Γιάννης Παλαιολόγος ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ

Τα ρομπότ και τα κλειστά επαγγέλματα

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Σ​​το βιβλίο του «Οι βιομηχανίες του μέλλοντος» (μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ικαρος) ο Αλεκ Ρος, πρώην σύμβουλος καινοτομίας της Χίλαρι Κλίντον στο υπουργείο Εξωτερικών, γράφει για την επανάσταση της ρομποτικής, και τις χώρες που βρίσκονται στην εμπροσθοφυλακή της. «Η Ιαπωνία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Γερμανία δεσπόζουν στον χώρο των υψηλής αξίας βιομηχανικών και ιατρικών ρομπότ, ενώ η Νότια Κορέα και η Κίνα είναι σημαντικές παραγωγοί φτηνότερων ρομπότ που απευθύνονται περισσότερο στον καταναλωτή», γράφει.

Ο Ρος εκτιμά πως η εξάπλωση των ρομπότ θα επιφέρει ανατροπές στην οικονομία που μπορεί να φτάσουν την κλίμακα της αγροτικής, της βιομηχανικής και της ψηφιακής επανάστασης, ενώ οι ραγδαίες εξελίξεις στις βιοεπιστήμες θα παρατείνουν σημαντικά τη διάρκεια ζωής των ανθρώπων. Τα οικονομικά οφέλη από αυτές τις εξελίξεις όμως, όπως γράφει, «θα κατανέμονται άνισα μεταξύ όσων βρίσκονται στην κατάλληλη θέση για να δημιουργήσουν ή να υιοθετήσουν τις νέες επαναστατικές ανακαλύψεις και εκείνων που ενδέχεται να μείνουν ακόμα πιο πίσω. Ως απάντηση, οι κοινωνίες θα πρέπει να βρουν νέους τρόπους προσαρμογής».

Τι προοπτικές έχει η Ελλάδα για να προσαρμοστεί στο γενναίο αυτό νέο κόσμο; Μιλάμε για τη χώρα στην οποία εδώ και επτά χρόνια δίνονται μάχες οπισθοφυλακής (εν πολλοίς με επιτυχία) κατά πολύ πιο ήπιων αλλαγών, από την αξιολόγηση δημοσίων υπαλλήλων και τη χρήση ιδιωτών στην αποκομιδή των απορριμμάτων έως την πώληση μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων στα σούπερ μάρκετ και τη δυνατότητα των πανεπιστημίων να αναζητήσουν ιδιωτικούς πόρους. Η σημερινή κυβέρνηση αποτελεί απλώς την πιο ακραία εκδοχή της αντίστασης στο αυτονόητο και της αδιαφορίας για τη νέα εποχή που έρχεται καλπάζοντας. Σύμφωνα με τη μελέτη «Atlas of Economic Complexity», που συνέκρινε το εθνικό εισόδημα με την παραγωγική βάση κάθε χώρας, η Ελλάδα το 2008 είχε το μεγαλύτερο χάσμα μεταξύ του ΑΕΠ της και του γνωσιακού περιεχομένου της παραγωγής της από όλες τις 128 χώρες που εξετάστηκαν. Με άλλα λόγια, όπως το είχε θέσει ο Ρικάρντο Χάουσμαν του Harvard, ένας εκ των συντακτών της μελέτης, «η Ελλάδα δεν διέθετε την παραγωγική δομή για να είναι τόσο πλούσια».

Αυτό που συμβαίνει από το 2008 και μετά είναι ότι το βιοτικό επίπεδο της χώρας διολισθαίνει, ώστε να ευθυγραμμιστεί με τη χαμηλή προστιθέμενη αξίας της παραγωγικής βάσης. Οι οιμωγές περί «βουλγαροποίησης» κρύβουν τη θλιβερή αδυναμία της χώρας να αναβαθμίσει αυτήν την παραγωγική βάση, ώστε να βάλει τέλος στη διολίσθηση και να προετοιμαστεί για την επόμενη τεχνολογική επανάσταση. Προσπαθώντας απεγνωσμένα να αναβιώσουμε το παρελθόν, μένουμε απελπιστικά πίσω στη διεκδίκηση του μέλλοντος.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ