Άγγελος Στάγκος ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ

Απολύτως κατάλληλη...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Από την πρώτη στιγμή της επιλογής της Βασιλικής Θάνου ως προέδρου του Αρείου Πάγου, η «συριζαϊκή» οσμή ήταν ιδιαίτερα έντονη. Ή έστω, επί το δικαιότερον, ήταν πολύ έντονη η οσμή του τρίτου εταίρου της τρικομματικής σημερινής κυβέρνησης –ΣΥΡΙΖΑ ο ένας, ΑΝΕΛ ο δεύτερος και ένας κύκλος παλαιοδεξιάς αντίληψης, συμπεριφοράς και ιστορίας με προσβάσεις στη Δικαιοσύνη, ο τρίτος–, η οποία με την πάροδο του χρόνου μεταβλήθηκε σε «συριζαϊκή».  Η τέως πρόεδρος είχε θητεία στον συνδικαλισμό, είχε πρωτοστατήσει σε απεργία μεγάλης διαρκείας, αλλά αμφιλεγόμενης συνταγματικής νομιμότητας για μισθολογικά θέματα το 2012, ως πρόεδρος των δικαστών και εισαγγελέων είχε στείλει επιστολή διαμαρτυρίας στον Γιούνκερ και με αυτά τα πιστοποιητικά προφανώς απέκτησε προτεραιότητα για το επόμενο βήμα. Το επόμενο βήμα ήταν η τοποθέτησή της στην προεδρία του Α. Π., λίγο μετά την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία το 2015. Τότε χήρευαν και οι τρεις θέσεις των προέδρων στα ανώτατα δικαστήρια και το γεγονός ότι πρώτη καλύφθηκε εκείνη του Α.Π. με την Κα Θάνου, της έδωσε αυτόματα προβάδισμα για να γίνει υπηρεσιακή πρωθυπουργός, αν χρειαζόταν.

Δεν ήταν γνωστές τον Ιούλιο οι βουλές της κυβέρνησης περί διεξαγωγής επόμενων εκλογών τον Σεπτέμβριο του 2015, αλλά η Βασιλική Θάνου φρόντισε να δείξει ότι με το σπαθί της πήρε το προβάδισμα για να κυβερνήσει τη χώρα, έστω και υπηρεσιακά. Λίγο μετά το δημοψήφισμα έστειλε υποστηρικτική επιστολή τού «Οχι» και κατά των μνημονίων στους ομολόγους της όλων των ανώτατων δικαστηρίων ανά την Ευρώπη (έλαβε άραγε απάντηση;). Σίγουρο είναι ότι βρισκόταν σε πλήρη αρμονία με τη ρητορική της κυβέρνησης Συρανέλ εκείνη την εποχή. Και όταν επικρίθηκε από τον συνταγματολόγο Σταύρο Τσακυράκη για την πρωτοβουλία της επιστολής, αντεπιτέθηκε με κατάθεση μήνυσης εις βάρος του. Η μήνυση τελικά μπήκε στο αρχείο πριν φτάσει στο ακροατήριο, με παρέμβαση του υπ. Δικαιοσύνης Νίκου Παρασκευόπουλου, καθώς το αποτέλεσμα διαφαινόταν «χλωμό», αλλά ο θόρυβος τεράστιος. Με την αξία της, λοιπόν, έγινε υπηρεσιακή πρωθυπουργός πριν από τις δεύτερες εκλογές του 2015 η Κα Θάνου, όμως δεν επαναπαύθηκε στις περγαμηνές της. Στη συνέχεια διακρίθηκε επίσης για τον αγώνα που έδωσε τον Οκτώβριο του 2016, έπειτα από συνεννόηση με τον πρωθυπουργό, υπέρ της παράτασης της θητείας των ανώτατων δικαστών, άρα και της δικής της, πέραν του 67ου έτους ηλικίας τους. Δεν τα κατάφερε γιατί συνάντησε μεγάλη αντίδραση από τους συναδέλφους της, οπότε αρκέστηκε σε μία μεγαλοπρεπή δεξίωση για την αποχώρησή της, που συνέπεσε με τα... ιστορικά εκατοστά ογδοηκοστά δεύτερα γενέθλια του Α.Π. Δυστυχώς, ακόμη και στο «αντίο» της βρήκε απέναντι τις δικαστικές ενώσεις.

Κατόπιν όλων αυτών και έπειτα από μία τόσο ένδοξη δράση και έντονη δραστηριότητα τα τελευταία χρόνια, δεν αποτελεί έκπληξη ο διορισμός της Βασιλικής Θάνου στην ταπεινή θέση της προϊσταμένης της νομικής υπηρεσίας του πρωθυπουργικού γραφείου. Αντίθετα, προκαλούν απορία οι αντιδράσεις. Δηλαδή, ποιον άλλον θα έπρεπε να τοποθετήσει ο Αλ. Τσίπρας σε ένα τόσο κρίσιμο πόστο και ενόψει της δύσκολης συνέχειας μέχρι τις εκλογές; Η Κα Θάνου είναι απολύτως κατάλληλη και... «ασορτί».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ