ΜΟΥΣΙΚΗ

Νομοσχέδιο για ΑΕΠΙ: Μια τρύπα στο νερό

ΣTAΘΗΣ ΔΡΟΓΩΣΗΣ*

Οπως και στην υπόθεση της περίφημης διαπραγμάτευσης με τους δανειστές, έτσι και στο θέμα της ενσωμάτωσης της κοινοτικής οδηγίας στο ελληνικό δίκαιο ο ΣΥΡΙΖΑ έδειξε την ίδια επιπολαιότητα και ανικανότητα. Κι ενώ τα μνημόνια τελικά ψηφίστηκαν και ψηφίζονται, επειδή στο τέλος το κόμμα της Αριστεράς υπακούει πλήρως, δυστυχώς στο θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων πέρασαν 2,5 χρόνια για να φέρει απλώς την καταστροφή.

Τρεις υπουργοί σε 2,5 χρόνια. Πολλαπλάσιοι νομικοί σύμβουλοι. Και ο νόμος έρχεται μόνο μετά τη διαφαινόμενη (και μάλλον ενορχηστρωμένη) κατάρρευση της πιο μεγάλης εταιρείας στον χώρο. Για την κατάρρευση αυτή ευθύνονται φυσικά και οι μέτοχοί της, που δεν ασκούσαν χρηστή διοίκηση και ελέγχονται από τη Δικαιοσύνη. Ευθύνεται όμως και η κυβέρνηση. Οι ισολογισμοί ήταν γνωστοί εδώ και χρόνια. Η κυβέρνηση, αντί να αυτοσχεδιάζει με αντικρουόμενα νομοσχέδια, θα μπορούσε να βρει σχέδιο εξυγίανσης εγκαίρως, χωρίς να καταρρεύσουν οι εισπράξεις. Αλλά μάλλον δεν ήθελε... Η ΑΕΠΙ δεν είναι μόνον οι μέτοχοί της. Εχει το αρχείο όλου του ελληνικού τραγουδιού. Και την τεχνογνωσία και το τεράστιο δίκτυο συλλογής δικαιωμάτων σε όλη τη χώρα. Πριν την εκτελέσεις, αν είσαι σωστός πολιτικός, βρίσκεις λύση για την επόμενη μέρα. Τελικά μπήκε επίτροπος για να τη σώσει, αλλά θα είναι μάλλον αυτός που θα τραβήξει την πρίζα. Μεγάλη ειρωνεία για όλους αυτούς που υποστήριζαν ότι με την επιτροπεία θα λύνονταν όλα τα ζητήματα. Αν κλείσει τώρα η εταιρεία, κανείς δεν ξέρει πότε θα μπορέσουν οι δημιουργοί να ξαναμοιράσουν χρήματα έστω και σε αυτοδιαχειριζόμενο φορέα. Το ιστορικό διανομών και η τεκμηρίωση των τραγουδιών υπάρχουν στα αρχεία της ΑΕΠΙ. Ποιος θα τα σώσει;

Δυστυχώς, αν και ένα υγιές κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ πάλεψε για μια ρεαλιστική και βιώσιμη λύση (όπως αποτυπωνόταν στο προηγούμενο νομοσχέδιο Μπαλτά), το Μέγαρο Μαξίμου κυνικά σκεπτόμενο είδε άλλη μία ευκαιρία για ψηφοθηρία. «Είμαστε οι μόνοι που ελέγξαμε», ισχυρίζεται και κλείνει και το μάτι στους μεγάλους χρήστες μουσικής που ζητούσαν χρόνια έναν πιο αδύναμο οργανισμό και να δίνουν ψίχουλα για τα τραγούδια μας. Φαντάζομαι, οι Ελληνες δημιουργοί ήμασταν άτυχοι γιατί δεν είχαμε τις διασυνδέσεις εντός καναλαρχών, εργολάβων ή ιδιοκτητών ΠΑΕ. Τα προβλήματα των τελευταίων λύνονται αμέσως.
Μια τρύπα στο νερό. Θα προστεθεί στις πολλές τρύπες του ΣΥΡΙΖΑ. Το μέλλον του ελληνικού τραγουδιού είναι μαύρο δυστυχώς…

* Mουσικός - γραμματέας σωματείου «Μέτρον».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ