε από αυτήν και μπούμε μέσα για να σωθούμε, θα πρέπει να ρωτήσουμε σε τι ποσοστό είναι κατασκευασμένη από ξύλο και σε τι από fiber;

Θεμης Κεσισογλου

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ