Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Πάτε στοίχημα 100 ευρώ για τα ΑΕΙ;

Κύριε διευθυντά
«Ο νόμος της κυβέρνησης για τα ΑΕΙ δεν πρέπει να περάσει». Αναφέρομαι στο άρθρο με τον πιο πάνω τίτλο του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, στην «Καθημερινή» της 9/7.

Νομίζω ότι η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων συμφωνεί. Σκέφτομαι, λοιπόν, να ξεκινήσω ένα «ψήφισμα πολιτών» μέσω του ιστότοπου Avaaz (που θα «διαφημίσω» στο Facebook και στο LinkedIn) με στόχο να συγκεντρωθούν υπογραφές, ζητώντας να μην ψηφιστεί. Θεωρώ το θέμα τόσο σημαντικό, που, σε μία άλλη χώρα 10 εκατομμυρίων, θα έβαζα στόχο τη συγκέντρωση ενός εκατομμυρίου υπογραφών! Ομως, έχοντας σχετική εμπειρία του πώς οι «νοικοκυραίοι» και με άλλους ανάλογους τίτλους Ελληνες φοβούνται να «εκτεθούν» (άσχετα με τις δικαιολογίες που επινοούν…), περιορίζω τον στόχο σε 100.000 υπογραφές, αλλά με μία προϋπόθεση: Σας προκαλώ να αποδεχθείτε ένα… στοίχημα 100 ευρώ: Αν συγκεντρωθούν τόσες ή περισσότερες υπογραφές, κερδίζετε, αν όχι, κερδίζω. Παρακαλώ σημειώστε ότι δέχομαι το στοίχημα και με «ευνοϊκότερους» για εσάς όρους!

Ισως θα είχε ενδιαφέρον να σχολιαστεί το παρόν από τους αναγνώστες σας!..

Συμεων Ρωμυλος, Αγία Παρασκευή

«Εάν» και πώς η φυγή από την κρίση

Κύριε διευθυντά
Διάβασα προσεκτικά το άρθρο σας με τον πολύ ενδιαφέροντα τίτλο «Τι θα μπορούσε να συμβεί εάν...» στο φύλλο της «Καθημερινής» της Κυριακής (9/7). Θα συμφωνήσω μαζί σας πως πράγματι «η Ελλάδα χρειάζεται έναν νέο τρόπο διακυβέρνησης, όχι κάποιους καινούργιους να διοικούν με τον ίδιο τρόπο για να πάρουν τη ρεβάνς». Ομως, θα μου επιτρέψετε να καταχραστώ την ιδιότητα του ερευνητή και να επιστρέψω το ερώτημα του τίτλου δίνοντάς σας τροφή για σκέψη:

Τι θα μπορούσε να συμβεί εάν οι νέες τεχνολογίες επικοινωνίας και το πλήθος των διαθέσιμων δεδομένων διαρρήγνυαν το καθιερωμένο δίπολο προσφοράς και ζήτησης δημόσιας πολιτικής (public policy); Τι θα μπορούσε να συμβεί εάν η τεχνολογία μετέτρεπε τους πολίτες από απλούς χρήστες σε πάροχους δημόσιας πολιτικής; Τι θα μπορούσε να συμβεί εάν η τεχνολογία και το design καινοτομούσαν επί της απαρχαιωμένης διαδικασίας διαμόρφωσης δημόσιας πολιτικής (innovation on the public policy making process); Tι θα μπορούσε να συμβεί εάν οι πολιτικοί έχαναν την αποκλειστικότητα στη διαμόρφωση δήμοσιας πολιτικής;

Τολμώ να πω πως ο χώρος της δημόσιας πολιτικής πρόκειται να δεχθεί ένα αντίστοιχο (disruptive) σοκ με εκείνο των μεταφορών (Uber), του τουρισμού (Airbnb) κ.ο.κ. Αναρωτιέμαι αν οι Ελληνες πολίτες και πολιτικοί είναι έτοιμοι να καινοτομήσουν και να εκμεταλλευθούν μια μοναδική ευκαιρία να βγούν από την κρίση, να αποκαταστήσουν την εικόνα τους στο εξωτερικό και να αποκτήσουν επιτέλους το αφήγημα το οποίο όλοι αναζητούν τελευταία – την (επαν)εκδημοκρατικοποίηση της δημόσιας πολιτικής με αφετηρία τη γενέτειρα της δημοκρατίας (redemocratization of the public policy making process). Μόνο που σε αυτό το νέο αφήγημα της Ελλάδας συντάκτης δεν μπορεί να είναι κανένας πολιτικός και καμία παράταξη κατ’ αποκλειστικότητα, αλλά ολόκληρος ο απανταχού ελληνισμός. Αραγε, ο επόμενος πρωθυπουργός της χώρας, ο ένατος σε περίπου μία δεκαετία, θα επιδιώξει να γίνει απλώς μια λαμπρή προσθήκη σε μια μακροσκελή λίστα πολιτικών ή ένας πολιτικός innovator παγκοσμίου κλάσης; Θα ξεπεράσουν τα όνειρα και η προαίρεσή του τα στενά περιθώρια της σύγχρονης Ιστορίας;

Ως ερευνητής και designer, επιδιώκω να δημιουργήσω νέα πεδία για να τεθούν νέα ερωτήματα και να αναπτυχθούν νέες δυνατότητες. Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας και παραμένω στη διάθεσή σας για να προσφέρω το λίγο μου στο πολύ σας.

Σας αφήνω με τα λόγια της διεθνούς φήμης designer Anab Jaib: «We treat the future as a foreign land, but it’s not – it’s continually shaped by our actions today».

Παντελης Σπαγης, PhD Student Institute of Design Illinois Institute of Technology Chicago, USA

Συνδικαλιστές και πολιτικοί

Κύριε διευθυντά
Ο ρόλος του συνδικαλισμού στην Ελλάδα δεν είναι εποικοδομητικός. Οι ηγεσίες όλων των συνδικαλιστών εξυπηρετούν συμφέροντα των κομμάτων και το προσωπικό τους συμφέρον και όπως βλέπουμε αργότερα μπαίνουν στην πολιτική για να έχουν μελλοντικά και μία καρέκλα. Κατ’ αρχάς, δεν θα έπρεπε να υπάρχει συνδικαλισμός στις Eνοπλες  Δυνάμεις, στην Αστυνομία, στη Δικαιοσύνη, στα Πανεπιστήμια, στα σχολεία και σε άλλες υπηρεσίες στις οποίες ο σκοπός είναι η εξυπηρέτηση των πολιτών ανεξάρτητα από πολιτικές τοποθετήσεις. Οι κεφαλές των συνδικαλιστών αμείβονται πλουσιοπάροχα και καλά θα ήταν να δημοσιεύσουν μια μέρα τους μισθούς που έχουν οι πρόεδροι ΔΕΗ - ΟΤΕ - λιμανιών - αεροδρομίων, αγροτών και άλλων επαγγελμάτων. Αλήθεια, οι επικεφαλής έχουν ποτέ εργασθεί; Είναι αδιανόητο να απεργούν οι φύλακες των μουσείων και μάλιστα σε τουριστική περίοδο, που ο κάθε ξένος ταλαιπωρείται. Πρέπει ιδίως σε αυτόν τον τομέα οι φύλακες να προέρχονται από ιδιωτική εταιρεία. Πρέπει να το καταλάβουν όλα τα κόμματα ότι ο άναρχος συνδικαλισμός που υποστηρίζουν μόνο και μόνο για την ψήφο είναι καταστροφικός για τη χώρα. Κύριοι πολιτικοί, επιτέλους είναι καιρός να σκέφτεστε και να αποφασίζετε με τη λογική για το καλό του τόπου και όχι για τα συμφέροντα των κομμάτων σας. Πενήντα και πλέον χρόνια τώρα αναμασάτε τα ίδια και τα ίδια είτε είστε κυβέρνηση είτε είστε αντιπολίτευση.

Δημητρης Σκεπαρνιας, Γενεύη

Οι... χιτώνες των κομμάτων

Κύριε διευθυντά
«Η πολιτική είναι κατά τη βάση της φιλοσοφία και καθ’ όλα τα άλλα μέρη της τεχνική». Τα κόμματα: Οι πολίτες ψηφίζουν κόμματα, τα κόμματα μας κυβερνούν.

Η σημερινή κυβέρνηση συναπαρτίζεται από δύο κόμματα, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ. Οι φιλοσοφικές θεωρίες που διέπουν τις πολιτικές τους, ως έννοιες, είναι «ασύγκριται, διασταταί». Ως προς τον ύπατο σκοπό που στοχεύουν βρίσκονται σε εκ διαμέτρου αντίθετη θέση. Γαλάκτωμα για τη σύμπραξή τους, η εξουσία. «Θείον δώρον» οι ΑΝΕΛ για τους θρησκευόμενους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, «αναγκαίον κακόν» για τους άλλους, αρκεί να παραμένουν στην εξουσία.

Οι αριστεροί ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ πανηγυρίζουν και με το δίκιο τους, «Πρώτη Φορά Αριστερά» πριν όμως «αλέκτορα φωνήσαι» δύο διακεκριμένα στελέχη τους αποχωρούν λόγω της δεξιάς φιλελεύθερης πολιτικής, η εφαρμογή της οποίας ακύρωσε όλα όσα η αριστερά υποσχόταν. Το καθένα από αυτά δημιουργεί νέον «αριστερό κόμμα». Τριαδική η Αριστερά, όχι όμως ομοούσια!

Η τεχνική της πολιτικής. Η τεχνική της πολιτικής είναι ανάλογη εκείνης που ασχολείται με την κατασκευή ενός οιουδήποτε υλικού τεχνικού έργου (σχεδίαση, μελέτη, προγραμματισμός, χρηματοδότηση κ.τ.λ.), με την εξής διαφορά: Η τεχνική υλικού έργου κινείται εντός των ορίων των τεχνικών προδιαγραφών, ενώ η τεχνική της πολιτικής τελεί στην υπηρεσία ενός σκοπού απολύτου κύρους.

Τα κόμματα που κυβερνούν από το 1981 –τόσο το βάθος της παρατήρησης– δεν εφαρμόζουν τεχνική όπως παραπάνω. Αυτοσχεδιάζουν –πιραντελικά–, αλλά και όταν σχεδιάζουν είναι άτολμα στην εφαρμογή τους.

Οι εκλογές έρχονται. Τα παλαιά κόμματα και η κυβερνώσα Αριστερά πρέπει να αποτρίψουν, ξεπλύνουν, τους πολιτικούς χιτώνες τους σε κοινή θέα (αυτοκριτικής) από τους λεκέδες (αδοξίες) που τους ντροπιάζουν και καθαροί, διαυγείς, αληθινοί παρουσιασθούν στην εκκλησία του Δήμου και ζητήσουν την ψήφο των πολιτών. Οι πολίτες είναι καιρός να κατανοήσουν πως για να είναι κύριοι της πολιτείας πρέπει πρώτιστα να είναι κύριοι της ψήφου τους.

Χαραλ. Π. Παναγιωταρεας, Τξχος Μηχανικού ε.α., Παπάγου

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ