Τάκης Θεοδωρόπουλος ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Η λουλακί επιτέλεση προβάτων

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΔIAΓΩNIΩΣ

«​​Η δημοκρατία καθίσταται ανέφικτη εξαιτίας της οικογένειας». Επιτέλους τόλμησε και το έγραψε ο κ. Πιερ Μπαλ- Μπλαν (Λευκόχορος) στο προλογικό του σημείωμα για την «επιτελεστική περφόρμανς» της κ. Τέλε Τέμιτζ που φέρει τον τίτλο «Αποπαραγωγή». Πάντα στο πλαίσιο της Ντοκουμέντα. Πολύ θα ήθελα να συναντήσω τον μεταφραστή για να μου εξηγήσει το «επιτελεστική» και το «αποπαραγωγή». Προς το παρόν, είμαι αναγκασμένος να αρκεστώ σε όσα καταλαβαίνω. Κυρίως στις σχέσεις οικογένειας και δημοκρατίας. Δεν ξέρω αν είναι επιτελεστικές, πάντως είναι προβληματικές από αρχαιοτάτων χρόνων.

Σκεφθείτε τι προβλήματα είχε ο Περικλής όχι μόνον με την Ασπασία, αλλά και με τους γιους του. Αναλογισθείτε τη δημόσια ταπείνωση του Κλίντον και τον Γολγοθά του αειμνήστου Ανδρέα του ημετέρου. Αυτός ο τελευταίος δεν έδειχνε να καταλαβαίνει τι του συμβαίνει, μέσα του όμως υπέφερε ο άνθρωπος. Αν ο Ακης δεν είχε υποκύψει στον πειρασμό να στεγάσει την οικογένειά του θα ήταν ένας απλός σοσιαλιστής και δημοκράτης, «επιτελεστικού» τύπου ενδεχομένως. Τον είδατε στην τηλεόραση; Εμένα μου φάνηκε λίγο «αποπαραγωγικός». Να είναι καλά, χτύπα ξύλο.

Ολα αυτά συμβαίνουν στην περφόρμανς που φέρει τον τίτλο «Ηχος-ανάγνωση για αιμομεικτικό πορνό» που έλαβε χώρα στις 9 τρέχοντος στο Ωδείο. Οπως απειλεί ο κ. Λευκόχορος, για να την παρακολουθήσεις οφείλεις να παραδεχθείς ότι «είναι ανήθικο να φέρνεις στον κόσμο παιδιά» – το γράφει κι αυτό στον πρόλογο περί οικογένειας και δημοκρατίας. Και δεν μου λες ρε φίλε, τι σόι αιμομειξία θα γίνει αν δεν έρχονται παιδιά στον κόσμο; Κι ο Οιδίπους αιμομείκτης ήταν, αλλά δεν έκανε κι έτσι.

Ηταν μία από τις τελευταίες παραστάσεις μιας Ντοκουμέντα, η οποία ξεκίνησε με τα πρόβατα βαμμένα λουλακί, 54 τον αριθμό, επειδή κατά τον καλλιτέχνη κ. Φοφάνα αναπαριστούν την «Ευλογία της Αφρικής». Σε ρεπορτάζ της Σελάνας Βροντή στην «Κ» διάβασα ότι η Ντοκουμέντα δεν αποκαλύπτει το πρόγραμμά της ώς την τελευταία στιγμή για να μην προκληθούν αντιδράσεις. Κάστα είπατε; Πάντως στην Αθήνα δεν προκλήθηκαν αντιδράσεις. Απλώς το κοινό αδιαφόρησε.

Μελετηρές φίλες μου επισημαίνουν ότι υπήρχαν και καλά πράγματα σ’ αυτήν την Ντοκουμέντα με την οποία «η Αθήνα κέρδισε πολλά» όπως είπε ο φίλος Καμίνης. Σκέψου τώρα να πρέπει να δεις τον Φοφάνα και μετά να δεις κάτι άλλο, για να πεις ότι το άλλο ήταν καλύτερο.

Ζηλεύω όσους έχουν χρόνο για χάσιμο. Ας δουν και την ταινία «Τι κι αν έπεσε ο Γράμμος εμείς θα νικήσουμε» για να μου πουν. Εχει, λένε, και ανέκδοτα τραγούδια του Δημοκρατικού Στρατού. Με ντοκουμέντα ΚΚΕ.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ